Instagram story viewer> @armedalys> Post
Alys(armedalys)'s profile avatar

Alys

@armedalys

10 days ago
Co Creator: alysinreallife
Photo by Alys on October 26, 2026. May be an image of fishnet stockings, gas mask, scarecrow, pumpkin and text.
Photo by Alys on October 26, 2026. May be an image of scarecrow, costume, pumpkin and text.
Photo by Alys on October 26, 2026. May be an image of cloak, gas mask, scarecrow and text.
Photo by Alys on October 26, 2026. May be an image of gas mask, fishnet stockings, parasol and text.
Photo by Alys on October 26, 2026. May be an image of scarecrow, fishnet stockings, pumpkin, gourd and text.
Download
24
Posted On: October 26th 2026, 02:58 pm
Tagged Users:
@czusafirearms
czusafirearms
@alysinreallife
alysinreallife
@olight_tactical
olight_tactical
It’s spooky week 👻🎃

#gungirl #pumpkinhead #pewpew #2a #czusa
Comments (24)
sabertooth_hamster 5 days ago

sabertooth_hamster

Nice! Which model and caliber?

squirrel.hunt7 9 days ago

squirrel.hunt7

😍😍😍

th0tdaddyclothing 9 days ago

th0tdaddyclothing

Slay😮‍💨😮‍💨😮‍💨

k4_tactical 10 days ago

k4_tactical

🔥🔥🔥👏

the.knecklace 10 days ago

the.knecklace

🔥😍🔥😍

tjchristensoninthe208 10 days ago

tjchristensoninthe208

You should have borrowed my pumpkin heads

goon_wrcx 10 days ago

goon_wrcx

You are crushin' spooky season 👏

backyard_operations 10 days ago

backyard_operations

🤘🏼🤘🏼🤘🏼

ar_arbuilder 10 days ago

ar_arbuilder

comment media

mrs.concealed.carry 10 days ago

mrs.concealed.carry

comment media

adria_gram 10 days ago

adria_gram

It’s #4 for me, swooning!

g.a.t.girl 10 days ago

g.a.t.girl

I wish I were closer. You, @mrs.concealed.carry, and me could be the powerpuff girls 😭😭

Load More

More posts

Stanford Gymnast Sydney Razeghi #explorepage #gymnastics #gymnast #athlete #college
Can I borrow some white? . . . . . #crebgraffiti #damntaggers #frieghtgraffiti #graff #dangpaint
Onko mikään parempaa kuin se, että olet ihan itse, omin pikku käpälin keksinyt mielettömän hauskan tavan tuottaa viihdettä olohuoneeseen ja sitten vihdoin joku tulee, huomaa, hämmästyy ja lopulta osallistuu. Seittemällä rullalla vessapaperia saa meinaa ihan kivasti aktivoitua myös kädellisiä. #tommikoira #esittävätaide #mäyräkoira #harrastaa #tiluksillaofficial
@lucyintheskystore date night attire 💋 #lucyintheskystore
دی. دابلیو. وینیکات (یکی از بزرگترین روان‌کاوانِ تاریخ)، مفهوم بی‌نظیری به نام “ظرفِ دربرگیرنده” را مطرح می‌کند. نوزادِ انسان در بدو تولد، یک هویتِ منسجم ندارد؛ روانِ او در خطرِ تکه‌تکه شدن (Fragmentation) است. این نگاهِ خیره‌یِ مادر در حین شیر دادن، و در-آغوش‌کشیدن‌های اوست که مانندِ یک “چسبِ روانی”، ذراتِ متلاشیِ وجودِ کودک را به هم متصل می‌کند. اما چه اتفاقی می‌افتد اگر مادر درگیرِ افسردگیِ پنهان، فشارهایِ زندگی، یا خستگیِ مفرط باشد؟ او (همان‌طور که کمبل در اسطوره‌یِ زمینِ مادر می‌گوید) جسمش را فدا می‌کند، غذا می‌پزد، می‌شوید... اما روانِ او غایب است! گسستِ شناختی و خیانت به خود جاسمین لی کوری دردناک‌ترین پیامدِ این پدیده را فاش می‌کند. وقتی ما با “کمبودِ مادری” (Mother Deficit) بزرگ می‌شویم، مغزمان دچار خطای شناختی می‌شود. ما به خودمان می‌گوییم: “مادرم که لباس و غذای من رو تأمین کرد، پس چرا من از درون احساسِ تنهایی، انزوا و یتیم‌بودن می‌کنم؟” برای حلِ این تضاد، ما احساساتِ کودکِ درونمان را نامعتبر می‌شماریم و او را “ناشکر” می‌نامیم. نادیده گرفتنِ این حسِ بی‌مادری، بزرگترین خیانتی است که ما در بزرگسالی به روانِ خودمان می‌کنیم. ما کودکمان را دوباره در تاریکی رها می‌کنیم. 🌱 شفقتِ دوگانه (The Shared Burden) همان‌طور که در ابتدای جستار گفتیم، ما در اینجا هیچ مادری را سرزنش نمی‌کنیم. مادرانِ ما خودشان در چرخه‌ای از محرومیت و فداکاری‌هایِ استخوان‌سوز گرفتار بوده‌اند. التیامِ این زخم، با بخشیدنِ مادر و هم‌زمان به‌رسمیت شناختنِ دردِ کودکِ درونمان آغاز می‌شود. ما باید خودمان، آن چسبِ روانی را برای تکه‌هایِ پخش‌شده‌یِ روحمان بسازیم. خیلی دوست داشتم تمرینی در این مورد بدم اما دیدم چند پست قبل که تمرین دادیم استقبال نشد و گفتیم شاید زیاد دسوت نداشته باشین 👇🏼 اما برای ایجادِ یک فضایِ آینه‌وار، قدرتمند و همدلانه در اینجا، لطفاً در کامنت‌ها با شجاعت بنویسید: «کجایِ زندگیتون (در مواجهه با یک شکست، ترس یا تنهایی) با تمامِ وجود حس کردید که یه “حفره‌یِ خالی از آغوش و تأییدِ مادرانه” تو قلبتونه، ولی چون مادرتون براتون خیلی زحمتِ جسمی کشیده بود، عذاب‌وجدان گرفتید و این درد رو سرکوب کردید؟» نوشتنِ این اعتراف، اولین قدم برای به‌هم‌چسباندنِ ذراتِ وجودتان است. با تمامِ دقت می‌خوانمتان.
I’m back 😈 with a new look 🍿
back to up