Instagram story viewer> @just_another_stang> Post

2006 Ford Mustang GT

@just_another_stang

6 years ago

𝐢𝐟 𝐲𝐨𝐮 𝐭𝐚𝐤𝐞 𝐚 𝐫𝐢𝐬𝐤, 𝐲𝐨𝐮 𝐦𝐢𝐠𝐡𝐭 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐟𝐢𝐧𝐝 𝐰𝐡𝐚𝐭 𝐲𝐨𝐮´𝐫𝐞 𝐥𝐨𝐨𝐤𝐢𝐧𝐠 𝐟𝐨𝐫.
•
•
follow these guys: @sl0w_e90 @trehudson_2 @jason_abdalla_ @nicegenny @theclappedg35 @dc5rsxee @2.0_stinger @ljm3v @neald339
•
join our group: @mixedmentallity
•
#mustang #s197 #4point6 #crowdcontrol #car #manual #americanmuscle #photography #cruise #race #v8 #mustanggt #mustangfanclub #mustanglovers #slow #workinprogress #ford #burnout

34

3

Posted On: October 20th 2020, 02:52 pm

Tagged Users:

@fordracing

@ford

@mustang.society

mustang.society

@mustangsarebetter_

mustangsarebetter_

@mustangflix

𝐢𝐟 𝐲𝐨𝐮 𝐭𝐚𝐤𝐞 𝐚 𝐫𝐢𝐬𝐤, 𝐲𝐨𝐮 𝐦𝐢𝐠𝐡𝐭 𝐣𝐮𝐬𝐭 𝐟𝐢𝐧𝐝 𝐰𝐡𝐚𝐭 𝐲𝐨𝐮´𝐫𝐞 𝐥𝐨𝐨𝐤𝐢𝐧𝐠 𝐟𝐨𝐫.
•
•
follow these guys: @sl0w_e90 @trehudson_2 @jason_abdalla_ @nicegenny @theclappedg35 @dc5rsxee @2.0_stinger @ljm3v @neald339
•
join our group: @mixedmentallity
•
#mustang #s197 #4point6 #crowdcontrol #car #manual #americanmuscle #photography #cruise #race #v8 #mustanggt #mustangfanclub #mustanglovers #slow #workinprogress #ford #burnout

Comments (3)

ruined.gen

6 years ago

ruined.gen

Yooo who the owner

s1ck_wh1ps

6 years ago

s1ck_wh1ps

HMU to be in follow for follow gc. Free followers!

More posts

ngalih pada minggir mbok kepidek gajah gelut😁

punch it chewie!!

#explorepage #halloweencostume #starwars #chewbacca #vancouver

دی. دابلیو. وینیکات (یکی از بزرگترین روان‌کاوانِ تاریخ)، مفهوم بی‌نظیری به نام “ظرفِ دربرگیرنده” را مطرح می‌کند. نوزادِ انسان در بدو تولد، یک هویتِ منسجم ندارد؛ روانِ او در خطرِ تکه‌تکه شدن (Fragmentation) است. این نگاهِ خیره‌یِ مادر در حین شیر دادن، و در-آغوش‌کشیدن‌های اوست که مانندِ یک “چسبِ روانی”، ذراتِ متلاشیِ وجودِ کودک را به هم متصل می‌کند. اما چه اتفاقی می‌افتد اگر مادر درگیرِ افسردگیِ پنهان، فشارهایِ زندگی، یا خستگیِ مفرط باشد؟ او (همان‌طور که کمبل در اسطوره‌یِ زمینِ مادر می‌گوید) جسمش را فدا می‌کند، غذا می‌پزد، می‌شوید... اما روانِ او غایب است!
گسستِ شناختی و خیانت به خود
جاسمین لی کوری دردناک‌ترین پیامدِ این پدیده را فاش می‌کند. وقتی ما با “کمبودِ مادری” (Mother Deficit) بزرگ می‌شویم، مغزمان دچار خطای شناختی می‌شود. ما به خودمان می‌گوییم: “مادرم که لباس و غذای من رو تأمین کرد، پس چرا من از درون احساسِ تنهایی، انزوا و یتیم‌بودن می‌کنم؟” برای حلِ این تضاد، ما احساساتِ کودکِ درونمان را نامعتبر می‌شماریم و او را “ناشکر” می‌نامیم. نادیده گرفتنِ این حسِ بی‌مادری، بزرگترین خیانتی است که ما در بزرگسالی به روانِ خودمان می‌کنیم. ما کودکمان را دوباره در تاریکی رها می‌کنیم.
🌱 شفقتِ دوگانه (The Shared Burden)
همان‌طور که در ابتدای جستار گفتیم، ما در اینجا هیچ مادری را سرزنش نمی‌کنیم. مادرانِ ما خودشان در چرخه‌ای از محرومیت و فداکاری‌هایِ استخوان‌سوز گرفتار بوده‌اند. التیامِ این زخم، با بخشیدنِ مادر و هم‌زمان به‌رسمیت شناختنِ دردِ کودکِ درونمان آغاز می‌شود. ما باید خودمان، آن چسبِ روانی را برای تکه‌هایِ پخش‌شده‌یِ روحمان بسازیم.

خیلی دوست داشتم تمرینی در این مورد بدم اما دیدم چند پست قبل که تمرین دادیم استقبال نشد و گفتیم شاید زیاد دسوت نداشته باشین

👇🏼 اما برای ایجادِ یک فضایِ آینه‌وار، قدرتمند و همدلانه در اینجا، لطفاً در کامنت‌ها با شجاعت بنویسید:
«کجایِ زندگیتون (در مواجهه با یک شکست، ترس یا تنهایی) با تمامِ وجود حس کردید که یه “حفره‌یِ خالی از آغوش و تأییدِ مادرانه” تو قلبتونه، ولی چون مادرتون براتون خیلی زحمتِ جسمی کشیده بود، عذاب‌وجدان گرفتید و این درد رو سرکوب کردید؟»
نوشتنِ این اعتراف، اولین قدم برای به‌هم‌چسباندنِ ذراتِ وجودتان است. با تمامِ دقت می‌خوانمتان.

A look at Ken Paxton’s election night party the moment James Talarico won.

Here we are, one step closer to a vision that goes beyond boundaries ✨

A promise to take quality education to every corner of the country, ensuring that no student's dreams are limited by their location or lack of opportunities.

The UNESCO recognition is a milestone, but the journey is far from over. There are countless students to reach and countless dreams to turn into reality.

The mission continues. Because the future of the nation begins in its classrooms🌻

@digraj_singh_rajput

Rain pouring down.
One final adjustment.
Then a deep breath before moving on.

Some people think race day is only about the start itself.
But most of it is control.

Control the breath.
Control the focus.
Control the moment when the last adjustment is finished,
someone gives you a reassuring pat on the shoulder, and it's time to leave everything else behind.

No PA this time.
Just heavy rain, continuous cheering from the stands, and one quiet breath before walking back toward the track.

That's why I love the routine.
Because routine keeps you steady when the pressure starts to build.
It keeps you honest.

#bautifulathlete #collegesports #sportgirl #sportgirls #trackgirl #trackgirls #collegegirls #collegegirl #fitnessgirl