Buse Doğan

24.10.2022 15 : 15

Her yıl olduğu gibi bu yıl da gözlerim dolu dolu.

Çok şey anlatmak istemiyorum aslında. Ama içimden gelen bir kaç şey bırakmak istiyorum buraya.

Kızımdan öncesi, hamileliğim, doğumu ve sonrası... Bizim için hep zorlu geçen süreçlerdi. Ama hayatımın dönüm noktası neydi dersen, tereddütsüz kızımın doğduğu o an derim.

Onu öyle korkarak, öyle dualarla bekledik ki... Büyütürken de öyle. Etrafımız kalabalık gibi görünse de, en zor zamanlarımızda yanımızda kimse yoktu. Yalnızdık.

Ama kızımı desteksiz büyüttüm diyemem. Çünkü arkamızda dağ gibi duran bir babası vardı.

Tam 7 ay boyunca gecede 1-2 saat uykuyla işe gittiğini dün gibi hatırlıyorum. Üstelik yaptığı iş, uykusuzluğun, dalgınlığın asla affedilmeyeceği, hayati riski olan makinelerle dolu bir işti. "Geçer mi ?" demeyin, geçiyormuş... Neler geçiyor, neler atlatılıyor bir bilseniz.

Ve bugün... Bugün bir anne - baba olarak, büyüttüğümüz kızımızı 4 yaşına getirmenin o tarifsiz, haklı gururunu yaşıyoruz.

İyi ki doğdun kalbimizin Mihre'si.
İyi ki evimize güneş gibi doğdun.

Sen uyurken 3 oldun, uyandığında 4 olacaksın belki ama bizim için sen hep o ilk günkü mucize olarak kalacaksın.

Dilerim ömrün, bizim yaşadığımız zorlukların hiçbirini görmeden, hep gülerek, hep sevilerek geçer. Kalbin kötülük bilmesin, yolun hep iyilere çıksın, gülüşün hiç solmasın. Rabbim sana sağlıkla, neşeyle, merhametle büyüyeceğin upuzun bir ömür versin.

Biz seni dün olduğu gibi bugün de, yarın da koşulsuz sevmeye devam edeceğiz. Biz buradayız kızım. Dün elini ilk tuttuğumuz günkü gibi, bugün ve ömrümüz yettiğince hep yanında olacağız.

İyi ki varsın, iyi ki bizim kızımızsın. Seni çok seviyoruz. Nice mutlu, birlikte yaşlarımıza...