Instagram story viewer> @ataradpoor> Posts
عطاالله رادپور(@ataradpoor)'s profile avatar HD Profile

عطاالله رادپور

@ataradpoor

721
followers
1305
following
Ata Radpour here ladies and gentlemen
A seeker in the name of Art 🎨 and theater 🎭
POSTS STORIES REELS
چشمانت چه زیباست رفیق ناشناخته با آن قرمزی رگ های پاره شده و اشک های جرئت که روانه گونه هایت اند. تو را نمی‌شناسنم، و نامت را نمیدانم پس از آن گونه ها دیگر سیاهی مطلق است. و بالای چشمانت نیز همینطور. اما بسیار دوستت دارم. تو چه قلب مهربانی داری. شاید دیگر هیچوقت تو را نبینم و اگر ببینم تو را نشناسم. با اینکه من و تو روزی برای نفس آزاد نفس هایمان را بریدیم و دو دستی تقدیم میله ها کردیم. ما دستان هم را گرفتیم و به سوی نوری دویدیم که روشنایی نبود و سفیر تاریکی بود. شاید هم دیگر هیچوقت تو را نبینم. و شاید من آخرین کسی بودم که تو را دیدم. شاید چشمانی به در خشک شدند تا پاهای توانمند تو باری دیگر از آن در عبور کند با اینکه دیگر هرگز نتوانست. شاید به جز چشمانت چیز دیگری ندیدم اما در چشمانت تمام تو را دیدم ای سرو سربلند. هیچوقت تو را فراموش نمیکنم ای رفیق ناشناخته هیچوقت دنیای زیبای پشت چشمانت از خاطر من نمی‌رود. در سرفه هایت آوای آواز رهایی و در اشک هایت باران ستارگان است. تاریکی چهره ات نور و قرمزی رگ های شکافته ات سبز تر است از تمام پارچه ها چاپ دروغ. ما رنگی دوباره بخشیدیم به هرآنچه به زیر نقابی نفرت بار رنگ باخته بود. و ما آزادیم. و من نامت را میدانم. تو انسانی. #iranmassacre💚🤍💔🕊️ by @ataradpoor
سپهری میگه که: چرا گرفته دلت مثل آنکه تنهایی چه قدر هم تنها خیال می کنم دچار آن رگ پنهان رنگ ها هستی دچار باید بود دچار یعنی عاشق و فکر کن که چه تنهاست اگر که ماهی کوچک دچار آبی دریای بیکران باشد و چه فکر نازک غمناکی و غم تبسم پوشیده نگاه گیاه است و غم اشاره محوی به رد وحدت اشیاست خوشا به حال گیاهان که عاشق نورند و دست منبسط نور روی شانه آنهاست نه وصل ممکن نیست همیشه فاصله ای هست اگر چه منحنی آب بالش خوبی است برای خواب دل آویز و ترد نیلوفر همیشه فاصله ای هست دچار باید بود وگرنه زمزمه حیرت میان دو حرف حرام خواهد شد و عشق سفر به روشنی اهتراز خلوت اشیاست و عشق صدای فاصله هاست صدای فاصله هایی که غرق ابهامند نه صدای فاصله هایی که مثل نقره تمیزند و با شنیدن یک هیچ می شوند کدر همیشه عاشق تنهاست و دست عاشق در دست ترد ثانیه هاست و او و ثانیه ها می روند آن طرف روز و او و ثانیه ها روی نور می خوابند و او ؤ ثانیه ها بهترین کتاب جهان را به آب می بخشند و خوب می دانند که هیچ ماهی هرگز هزار و یک گره رودخانه را نگشود 🪷 پ.ن: ساحل عباس آباد 1403 by @ataradpoor
کمی بخوایم به جَز بپردازیم و تفاوت ملت ها در مواجهه با رنج بعد از جنگ جهانی موسیقی جز با محتوای تماما عاشقانه، مختص رقص های دو نفره در آغوش های صمیمی برای دور شدن از غم ناشی از خونریزی ها و مرگ عزیزان شکل گرفت و حدودا تا دهه هشتاد میلادی حضور چشمگیری داشت. واکنش اون ملت ها در مقابل این رنج ترمیم بود و ترویج عشق. واکنش ملت ما در مقابل جنگ، بعد از پایان اون در دهه هفتاد باز کردن وقت و بی وقت زخم ها و ساختن یادبود پس از یادبود بود. حمل کردن رنج با هر قدم. بازتاب دادنش در هر کوچه و خیابون و اثر هنری، ایجاد ژانری به نام دفاع مقدس در سینما که هرسال برنده‌ی بی رقیب سیمرغ باشه. ما هيچوقت نخواستیم از رنج رهایی پیدا کنیم. ما حرف از سر بلند کردن شهدا زدیم و بجاش زخم جنگ رو باز نگه داشتیم با هر موسیقی و آواز. بجای التیام زخم و پرواز در فراز اون درد ها و بدل شدن به یک ملت توانمند که از هر ضربه ای قوی تر باشه. ما ملت معتاد به رنج موندیم. ما از سلامت گریختیم! Everybody loves somebody sometimes.. Dean Martin. by @ataradpoor
“تاوان” ساخته ی مهدی یوسفیان آماده ی نمایش شد . فیلم کوتاه “تاوان” اولین ساخته ی مهدی یوسفیان میباشد که پس از طی مراحل فنی آماده نمایش در پلتفورم های داخلی میباشد . در خلاصه داستان فیلم کوتاه “تاوان” آمده است که آدمها یک روز باید تاوان کارهایی کردند پس بدهند… 📌 بلیت‌فروشی اکران آنلاین «تاوان» از روز جمعه ۱۷ مهر، ساعت ۱۲ ظهر در پلتفرم تیوال آغاز می‌شود. مهدی ‌یوسفیان ، کیمیا ‌فرنیا ، امیررضا ‌باباولیان ، محمدمهدی ‌هاتفی ، امیرعباس عباسی ، امیرحسین ‌فهادان ، عطا رادپور ، مجید ‌نرمانی ، زهرا ‌شفاف و ویهان نوروزی در این فیلم کوتاه ایفای نقش کردند . عوامل فیلم عبارتند از : نویسنده و کارگردان : مهدی یوسفیان تهیه کننده : مهدی یوسفیان مدیر فیلمبرداری : محمد اسدی تدوین : رضا محمد نیاقرایی صداگذاری و میکس : رضا محمد نیاقرایی دستیار کارگردان و برنامه ریز : نیوشا شهریوری منشی صحنه : مجید نرمانی چهره پرداز : مریدا شیری بازیگران : مهدی ‌یوسفیان ، کیمیا ‌فرنیا ، امیررضا ‌باباولیان ، محمدمهدی ‌هاتفی ، امیرعباس عباسی ، امیرحسین ‌فهادان ، عطا رادپور ، مجید ‌نرمانی ، زهرا ‌شفاف و ویهان نوروزی پخش بین الملل : کمپانی هنر فهادان #فیلم_کوتاه_تاوان #سینمای_مستقل #مهدی_یوسفیان 🎬⭐️ by @ataradpoor
کاوِر ویدیوی dancing back together Director : Armin Valper @arminvalper Actor : Armin Valper / Bahar ahmadi @bhrahmadi Music by : dalos @dalooss Videography : ata raad / sajad Hossein @ataradpoor @ssajad_hosseini Edit by : Mohammad Iman @__mohammadiman by @ataradpoor
فیلم کوتاه «نگاه» به نویسندگی عطا رادپور و تهیه‌کنندگی و کارگردانی رودین محسنی به دومین دوره ی جشنواره ی 25' 天津國際電影學術聯展 25' جشنواره بین المللی فیلم آکادمیک تیانجین راه پیدا کرد . این جشنواره فیلم در انجمن تبادل فرهنگی چین و آمریکا در لس‌آنجلس و آکادمی هنرهای زیبای تیانجین مستقر است. از زمان اصلاحات و درهای باز چین، این نهادها در طول بیش از چهل سال، به طور مداوم تبادلات فرهنگی چین و آمریکا را ترویج کرده‌اند. در داخل چین، این سنت از طریق جشنواره بین‌المللی فیلم آکادمیک تیانجین (TIAFF) تجلی می‌یابد؛ در ایالات متحده، نمایش‌ها و تبادلات دانشگاهی توسط آکادمی فیلم نیویورک و تئاتر چینی لس‌آنجلس برگزار می‌شود و به طور مشترک یک پلتفرم سینمایی فراملی و بین فرهنگی ایجاد می‌کنند که به آرمان صلح بین‌المللی کمک می‌کند . این جشنواره مجموعه ای برگزیده از فیلم‌های روایی پیشگامانه، فیلم‌های کوتاه، مستند و سینمای تجربی، که دیدگاه خلاقانه و فعالیت‌های هنری فیلمسازان نوظهور و باسابقه را برجسته می‌کند . این جشنواره ۲۵ دسامبر در چین برگزار می گردد . این فیلم کوتاه اولین ساخته‌ی کوتاه محسنی در ژانر اکسپریمنتال یا تجربی است که در مسیر حضور در جشنواره‌های بین‌المللی قرار دارد . پخش بین‌المللی این اثر بر عهده‌ی امیرحسین فهادان است. تبسم انتظاری و یزدان سامعی در این فیلم کوتاه ایفای نقش کردند. عوامل اصلی فیلم کوتاه «نگاه»: تهیه کننده و کارگردان : رودین محسنی نویسنده : عطا رادپور دستیار یک کارگردان و برنامه ریز : عطا رادپور مدیر فیلمبرداری : امیر نیاکام صدابردار : سید سجاد حسینی منشی صحنه : سارینا مهربان تدوین : خیرخواه مدير توليد : عطا رادپور طراح صحنه و لباس : سارینا مهربان پخش بین الملل : کمپانی هنر فهادان #نگاه#فیلم_کوتاه#رودین_محسنی#سینما#کمپانی_هنر_فهادان 🌟🎬 by @ataradpoor
‼️همزمان با رونمایی از پوستر نمایش گربه روی شیروانی داغ بلیط فروشی در سایت تیوال نیز آغاز شد 🎟️ کاری از گروه هنری مراکی 🎭دروغ سیستمی که توی اون زندگی میکنیم و نوشیدن یه راه فرار و البته مرگ هم یه راه دیگه احتمالا زنده بودنه که باعث دروغ گفتن میشه ؛ و نیمه جون بودن من باعث راستگوییم شده ؛ من به تو دروغ نمیگم و تو به من نویسنده : تنسی ویلیامز کارگردان : ریحانه سرلک تهیه کننده : مهدی یوسفیان دستیار کارگردان و برنامه ریز : زهرا علی اکبر بازیگران : مهلا رمضان پور ، امیررضا حسن پور ، عطاالله رادپور ، امین جاسبی ، هستی اکرمی راد، طناز بیطرفان ، نیلا علیزاده ، روشا کیارستمی @reyhanesarlak.official @mahdisamyosefiyan @Zahra_aliakkbarr @m.ramezanpooor @jasbiamin_ @ataradpour8 @hasti___raad @amirezahassanpour @nilaalizadeh1393 @tanazbitarafan._ @roshachi by @ataradpoor
انتهای اردیبهشت 1403. خوانش طعم گس مرگ به کارگردانی هستی جان راد عکاس عشق: @mhzmehrdad by @ataradpoor
اجرای گریم ما در نقش روحی در نمایش کنتس کاتلین بدین شکل شد بود🌝✌️ @parmis.hosnan ِهنرمندی #کنتس_کاتلین #تئاتر #گریم_تئاتر by @ataradpoor
اجرا خوانی گربه روی شیروانی داغ اثر تنسی ویلیامز مهر ماه 1403🍂 کارگردان : ریحانه سرلک ✨ تهیه کننده : مهدی یوسفیان by @ataradpoor
تولید فیلم بلند «آمیگدالا» از ۱۰/۱۰/۱۴۰۴ همچنان ادامه دارد. «آمیگدالا» به نویسندگی و کارگردانی رودین محسنی، و تهیه کنندگی رودین محسنی و عطا راد تلاشی است برای نزدیک شدن به ذهن انسان از مسیر سینما؛ جایی میان روان‌شناسی، ناخودآگاه و ساختارهای نمایشی. فیلم با الهام از مفاهیمی چون ناخودآگاه، سایه و ساختار روان در نظریات کارل گوستاو یونگ، و با تکیه بر ایده‌های متاتئاتر و شکستن مرز میان «شخصیت»، «بازیگر» و «تماشاگر» شکل می‌گیرد. در «آمیگدالا»، ذهن صرفاً موضوع داستان نیست؛ خودش به یک فضای نمایشی تبدیل می‌شود. شخصیت‌ها، تکه‌های روان‌اند. موقعیت‌ها، سازوکارهای ذهن. و اجرا، راهی برای دیدن چیزی که معمولاً در ناخودآگاه پنهان می‌ماند. این فیلم همچنان در مسیر تولید و تکامل است. #آمیگدالا #فیلمسازی #رودین #سینما انسان همیشه یک «من» یکپارچه نیست. گاهی آنچه ما شخصیت می‌نامیم، مجموعه‌ای از صداها، خاطرات، ترس‌ها و میل‌های متضاد است. «آمیگدالا» این گسست را پنهان نمی‌کند؛ آن را وارد ساختار روایت و اجرا می‌کند. چه کسی قرار است ذهن را درمان کند وقتی خودش بخشی از همان ذهن است؟ در «آمیگدالا»، درمانگر تنها مشاهده‌گر روان نیست؛ با ورود او، مرز میان مشاهده، تفسیر و دخالت از بین می‌رود. گاهی فقدان، چیزی نیست که از بین برود؛ چیزی است که درون انسان می‌ماند. مالیخولیا در «آمیگدالا» فقط اندوه نیست؛ وضعیتی است که در آن مرز میان فقدان، خاطره و «خود» محو می‌شود. چیزی را از دست داده‌ای، اما نمی‌دانی دقیقاً چه چیزی. و شاید ترسناک‌ترین بخش ماجرا همین باشد آنچه نمی‌گوییم لزومی ندارد وجود نداشته باشد. گاهی ذهن، چیزی را که نمی‌تواند به زبان بیاورد، در تصویر، تکرار، بدن و رفتار بازسازی می‌کند. در «آمیگدالا»، ناخودآگاه چیزی بیرون از شخصیت نیست؛ تکه‌ایی کنترل گر از وجود انسان را نمایش می‌کشد. آن بخش از ما که بزرگ نشد؛ فقط یاد گرفت خودش را پنهان کند. تا انسان بتواند شروع به ساختن توهم بزرگ‌شدن کند. وقتی «خود» آن‌قدر بزرگ می‌شود که دیگر جایی برای دیگری باقی نمی‌ماند. خودشیفتگی؛ مکانیسمی است برای ساختن تصویری از خود، حتی وقتی واقعیت با آن تصویر در تضاد است چشم باز شد؛ اما آن‌چه دید، آرزو می‌کرد هنوز خواب باشد. آگاهی ترسناک‌ترین قسمت وجودی ما که معمار بازی زندگی است. by @ataradpoor
+هیچکس به سلامت روان مردا اهمیت نمی‌ده. -قبول دارم. مردا همیشه زیر فشارن. +فکر نکن حالیم نیست، خودمون این بلارو سر خودمون آوردیم، جامعه ای که زن هارو بازیچه کرد، مردا رو‌ هم تبدیل کرد به ماشین، حالا بیا و درستش کن. -بدترین دردت چیه. +میدوم و نمیرسم، رسیدنی وجود نداره، من همیشه سرخورده شدم. -میفهمم. +خستم، دهنم سرویس شده، جرئت خندیدن و روی خوش و ناراحتی و گریه ندارم، میترسم جماعت بگن مرد که انسانیت نمیکنه گوسفند ماسک بزن. -میفهمم. +روحم خورد داره میشه و جرئت گفتنش رو ندارم، مبادا چپ چپ نگام کنن، احترامم به ماشینی بودنم بنده، کسی واسه احساسات ما ارزشی قائل نیست، مرد تو این دنیا نفس نمیتونه بکشه. -میفهمم. +چرا میفهمی؟ -چون اونجایی که تو میدویی منو تو حیاطش راه نمی‌دن. اونجایی که سرخورده‌ت کردن جواب حرف زدنمو نمی‌دن، اگر خندیدم و گریه کردم و اگر روی خوش نشون دادم گفتن خرابه و دنبال چیزای دیگس، احساساتم وقتی ارزشمند شد که دیگران ازم چیزی خواستن، انسانیت من به موقعیت و خواسته هاشون بستگی داره و جدا نمیشه. تو بازی میکنی و میبازی، ولی منو بازی ندادن، اگرم رفتم تو باهام بازی کردن. +نمیدونم کدوم بدبخت تریم. -جفتمون تا کمر تو لجنیم. ولی بگو ببینم تا حالا وقتی تو خیابون راه می‌رفتی استرس داشتی؟ +گاهی اخرای شب جاهای خلوت. -وسط شهر تو یه خیابون شلوغ چی؟ +معلومه که نه. -پس تو تا همینجا از من خیلی جلوتری. عطا.راد by @ataradpoor

Download All

Save the photos and videos currently loaded on this page.

0Photos
0Videos
Ready to download 0 / 0

Keep this tab open until your download is ready.
back to up