Joost de Jong

Sommigen van jullie weten dat ik momenteel Miracle Roadmap volg van @365dagensuccesvol. En vandaag deel ik graag wat ik ondervond gedurende de training van 100 dagen, iets wat ik draag als een tweede huid:
Ik ben niet de bron van liefde: ik ben haar doorgang. Als een kraan waar water door kan stromen.

Door mij kan liefde stromen. Niet omdat ik bijzonder ben, maar omdat wij allemaal zo gemaakt zijn. Als water dat zijn weg zoekt door de aarde: het vraagt niets, het wil niets, het stroomt gewoon.

Mijn enige taak is te zijn. Aanwezig. Open. Met zachte ogen naar de wereld te kijken en die liefde, die er altijd al was, die er altijd al is, haar gang te laten gaan.

Maar dan is er een dag. En een dag heeft gewicht. Beslommeringen, wrijving, de duizend kleine dingen die trekken en duwen en eisen. En ergens, ongemerkt, draai ik de kraan dicht. Niet uit kwade wil, maar uit gewoonte. Uit zelfbescherming. Uit vergeten.

Als ik iets moet doen in deze wereld en ik geloof steeds meer dat het maar één ding is, dan is het dit: die kraan open houden. Dat is genoeg. Meer dan genoeg. Want als liefde vrij kan stromen, door mij, door jou, door ons allemaal, dan verandert er iets in de lucht zelf.

Dan, ja dan is wereldvrede geen utopie meer. Dan is het simpelweg het logische gevolg.

Dankjewel!
Sharing is Caring