Rock Mag

Ben yine bir şeyler izlerken bir şeyler cımbızladım.

2000’ler sonrasında birçok müzik yarışması düzenlendi. Çoğunu duyurduk, grupları dinledik, destekledik. Bugün de benzer yarışmalar yapılıyor. Jüriler, sponsorlar, stüdyolar, PR çalışmaları, büyük müzik sayfalarının destekleri… Herkes işin bir ucundan tutuyor, yarışmalar düzenleniyor, biz de destekliyoruz. Peki sonrasında ne oluyor? Verilen sözler tutuluyor mu?

Bazen bir şeyler yapılıyor, bazen yapılmıyor. Ama çoğu zaman bunları öğrenemiyoruz. Çünkü susuluyor, hatta susulmak zorunda kalınıyor.

Bir eleştiri yazdığınızda yıllardır sizi takip eden sanatçı takibi bırakıyor, beğenileri kesiyor, paylaşımlarında sizi görmezden geliyor. Arkadaşlar, sizi desteklediğimiz kadar eleştirmemize de izin verin. Yanlış bir şey söylediysek çıkın, kendi pencerenizden anlatın.

Olay öyle değil de böyleydi deyin. Doğruları konuşalım, hataları bulalım, öğrenelim ve aynı şeyleri tekrar etmeyelim.

Gelelim izlediğim röportaja. 2000’lerde alternatif rock sahnesinde kendi yolunu çizen @ketiband , Spotify'ın olmadığı, MySpace döneminin zorluklarını yaşayan gruplardandı. Bugün grup dağılmış, üyeler farklı projelerle yollarına devam ediyor.

Egemen Sarıkaya'nın anlattıklarından anladığım kadarıyla bir müzik yarışmasında gruba albüm sözü verilmiş ancak bu söz tutulmamış. Üstelik ulaşmaya çalıştıkları bazı isimlerden de geri dönüş alamamışlar.

Keşke isimleri de öğrenseydik. İnsanların ciddiye alınmama endişesiyle konuşmamasını anlayabiliyorum.

Çünkü sektörde bazen haksızlığa uğrayanı savunmak yerine eleştirenleri susturmaya çalışıyorlar. İki yıl boyunca albüm beklemek az bir zaman değil. Düşünün, grubun en heyecanlı dönemini ne olacağını bilmeden bekleyerek geçiriyorsunuz. Yazık!

Bunları konuşalım ki aynı şeyler başkalarının başına gelmesin. Belki yine birilerinin canını sıkacağım ama kurşun geçirmezim, bel bağladığım kimse yok. Doğru bildiğimi söylemeye devam edeceğim.

@offtherecordrec & @sarikayaegemen
Bu arada Off The Record: Kayıttayız'a da göz atın.

Devamı yorumda