Ceylan Soley

İki meleğim, rengârenk ışıklar, neşeli müzikler ve kıkırdamalar… ❤️🎠

Bugün yine şükrettim. Sağlığımıza, birbirimize, birkaç saniye sonrasını bilmediğimiz bu hayatta aynı anı paylaşabilmenin mucizesine…

Bir çocuğa verebileceğimiz en güzel hediye, uçabilmesi için kanatlar, dönebilmesi için köklerdir.

Anneannemin bir sözü vardı: “Çocuklar avucundaki kuş gibidir. Çok sıkarsan incitirsin, tamamen bırakırsan uçup gider.”

Ebeveynlik, korumakla özgür bırakmak arasındaki incelikli dengeyi öğrenmekmiş. Sınırlar güven verir; sevgi, o güvenin içinde kendisi olma cesareti. Disiplin sevgisizse baskıya, otorite anlayışsızsa korkuya dönüşür. Rehberliksiz özgürlük de çocuğu henüz taşıyamayacağı bir yükle baş başa bırakır.

Mesele, sözümüzü dinlerken kendi sesini kaybetmemesi; yanımızda güvende hissederken dünyayı keşfetmekten korkmamasıdır. Ergenin bireyselleşmesine, küçüğün yakınlık ihtiyacına yer açmak; kardeşler arasında rekabetten önce aidiyeti büyütmektir.

Bazen aynı müziğe gülmek, lunaparkta birlikte çocuk olmak da eğitimin en kıymetli parçasıdır. Çünkü çocuklar nasihatlerimizden çok, yanımızda nasıl hissettiklerini hatırlar.

Bir gün kendi yollarına yürüdüklerinde arkalarında korkuyla anımsadıkları bir otorite değil, sevgiyle dönebilecekleri bir yuva bırakabilmek…

Bence ebeveynliğin en büyük başarısı budur.

Ve yuva, yalnızca aynı çatı altında yaşayanların değil, birbirinin varlığında huzur bulanların kurduğu yerdir. Bazen bir eş, bazen anne, büyükanne, kardeş, yeğen, kuzen ya da bir dost…

Herkesin sevgiyle kurulan, saygı ve emekle korunan bir yuvası olmasını dilerim.

Sarılın sevdiklerinize, gözlerinizi kapatın ve o anın içindeki hayatı hissedin.

Çünkü insanın bir ömür aradığı mutluluk, bazen birkaç saniyelik bir sarılmanın içinde, hiçbir yere yetişmek zorunda olmadığımız o eşsiz anda saklıdır.

“Çok seviyoruz ve bir aradayız.
Yaşıyoruz, şükür…”

İşte hayat, o anların toplamıdır.

En azından benim için…

Ceylan Soley ☀️ Soley Dönüşüm Geçidi