Instagram story viewer> @gregoescobosa> Post

gregoescobosa

@gregoescobosa

2 years ago

Photo by @gregoescobosa on October 12, 2024.

Photo by @gregoescobosa on October 12, 2024.

3

10

Posted On: October 13th 2024, 12:05 am

Esta todo 🆗

Comments (10)

adriana.sosa.73700

2 years ago

adriana.sosa.73700

Hermoso ❤

adriana.sosa.73700

2 years ago

adriana.sosa.73700

Hermoso ❤

fabianmunoz3

2 years ago

fabianmunoz3

Cómo está todo???

agussragaglia_

2 years ago

agussragaglia_

que fachero

More posts

Thanks NYC 😮‍💨❤️

smokey glam for spooky season 👻 let me know what products you’ve been loving recently?! #makeup #grwm

From Hallelujah Festival in Lagos 🇳🇬 on Friday night to Coventry, United Kingdom 🇬🇧, on Saturday, and now en route to Abuja 🇳🇬 for the first and second services at Streams of Joy on Sunday morning, before heading to Port Harcourt for another ministration for my brother Prinx Emmanuel in the evening. Different cities, Different nations. Yet, one unwavering commitment to the call of God.

«گاهی برای ادامه دادن، امید هم لازم نیست.»

وقتی انسان زیر فشار شدید روانی قرار می‌گیرد، ممکن است توانایی تصور آینده‌ای بهتر را از دست بدهد. در چنین شرایطی، ناامیدی آن‌قدر واقعی و فراگیر احساس می‌شود که فرد تصور می‌کند هیچ راهی برای تغییر باقی نمانده است.

اما یک واقعیت مهم روان‌شناختی وجود دارد. احساس ناامیدی، لزوماً پیش‌بینی دقیقی از آینده نیست. ذهن ما در شرایط فرسودگی، اضطراب شدید یا افسردگی، ممکن است بیشتر بر تهدیدها، شکست‌ها و پیامدهای منفی تمرکز کند و توانایی دیدن امکانات دیگر محدود شود.

ما معمولاً تصور می‌کنیم برای ادامه دادن باید ابتدا امیدوار شویم، انگیزه پیدا کنیم یا باور داشته باشیم که همه‌چیز بهتر خواهد شد. اما پژوهش‌های روان‌شناختی نشان می‌دهند که رفتار و احساسات همیشه در یک جهت حرکت نمی‌کنند. گاهی انسان می‌تواند با وجود غم، ترس یا ناامیدی، قدم کوچکی برای بهبود شرایطش بردارد.

برای کسی که روزهای سختی را می‌گذراند، این قدم ممکن است فقط بلند شدن از تخت، صحبت کردن با یک دوست، درخواست کمک یا رسیدگی به یکی از ساده‌ترین نیازهای روزمره باشد.

این اقدامات کوچک قرار نیست فوراً حال ما را خوب کنند، اما می‌توانند به‌تدریج احساس توانمندی و امکان تغییر را تقویت کنند.

قرار نیست در سخت‌ترین روزهای زندگی، حتماً قوی باشیم، به آینده خوش‌بین بمانیم یا برای تمام مشکلاتمان راه‌حل پیدا کنیم. گاهی بهتر است تصمیم‌های بزرگ و برگشت‌ناپذیر را به تعویق بیندازیم، از دیگران کمک بگیریم و به خودمان فرصت بدهیم.

امید همیشه پیش‌شرط حرکت نیست؛ گاهی در جریان حرکت شکل می‌گیرد.

و فراموش نکنیم که ناامیدی عمیق و مداوم، به‌ویژه وقتی با افکار آسیب زدن به خود همراه باشد، نیازمند حمایت و رسیدگی تخصصی است.

نبودن امید در امروز، به معنای نبودن امکان تغییر در فردا نیست.

A load of good food and a load of love 👩🏽‍❤️‍👨🏽🍱