Instagram story viewer> @agat_i_litery> Posts
Agata-literackie przyjemności(@agat_i_litery)'s profile avatar HD Profile

Agata-literackie przyjemności

@agat_i_litery

2.5K
followers
463
following
Obiecuję pisać mądrze, czytać wnikliwie. Polecać z sensem.
Literatura,wiersze, spotkania autorskie.
#literoterapia #poniedziałkowepoezje
POSTS STORIES REELS
Długie przebywanie z dala od kraju przeważnie powoduje we mnie mieszankę tęsknoty i nostalgii, połączone ze snami pełnymi prześwietlonych pejzaży. W zaskakujących momentach wracają wspomnienia smaków i zapachów, które zdają się działać (i mieć sens czy właściwy wymiar) tylko tam.. Dziś @kobiecafotoszkola zapytała jak pokazać, że #polskajestpiękna - wróciłam do zdjęć z początku lipca, gdy krążyłam po polach zbierając „chwasty” i chyba właśnie te dzikie i ignorowane kwiaty, tak twarde i niezłomne w walce o swój kawałek ziemi i piękne naturalną prostotą, kojarzą mi się z Polską. Tym „bocznym podwórzem imperiów” jak pisał Miłosz. PS w karuzeli mały zestaw książek z kluczem do polskiej tożsamości i historii naszego kraju. Co byście dopisali do tej listy, żeby obraz był pełen? Dla ułatwienia: współczesna literatura, sekcja reportaż, autobiografia, wspomnienia, esej. #kobiecafotoszkoła_kfs #książkiopolsce #reportaże #kilkaksiążekwtemacie #polsko #chwasty #polskielato #krajoznawczy_fotowtorek_2024 by @agat_i_litery
Co zostaje w nas z przeczytanych stron? Co decyduje o tym jakie książki nosimy w sobie przez życie? Bohater, opisywane zdarzenia, język jakim operuje autor? A może kontekst, moment i miejsce w jakim spotykamy daną lekturę jest najważniejszy? To, kim my jesteśmy. Kim byliśmy gdy zaczęliśmy czytać … Takie pytania krążyły po mojej głowie gdy próbowałam zebrać tytuły do #soulmatesearchtagpolska Zapraszam do mojej głowy na przegląd tytułów. Bardzo jestem ciekawa czy krzyżują się nasze czytelnicze ścieżki. Dajcie znać, a jeśli lubicie liczyć, to: Za każdą przeczytaną książkę 10 punktów Za taką, którą właśnie czytacie 5 punktów Za tą, co jest w planach 2 punkty Moie 23 książki: Płatek szkarłatny i biały Michel Faber Pragnienie Richard Flanagan Ludzie na drzewach Hanya Yanagihara Cudzoziemka Maria Kuncewiczowa Wichrowe wzgórza Emily Bronte Trylogia kopenhaska Tove Ditlevsen Instrukcje dla pań sprzątających Lucia Berlin Najada Zyta Oryszyn Floryda Lauren Groff Samosiejki Dominika Słowik Opowiadania bizarne Olga Tokarczuk Ładne duże amerykańskie dziecko Judy Budnitz Ogród Hiroko Oyamada Córka /+ cykl Genialna przyjaciółka Elena Ferrante Utonęła Therese Bohman Oprzyj swoją samotność o moją Klara Hveberg Niewidzialne miasta Italo Calvino Shuggie Bain Douglas Stuart Normalni ludzie Sally Rooney Opowiadania Katherine Mansfield Wiek niewinności Edith Wharton Anna Karenina Lew Tołstoj Panny z Wilka Jarosław Iwaszkiewicz 📚📚📚 #booklover #bookstagrampolska #zaczytani #przeczytane #książki #polecamksiążkę #wartoczytać by @agat_i_litery
„Kiedy umrę, kochanie gdy się ze słońcem rozstanę i będe długim przedmiotem, raczej smutnym czy mnie wtedy przygarniesz ramionami ogarniesz i naprawisz co popsuł los okrutny czasem myślę o tobie czasem piszę do ciebie głupie listy, w nich miłość i uśmiech potem w piecu je chowam płomień skacze po słowach nim spokojnie w popiele nie uśnie patrząc w płomień, kochanie myślę, co też się stanie z moim sercem miłości głodnym ty nie pozwól przecież żebym umarła w świacie który ciemny jest i który jest chłodny.” Halina Poświatowska i Vilhelm Hammershøi. Jeden z zestawów, który niezmiennie mnie porusza i prowadzi tam, gdzie nieobecność, osobność i brak. Zostawia z niewygodnym pytaniem, ustawia przed lustrem… #literoterapia #hammershoi #poświatowska #zaduszki #poniedziałkowepoezje by @agat_i_litery
Jesień w polskiej wersji jest wymarzona żeby schować się w książkach 📕 📖📚 Ja zainspirowana po spotkaniu z @sobolewskaj robię kolejne listy tytułów do czytania o czytaniu, o pisaniu i literaturze. Na razie mam tyle - całkiem sporo nowości, ale też parę klasyków. Co byście dopisali? O ile w ogóle lubicie takie czytanie, gdzie nie chodzi o fabułę czy bohaterów, ale bardziej o zaglądanie pod podszewkę rzeczy już przeczytanych, odkrywanie nowych dla nas (choć często dawnych) dzieł i wędrówkę tropem myśli i wspomnień. Mnie tak prowadziła „Książka o (nie) czytaniu” Justyny, która zadziałała jak klucz do prywatnych czytelniczych pamiątek i zapomnianych zachwytów. Polecam - działa też świetnie na blok czytelniczy, a przez swoją konstrukcję jest łatwa do dawkowania nawet w wyrwanych z bieganiny momentach. Bieg czasu i to, jak powiązany jest z dziełem literackim, to zresztą kolejny wątek tego zbioru. Literatura, która przenosi nas w czasie; tekst, który łączy nas z głosem z przeszłości, w końcu pisanie, jako sposób obrony przed czasem… Dla lubiących takie erudycyjne delicje. Dla tęskniących za Wichą. Dla nostalgicznych i szukających czytelniczej wspólnoty. „Książka o (nie)czytaniu” @sobolewskaj @wydawnictwoiskry #literatura #kochamksiążki #zaczytani #wartoczytać #czytampolecam by @agat_i_litery
„Nie zawsze można usłyszeć całość koncertu czasem pochwycić możesz tylko ostatnią frazę ulubionego kwartetu a to zakończenie to już tylko: Do widzenia do usłyszenia bo wszystko co ważne już przebrzmiało Więc do widzenia we śnie lub gdy czas już minie do widzenia co przechadza się jak blade światło jak błądząca poświata do widzenia cień cienia co pragnie być żywy bo pokochaliśmy twardość należną materii i nie same obrazy ale żywe wzory te pospolite i te zadziwiające co nie chciały podobać się sobie ni innym i chwaliły rzeczywiste oblicze dnia w śniegu i płomieniach.” Julia Hartwig , Nie zawsze Młodą Julię z jej łódzkiego okresu w domu literatów na Bandurskiego wywołała @malgorzata_czynska_official w swojej książce „Pisz do mnie na Łódź”, o której rozmawiałyśmy w niedzielę w @willa_waleria_milanowek . Do tego pięknego wiersza dziś ważne nazwisko węgierskiego malarstwa (a dla mnie całkiem niedawno odkryte): Karol Ferenczy. Bierzcie i zachwycajcie się ✨💙 #juliahartwig #poniedziałkowepoezje #wiersz #károlferenczy #cośpięknego by @agat_i_litery
Jutro wracam do pięknej @willa_waleria_milanowek - kolejna edycja Festiwalu Sploty jest pełna kultury. Cieszę się, że literatura i rozmowy o książkach mają tu swoje stałe miejsce. Rok temu skoczyłyśmy na głęboką wodę z naszym panelem dyskusyjnym (bo chyba tak należy to nazwać) o twórczości kobiet i o Genius Locci (czyli trochę: dlaczego w pewnych miejscach pisze i tworzy się nam lepiej)- dzięki za to @katarzyna.klau.michalczak @gacekpisze i @_marta_szulc_ , to była przyjemność nawigować w takim wielogłosie ✨ W tym roku wybrałam klasyczny dialog - nasze zaproszenie przyjęła @malgorzata_czynska_official , która opowie o swojej najnowszej książce „Pisz do mnie na Łódź..”, choć nie ukrywam, że planuję także sporo nawiązań do jej poprzednich książek 📗 📖 Do zobaczenia na #festiwalsploty - zajrzyjcie na stronę @milanowskiecentrumkultury, tam znajdziecie kompletny program. Można posłuchać też @rdc audycji @miasto.tlumacze 👌 #spotkanieautorskie #wartoczytać #weekendpodwarszawą #zaczytani by @agat_i_litery
„Dolina i nad nią lasy w barwach jesieni. Wędrowiec przybywa, mapa go tutaj wiodła, A może pamięć. Raz, dawno, w słońcu, Kiedy spadł pierwszy śnieg, jadąc tędy Doznał radości, mocnej, bez przyczyny, Radości oczu. Wszystko było rytmem Przesuwających się drzew, ptaka w locie, Pociągu na wiadukcie, świętem ruchu. Wraca po latach, niczego nie żąda. Chce jednej tylko, drogocennej rzeczy: Być samym czystym patrzeniem bez nazwy, Bez oczekiwań, lęków i nadziei, Na granicy, gdzie kończy się ja i nie-ja.” „To jedno”, Czesław Miłosz z tomu „Kroniki”, 1987 rok. Idę w stronę jesieni jak do znajomej krainy. Antologia poezji Czesława Miłosza jest wspaniałą towarzyszką w tej drodze … #poniedziałkowepoezje #czesławmiłosz #babielato #poezja #literoterapia by @agat_i_litery
„…nigdy nie czułam takiego braku lęku, nigdy nie miałam takiej jasności - ta jasność była dla mnie czymś fizycznym, wibracją w skórze, w stopach, w obojczyku. Nic jeszcze nie nastąpiło, ale w tym nic wydarzyło się wszystko. X wciąż nie była dla mnie osobą, tylko możliwością, innym sposobem życia. Ubóstwiałam ją i przez długi czas uważałam za wyrocznię, kogoś niemalże nieludzkiego. Teraz wyraźnie widzę, że miłość jest przeciwieństwem ubóstwienia, że przeżera personę, odsłaniając jej śmiertelny korzeń. X zawsze była człowiekiem, choć nie potrafiłam tego przyznać; zadałam sobie wiele trudu, żeby tego nie dostrzegać.” Catherine Lacey, „Biografia X” wyd @wydawnictwoczarne Przekład: @katarzynamakaruk Kolejna książka Lacey „Odpowiedzi” od 7 października w księgarniach 📕📖 Czytaliście „Biografię X”? Znacie tę autorkę? #cytaty #dobreksiążki #literoterapia #wartoczytać #literoterapia powieść by @agat_i_litery
Lektura „Małych potworów” zainspirowała mnie do przygotowania przeglądu książek, w których dzieciństwo ma zdecydowanie mniej z niewinności, a więcej z ciągłego niepokoju… Dziecko jako tabula rasa? Niekoniecznie. Są historie (niektóre o statusie klasyki, jak Golding i Lessing) gdzie dzieci bywają również sprawcami, obserwatorami zła albo jego nieświadomymi uczestnikami: #książki #dzieciństwo #noir #czytampolecam 📖 William Golding, „Władca much” Jeden z moich pierwszych literackich nokautów - książka, której nie zapomnę. Wszystko zaczyna się od katastrofy. Grupa chłopców trafia na bezludną wyspę. Wspaniały stan wiecznych wakacji powoli zaczyna przypominać koszmar. Bez dorosłych, zasad i kontroli pojawiają się przemoc, strach i walka o władzę. Genialne studium psychologiczne plus teoria kozła ofiarnego i antropologia pierwotnych kultów religijnych. A do tego mistrzowsko stopniowane napięcie… #klasyka #literaturapiękna #williamgolding #władcamuch 📖 William March, „Złe nasiono” Jedna z ostatnich książek Marcha napisana w 1954 roku wyrasta na gruncie teorii Francisa Galtona, który jeszcze w XIX wieku wprowadził dychotomię geny vs. środowisko i argumentuje za dominacją natury (dziedziczenia) w kształtowaniu zachowań. Ośmioletnia Rhoda jest idealnym dzieckiem: grzeczna, zdolna i zawsze opanowana. Jej matka zaczyna jednak podejrzewać, że za tą perfekcją kryje się coś znacznie gorszego. #williammarch #polecam #wartoczytać 📖 Doris Lessing, „Piąte dziecko” W latach 70 debata wokół „nature vs nurture” powróciła przy okazji publikacji głośnej pracy naukowej „Sociobiology” E.O.Wilsona, który powiązał ewolucyjne mechanizmy z za zachowaniami społecznymi, takimi jak altruizm, agresja czy opieka nad potomstwem. W latach 80 do księgarń trafiło „Piąte dziecko” Doris Lessing, gdzie znajdziemy echa pracy Wilsona. Harriet i David marzą o dużej, szczęśliwej rodzinie. Narodziny Bena całkowicie zmieniają życie całej rodziny i wystawiają ich relacje na próbę. Wymagające dziecko, dziecko o specjalnych potrzebach jako destrukcyjny impuls dla rodzeństwa i rodziny. Ale też: o bezwarunkowej (?) miłości i czy wszystkie dzieci kochane są tak samo. Uwaga! Skutkiem ubocznym mo by @agat_i_litery
Faustowski pakt z diabłem w nazistowskich Niemczech: porywająca historia legendy kina lat przedwojennych jako przypowieść o cenie, którą płaci twórca za prawo głosu, płynnych granicach moralności i tym, jak degradujące potrafi być życie w dyktaturze. Daniel Kehlmann w „Iluzjonie” sięga po prawdziwą historię G.W. Pabsta – reżysera mającego na koncie kultowe filmy („Puszka Pandory”, „Dziennik upadłej dziewczyny”, „Zatraconą ulicę” - którą otworzył drzwi do kariery Grety Garbo) czy „Białego piekła” (Die weiße Hölle vom Piz Palü z rolą Leni Riefenstahl), filmu do którego nawiązania znajdziemy w „Bękartach wojny” Tarantino. Pilny powrót z Hollywood do Europy w odpowiedzi na telegram chorej matki w przededniu wybuchu II wojny, śliskie macki nazistowskiej machiny propagandowej i niezmiennie aktualne pytanie: czy sztuka może pozostać apolityczna? Kehlmann nie tworzy klasycznej biografii. Z losu Pabsta buduje filmową opowieść o uwikłaniu, kompromisach i granicach, które czasem przekraczamy niemal niezauważalnie. „Iluzjon” to chłodna, precyzyjna książka, której konstrukcja przypomina filmowy montaż. Sceny wizyty w studiu filmowym podstarzałego współpracownika Pabsta (otwierająca opowieść) czy wspinaczka na biblioteczny regał, błądzenie po Berlinie, w końcu same rozmowy z aparatczykami czy „normalnymi” obywatelami, to tylko przykłady zacierania granic między realnością a koszmarem, w jakim funkcjonują bohaterowie. A nad tym wszystkim unosi się jeszcze widmowo (zaginiony) film G.W.Pabsta zrealizowany w Pradze w 1945 roku „Upadek Mollandera”… (materiał był w fazie montażu, gdy miasto zajęła Armia Czerwona). Tę świetną książkę przełożył dla nas na polski Ryszard Wojnakowski, wydało @dom_wydawniczy_rebis Polecam! PS Ciekawa jestem, czy jak ją będziecie potem szukać filmów Pabsta na YouTube (są!). #DanielKehlmann #czytamrecenzuję #bookstagrampl #literaturawspółczesna książki by @agat_i_litery
„budzenie się nagłe od dźwięków czyste brzmienie przekleństw grupki dzieciaków o świcie wakacje dojrzałe astry lata dotknięte wrześniem budzę się z lękiem i już po chwili pamiętam jednak umieramy i lgnę do twojego ciepła oddechu zdejmuję puls: rytmiczny jak wiersz i wieczny.” Wiersz „Zakłócenia” @julia.fiedorczuk czytał mi się tak pięknie dziś z pracami @kus_agata i zabrał wspólnie do miejsca, skąd najlepiej płyną mi myśli (i słowa). Na Was też tak działa sztuka? Nawet jeśli bronicie się przed liryką rękami i nogami niczym @tacohemingway w jednej z najlepszych piosenek na koniec wakacji #EVER - i w tej kwestii „Nie zapraszam do dyskusji” (jak mawia @takduzoitakladnie 😉) #JuliaFiedorczuk #agatakus #tacohemingway #poniedziałkowepoezje Słońce budzi się coraz później i chłód, którym podszyte są wieczory sięga po opaloną skórę stroży igiełki włosów w gęsia wysypkę Ale są jeszcze pożary słońca, chwilowe napady upału Bzyczenie owadów I owoce, ciągle są jeszcze owoce czekające wyciągniętej ręki głodnych ust pęknięcia upadku i kojącej ciemności gleby. #konieclata #wiersze #literoterapia #cośpięknego #liryka by @agat_i_litery
„Mama opowiada nam różne historie. O dzieciach, które idą do zakazanego ogrodu i zastają tam olbrzyma, który okazuje się wcale nie taki groźny, tylko nierozumiany. O trzech siostrach, które rodzą się ze szklanymi sercami: serce najstarszej się rozpryskuje, średniej jest popękane, a najmłodsza poślubia szklarza. Siostra z popękanym sercem żyje najdłużej, bo jak mówi baśń, czasem właśnie te rzeczy, które są pęknięte, trwają. Myślę sobie, że to pewnie tylko dlatego, że bardziej uważa się na to, co niemal się straciło.” Jessica Lind, „Małe potwory” w przekładzie Magdaleny Biśty, wyd @wydawnictwo.filtry Czyli co czytam przed wejściem w orbitę kolejnego roku szkolnego. Czyta się szybko, a historia Pii, Jakoba i Lucasa wciąga i nie pozwala się odłożyć. A nawet okazuje się historią Pii, Remi i Lindy. I nie tylko. Wybaczcie, więcej nie napiszę, bo korzystam z deszczowego poranka (zdążyłam uratować z tarasu poduchy) i z kitku na udach kontynuuję lekturę. A Wy z jaką książką kończycie sierpień ? #czytamteraz #kitku #ksiazkanadzis #weekendzksiążką #zaczytana •Małe potwory •literatura austriacka •książki o rodzicach •cytaty by @agat_i_litery

Download All

Save the photos and videos currently loaded on this page.

0Photos
0Videos
Ready to download 0 / 0

Keep this tab open until your download is ready.
back to up