മഷി

ട്രെയിൻ വൈകിയ ആ രാത്രിയിൽ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിലെ വിജനമായ ഒരു ബെഞ്ചിൽ അവർ ഒന്നിച്ചിരുന്നു. "നീ എന്നെങ്കിലും എന്നെ തേടി വരുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയിരുന്നു," അവൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, പകരം തന്റെ ബാഗിൽ നിന്ന് മടക്കിവെച്ച ഒരു പഴയ കടലാസ് തുണ്ട് എടുത്തു. അതിൽ അവൻ പണ്ട് കോളേജ് കാലത്ത് അവൾക്കായി എഴുതിയ ഒരു കവിതയായിരുന്നു. ആ നിമിഷം മഞ്ഞു വീഴുന്ന ആ രാത്രിയിൽ, ചുറ്റുമുള്ള ലോകം ഉറങ്ങുമ്പോൾ അവർ മാത്രം ഉണർന്നിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ കൈകൾ മെല്ലെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. "നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട കാലം തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരിക്കാം, പക്ഷേ ഈ നിമിഷം... ഇത് എന്റേതാണ്." അവൾ അവന്റെ തോളിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീർ അവന്റെ കൈകളിൽ വീണു.പെട്ടെന്ന് അനൗൺസ്‌മെന്റ് മുഴങ്ങി. അവൾ എഴുന്നേറ്റു. "എനിക്ക് പോകണം ആദി," അവൾ പറഞ്ഞു. അവൻ അവളുടെ നെറുകയിൽ പതുക്കെ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് യാത്രയാക്കി. അവൾ ട്രെയിനിലേക്ക് കയറി മറയുന്നത് വരെ അവൻ നോക്കി നിന്നു.
അപ്പോഴാണ് അവന്റെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചത്. അവന്റെ സുഹൃത്തായിരുന്നു. "ആദി... നീ എവിടെയാ? നീ കാണാൻ വന്ന ആ പെൺകുട്ടി... അവൾ പത്തുവർഷം മുൻപ് ആ ട്രെയിൻ അപകടത്തിൽ മരിച്ചതല്ലേ? നീ എന്തിനാ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ സ്റ്റേഷനിൽ പോയി ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കുന്നത്?"
ആദി ചുറ്റും നോക്കി. പ്ലാറ്റ്‌ഫോം വിജനമാണ്. അവന്റെ കയ്യിൽ അവൾ തന്ന ആ പഴയ കടലാസ് തുണ്ട് മാത്രം ബാക്കിയുണ്ട്. പക്ഷേ അതിൽ ഒന്നും എഴുതിയിരുന്നില്ല, അത് വെറുമൊരു വെളുത്ത കടലാസായിരുന്നു. പത്തുവർഷമായി താൻ തന്റെ ഓർമ്മകളിലെ അവളോടാണ് സംസാരിക്കുന്നതെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഓർമ്മകൾ മരിക്കുന്നില്ല. അവൾ ഇപ്പോഴും ഇവിടെയുണ്ട്, തനിക്കൊപ്പം. ആ നിമിഷം, ആ വിജനമായ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിൽ അവൻ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നില്ല."
.
.
@______mashi_________ ✍🏻

#love #storytime