Ebrahim Tabaar | ابراهیم تبار

.
این فیلم، لحظه‌ی شگفت‌انگیز پایان شوروی سابق است. لحظه‌ی شورانگیز پایین آمدن پرچم سرخ داس و چکش و تمام شدن استیلای یکی از بزرگ‌ترین قدرت‌های ایدئولوژیک جهان بر بخش پهناوری از زمین. لحظه‌ای سترگ که لابد میلیاردها انسان در سراسر جهان امید تازه‌ای یافتند بی آن‌که چندان نگران آن باشند که در پی این لحظه، چه در پیش خواهد آمد.
حالا، در شبی که ۴۳ سالگی‌ام تمام می‌شود، هیچ آرزوی بزرگی ندارم مگر تجربه‌ی این لحظه در کشورم. تجربه‌ی دیدن یک پایان، پایین آمدن یک پرچم و تنفس لحظه‌ی رهایی. اگرچه حتماً در آن لحظه موعود هم دلواپس آن‌چه در پی آن رخ خواهد داد هستم. ۴۳ سال زیستن در این مملکت و حکومت، لحظه بر لحظه بر پوچ بودن و بی‌ثمر بودن تلاش برای ساختن و اصلاح گواهی می‌دهد و حالا تقارن ۴۳ سالگی و فعال‌شدن مکانیسم ماشه بیش از هر چیز دیگری برای من نشانه‌ای روشن از پوچ‌بودن و بی‌ثمر بودن زیستن و تلاش در این سرزمین بلازده است.