Posted On: November 3rd 2026, 01:53 pm
بعضی آدمها با رفتنشان فراموش نمیشوند؛ نام و خاطرهشان برای همیشه در دلها باقی میماند…
درگذشت زندهیاد حسنآقای حبیبی، مرا به یاد داستانهای پدرم و عمو فرخ عزیز از دوران بازیگری او میاندازد؛ داستانهایی که از کودکی برایمان تعریف میکردند. در دوران جوانی ما، حسنآقا دیگر مربی بزرگی بود که با شخصیت، دانش و منش انسانیاش، نسل تازهای از فوتبالیستها را پرورش میداد.
او متعلق به نسلی بود که در فوتبال، اخلاق، معرفت و عشق به پیراهن تیم و وطن، به اندازه استعداد و توانایی ارزش داشت. مردانی بیادعا که برای عشقشان بازی میکردند، نه برای شهرت و نام. تیم امیدی که پایههای شکلگیری نسل طلایی فوتبال دوران ما را بنا کردند
مربی بی ادعایی که در تیم ارارات حتی با توجه به محدودیت انتخاب بازیکن( تنها هموطنان ارامنه در تیم ارارات بازی میکردند) ، تیمی ساخت که پا به پا بزرگترین تیمهای پایتخت ، مبارزه میکردند
.
خاطرات بازی جنجالی ایران و امارات در مقدماتی المپیک و تماشای مسابقات آرارات در امجدیه، بخشی از همان روزهای طلایی و فراموشنشدنی است.
حسنآقا حبیبی فقط یک مربی بزرگ نبود؛ بخشی از هویت و تاریخ فوتبال ما بود.
روانش شاد و یادش برای همیشه گرامی.
#teammelli #فوتبال #تیم_ملی #پیشکسوت_فوتبال #آرارات