یادباد مهرِماه
و روزهای دل آواز...
یادباد مهرماه
و زادروزِآواز...
یادباد...🖤❤️
a month agodr.shaho_patho
. شمس‌وار می‌بینمت؛ گرچه جلال‌الدین نیستم هیچ‌گاه... شمس‌وار می‌بینمت که تو آن آفتابی که نه در دفترِ شب می‌گنجی و نه در قابِ نگاه... آن خورشیدِ مِی‌یی که ز مشرقِ ساغر در طلوع شد. آمدی و آواز، دیگر تنها آواز نبود؛ روایتِ رنج شد و تفسیرِ عشق و تعبیر هستی. و با آن، چنان به جانِ خاموشِ ما دست کشیدی که گویی قرن‌ها سکوت، در حنجره‌ات به سخن آمده بود. شمس گفت: آن‌که عشق را فهمید، دیگر همان آدمِ پیشین نیست؛ و تو خواندی و ما دیگر همان آدمِ پیش از شنیدن، نبودیم... و حالا که نیستی، هر بار که صدایت از جایی بلند می‌شود، می‌فهمم شمس همیشه قرار نیست در را باز کند و وارد شود؛ گاهی در هیئتِ یک صدا قرن‌ها بعد بازمی‌گردد. تو شمسِ آواز بودی؛ و شمس، اگر حقیقتاً شمس باشد، غروب نمی‌کند؛ فقط از چشمِ آدمی به درونِ آدمی هجرت می‌کند. پس از هفدهم مهر، فهمیدم بعضی آدم‌ها نمی‌روند؛ فقط از زمین به آواز کوچ می‌کنند... . . . کاروان بوکان ١٧م مهر١۴٠۵
a month agoaliakbarnaderii
محمدرضا شجریان فقط صاحب صدایی بزرگ نبود؛ موسیقیدانی آگاه، آوازخوانی بی نظیر و پژوهنده‌ای وفادار به میراث موسیقی ایران بود. تسلط بر ردیف، شعر، تحریر و بیان، آوازش را از صرفِ نمایش توانایی حنجره فراتر می‌برد. در ساخت و پرداخت برخی آثار نیز نقش داشت و با شناخت و آموزش ردیف و شیوه‌های آوازی پیشینیان، در انتقال این میراث کوشید. شجریان شعر را به آواز، دانش را به هنر و میراث گذشته را به زبان نسل خود بدل کرد.
a month agogholamabas.dehghan
استاد شجریان عزیز تا ابد ماندنی است تولدت مبارک چه روز زیبایی برای ایران بوده ❤️❤️❤️❤️❤️❤️
More posts
