Ñàñà

.
ما وارثان صبحی هستیم

که از پس غروبی زود هنگام زاده شد

وارثان شعری که بی خبر خوانده شد

وارثان مشتهایی که بی سبب بسته شد

ما آزمون وسوسه های به خطا رفته ایم

ما ترکیب نا همگونِ گلوله و گُلیم

ما حسرتِ نیمکت های دو نفره ایم

ما آنقدر در تنهایی ریشه دوانده ایم

که درختان باورشان شده همزاد پیدا کرده اند

ما به بی خوابی دچاریم

به انتقام های سختی که از خودمان میگیریم

به شرط هایی که نبسته باخته ایم

ما محکومیم به زل زدن

حرف نزدن

دلتنگ شدن .

ما را به چالش نکشید

ما خود چالشیم

#محمدولی_فروتن