رشد فردي ، مايندست

مشکل اینجاست که خواسته‌ات رو به خدا می‌گی، ولی بعدش خودت می‌خوای تعیین کنی چطور باید برسه!

من وقتی چیزی رو می‌خوام، می‌گم:

«خدایا، من اینو می‌خوام.
این خواسته‌ی منه.
اما دیگه نمی‌خوام بدونم از چه راهی قراره وارد زندگیم بشه.»

بعد رهاش می‌کنم.

نه دنبال راهش می‌گردم،
نه مدام می‌پرسم «کی؟»،
نه می‌گم «ولی چطوری؟»

چون لحظه‌ای که شروع می‌کنی برای جهان تعیین کنی چطور باید خواسته‌ات رو بهت برسونه، داری خودت رو محدود می‌کنی به چیزهایی که الان ذهنت می‌تونه تصور کنه.

تو فقط خواسته‌ات رو مشخص کن؛
چگونگی رسیدنش، کار تو نیست.

شاید چیزی که منتظرشی، از مسیری بیاد که حتی یک درصد هم حدسش رو نمی‌زدی. ✨

❤️بنويس "باور دارم كه اتفاق ميافته" چون كه تو لايقشي