Instagram story viewer> @thiaraveiga> Post

Thiara Veiga | MODA FEMININA

@thiaraveiga

4 days ago

Posted On: November 1st 2026, 07:13 pm

Vestido transpasse flores

Curtiu? Tem muito mais no nosso e-shop, visite o link na bio ou nos mande um dm.🤍
..........................................................
✨ Novidades nos Stories
🚫 NÃO FAZEMOS RESERVAS
✅ Dúvidas e compras on-line através do WhatsApp
📱 (82) 99667-0033
📦 Enviamos para todo o Brasil
📌 Rua Dep. José Lages, 555 - Ponta Verde, Maceió - AL (Na mesma rua do Palato - Empresarial José Lages)

Comments (1)

4 days ago

andreiaferreira_03

😍😍😍😍😍

Great relaxing day, beach,hiking, pool, jacuzzi, and maybe watch a movie haven’t seen one in about three months. Any good recent films on streaming now?

ایگویِ ما به دلیلِ ترس از طرد شدن، درگیری با عقده مادر و پدر (تلاش برای بچه‌ی خوب بودن) و فشارهای فرهنگی، احساساتِ نامطلوب را سانسور می‌کند. ما این احساسات را به زیرزمینِ روان یعنی کار با سایه (Shadow Work) پرتاب می‌کنیم. اما اینجا تفاوت فروید و یونگ در سطحی عمیق‌تر معنا می‌یابد: فروید هشدار می‌دهد که این احساساتِ سرکوب‌شده عفونت می‌کنند و به شکلِ نوروز (اضطراب) برمی‌گردند؛ و یونگ اضافه می‌کند که این تاریکیِ انباشته‌شده، در نهایت به شکلِ هم‌زمانی (Synchronicity) در زندگی ما رخنه کرده و ما را با موقعیت‌هایِ ویرانگرتری روبه‌رو می‌سازد. فرافکنیِ این خشمِ دفن‌شده رویِ اطرافیان یا آسیب به کالبدِ خودمان (بیماری)، بهایِ سنگینِ این ناآگاهی است.
پادزهر در این نیست که به یک انسانِ بی‌کنترل و پرخاشگر تبدیل شویم. شفا در اتصالِ بالغانه با آنیما و آنیموس و آگاهی است. در فرآیند تفرد (Individuation)، تو یاد می‌گیری که «ظرفیتِ روانی‌ات» را برای حملِ احساساتت گسترش دهی. تو درد یا خشم را می‌پذیری، آن را در بدنت احساس می‌کنی و حقانیتِ روانت را در بسترِ ناخودآگاه جمعی به رسمیت می‌شناسی. وقتی احساسات در نورِ آگاهی قرار می‌گیرند، دیگر نیازی ندارند از تاریکیِ شب و به شکلِ هیولا به ما حمله کنند

👇🏼 برای عبور از نقاب‌ها و آشتی با احساساتِ تبعیدشده‌مان، اگر احساسِ امنیت می‌کنید در کامنت‌ها برایمان بنویسید:
«تلخ‌ترین حرف، بی‌عدالتی یا رنجشی که ماه‌ها یا سال‌ها پیش تجربه‌اش کردید، اما به خاطرِ “حفظِ آبرو، مصلحت، یا ترس از دعوا” هیچ نگفتید و رویِ آن خاک ریختید، چه بود؟ و این احساسِ زنده‌به‌گور شده، بعدها خودش را به چه شکلِ “زشت‌تر و تلخ‌تری” (مثلِ یک بیماری، دردهایِ بدنی، یا فورانِ خشم بر سرِ یک آدمِ بی‌گناه) در زندگی‌تان نشان داد؟»
اعتراف به این دردِ پنهان، اولین گام برای نبش‌قبرِ آگاهانه و التیامِ این زخم است. با احترام و همدلی کامنت‌هایتان را می‌خوانم. (اگر عزیزی را می‌شناسید که همیشه در حالِ فداکاری و قورت دادنِ بغض‌هایش است، این هشدارِ روان‌کاوانه را برایش بفرستید تا بداند روانش چقدر در خطر است).

(کپی آثارِ ترجمه‌شده با ذکرِ منبع بلامانع است).
❌ با به اشتراک گذاشتنِ پست‌ها در نشرِ آگاهی سهیم باشیم و هزینه‌ی آگاهیِ خود را با این کارِ کوچک پرداخت کنیم ❌
«هر چیزِ خوبی گران‌بهاست، و رشدِ شخصیت، از گران‌بهاترین چیزهاست.» — کارل گوستاف یونگ

#یونگ #فروید #کانادا #سوئیس #خودشناسی

Do you believe our loved ones are still with us after death? Do you believe in signs?
Has anything unexplainable ever happened to you?

“Has your daughter visited you in your dreams?
Have you received any signs?” "You need to look for the signs!"
-This is what people say to me all the time.

And suddenly, everything can become a sign.
A feather, a butterfly, a song…

And I understand why. Sometimes we just want something to hold on to. Anything that makes us feel like they’re still here with us, somehow.

I’m trying too. I really, really want to believe.
But I’m also a realist. I tend to look for a logical explanation for everything. I question things. I don’t automatically see everything as a sign, even though a part of me wishes I could.

I wish I had unmistakable signs from my daughter. Something that would make me just KNOW she’s still with me💔

She hasn’t visited me in my dreams. Maybe twice since she passed away.
And I can’t tell you how much I wish I could see her there more often. I pray for it every night.

But this picture right here…
I don’t know what to think. I don’t know if there’s an explanation for it. Maybe there is. Maybe there isn’t.

But I can’t stop looking at it. And for a moment, I find myself wanting to believe that it’s her, sitting there beside me. 💜

What about you?

Do you believe our loved ones can send us signs after they’ve passed?
Have you ever experienced something you simply couldn’t explain?

I would really love to hear your stories. Let’s talk about it. 💜

#momof12 #childloss #griefjourney #signsafterdeath #suddenloss @mybabydolls

Thiara Veiga | MODA FEMININA

@thiaraveiga

andreiaferreira_03

More posts