4 days ago
7
0
Posted On: November 1st 2026, 05:45 pm
Je kunt zó verlangen naar een liefdevolle relatie. Naar iemand die je écht ziet, voor je kiest en dichtbij je komt.
Maar wat als die nabijheid er daadwerkelijk is? Kun je die dan ook toelaten?
Dat is iets wat ik de laatste tijd zelf ook weer aan het ontdekken ben.
We wijzen in relaties vaak naar de ander. Hij is niet kwetsbaar. Hij is emotioneel niet beschikbaar. Hij geeft me te weinig aandacht. Hij laat me niet echt toe.
En misschien klopt dat ook.
Maar wat gebeurt er eigenlijk als hij of zij je wél liefde geeft? Je aanraakt, je écht wil leren kennen en zich kwetsbaar naar jou opstelt?
Voelt dat dan ook fijn?
Of merk je dat het ineens ongemakkelijk wordt? Dat je je afsluit, gaat twijfelen, afstand neemt of toch weer iets denkt te missen?
Heb je weleens onderzocht welk deel van jou moeite heeft om die verbinding écht toe te laten?
Want ik ontdek steeds meer hoeveel er onder onze behoefte aan verbinding zit. Hoe je kunt verlangen naar nabijheid, maar tegelijkertijd manieren hebt ontwikkeld om jezelf te beschermen zodra die nabijheid er daadwerkelijk is.
Echte intimiteit vraagt namelijk iets van je.
Het vraagt dat je jezelf laat zien. Dat je ontvangt. Dat je de controle soms loslaat en iemand toelaat op plekken waar misschien heel lang niemand is geweest.
En dat kan ontzettend kwetsbaar voelen en daarvoor heb je ook een bepaalde mate van veiligheid in jezelf nodig.
Zeker als je hebt ervaren dat dichtbij zijn niet vanzelfsprekend veilig was. Als je hebt geleerd jezelf te redden, niet te veel te verwachten of vooral niet afhankelijk te zijn van een ander.
Misschien zoek je daardoor jarenlang iemand die je geeft wat je nodig hebt, terwijl je tegelijkertijd nog aan het ontdekken bent hoe je dat kunt ontvangen.
En zo kan er een pijnlijke dynamiek ontstaan: verlangen naar verbinding, maar moeite hebben om haar werkelijk toe te laten.
🎧 Nieuwe Joline de podcast over de verwarring in binding & Verbinding incl. Allerlei relatie dynamieken wat ik denk waar te nemen binnen Love is Blind.
Aankomende dinsdag!
Luister je mee?❤️
Liefs,
Joline
Maar wat als die nabijheid er daadwerkelijk is? Kun je die dan ook toelaten?
Dat is iets wat ik de laatste tijd zelf ook weer aan het ontdekken ben.
We wijzen in relaties vaak naar de ander. Hij is niet kwetsbaar. Hij is emotioneel niet beschikbaar. Hij geeft me te weinig aandacht. Hij laat me niet echt toe.
En misschien klopt dat ook.
Maar wat gebeurt er eigenlijk als hij of zij je wél liefde geeft? Je aanraakt, je écht wil leren kennen en zich kwetsbaar naar jou opstelt?
Voelt dat dan ook fijn?
Of merk je dat het ineens ongemakkelijk wordt? Dat je je afsluit, gaat twijfelen, afstand neemt of toch weer iets denkt te missen?
Heb je weleens onderzocht welk deel van jou moeite heeft om die verbinding écht toe te laten?
Want ik ontdek steeds meer hoeveel er onder onze behoefte aan verbinding zit. Hoe je kunt verlangen naar nabijheid, maar tegelijkertijd manieren hebt ontwikkeld om jezelf te beschermen zodra die nabijheid er daadwerkelijk is.
Echte intimiteit vraagt namelijk iets van je.
Het vraagt dat je jezelf laat zien. Dat je ontvangt. Dat je de controle soms loslaat en iemand toelaat op plekken waar misschien heel lang niemand is geweest.
En dat kan ontzettend kwetsbaar voelen en daarvoor heb je ook een bepaalde mate van veiligheid in jezelf nodig.
Zeker als je hebt ervaren dat dichtbij zijn niet vanzelfsprekend veilig was. Als je hebt geleerd jezelf te redden, niet te veel te verwachten of vooral niet afhankelijk te zijn van een ander.
Misschien zoek je daardoor jarenlang iemand die je geeft wat je nodig hebt, terwijl je tegelijkertijd nog aan het ontdekken bent hoe je dat kunt ontvangen.
En zo kan er een pijnlijke dynamiek ontstaan: verlangen naar verbinding, maar moeite hebben om haar werkelijk toe te laten.
🎧 Nieuwe Joline de podcast over de verwarring in binding & Verbinding incl. Allerlei relatie dynamieken wat ik denk waar te nemen binnen Love is Blind.
Aankomende dinsdag!
Luister je mee?❤️
Liefs,
Joline
More posts
