روزمرگی | قرآن و حدیث | سبک زندگی

⁨ ⁨ سال ۹۸، من هیچ اعتقادی به خدا و ائمه نداشتم… 🥀
حتی خودمم دقیق نمی‌دونستم چرا.

ولی بذار از اول شروع کنم… 🤍

من از اول زندگی، توی یه خانواده به‌شدت مذهبی بزرگ شدم. 🕌

پدرم هیچ‌وقت اجازه نمی‌داد آهنگ گوش بدیم. 🎵🚫
برای نماز صبح، وقتی خوابمون می‌اومد، به زور بیدارمون می‌کرد؛ گاهی با دعوا که باید نماز بخونیم. 😴🕌

از ۹ سالگی اجازه نمی‌داد چادر از سرمون بیفته، لباس‌های رنگ جیغ بپوشیم یا موهامون بیرون باشه. 🧕🏻
حتی اجازه نداشتم خونه دوستام برم یا دوستام بیان خونه ما. 🏠

امروز که بزرگ شدم، می‌فهمم بابام همه این کارها رو برای صلاح خودم می‌کرد… 🤍
اما اون موقع بچه بودم و درکی از رفتارها و محدودیت‌ها نداشتم.

راستش فکر می‌کنم شاید اگر اون محدودیت‌ها یه جور دیگه‌ای برام قرار داده می‌شد، این‌قدر از حجاب، نماز و دین زده نمی‌شدم… 🥀

تا اینکه رسیدم به ۱۸ سالگی… 🌱

دانشگاه می‌رفتم و کم‌کم خیلی از محدودیت‌هام برداشته شد. 🎓✨
می‌تونستم با دوستام بیرون برم، میکاپ کنم و تقریباً دو سال آزادی‌ای رو تجربه کنم که همیشه آرزوش رو داشتم. 🕊️

گاهی چادر سر نمی‌کردم و با لباس‌هایی بیرون می‌رفتم که قبلاً اجازه‌شون رو نداشتم.

البته بیشتر اوقات چادر می‌پوشیدم؛
اما حقیقت اینه که چادر رو از روی اجبار می‌پوشیدم، نه اعتقاد.
حتی ازش متنفر بودم. 🖤

شاید غرور جوونی بود…
شاید می‌خواستم ثابت کنم:
«ادامه کامنت اول کپشن »⁩