Instagram story viewer> @izadelux> Posts

izadelux

@izadelux

779

followers

1001

following

sucker for melancholy 🐥
kocham drugi obieg, prowadzę swój bookclub (come!) i masuję.
zawodowo marketing i wymyślanie
💌

POSTS STORIES REELS

październik w tym roku w pędzie, wycisnęłam go jak tylko mogłam i chyba dzięki temu wewnetrzny smutek nie miał szans na zupełne przejęcie sterów.
wróciła mi wiara w bezinteresowną przyjaźń, zachwycałam się sukcesami innych, dużo wolnych chwil spędziłam blisko natury, próbowałam nadążyć z pracą, no i doceniałam mojego chłopaka, bo dzięki niemu nawet najgorszy dzień stawał się troche lepszy 🫶🏻 a jak u was?

ps listopad będzie od hibernacji by @izadelux

? ? ? ?
? ? ? ? ? ? ? ?
? ? ? ? ? ? ? ?
? ? ? ? ? ? ? ?

? ? ? ? ? by @izadelux

książki września, bo czas jesienią płynie inaczej i brakło mi zapału i czasu do napisania czegokolwiek na ich temat. a może "niepokój(...)" za mocno mnie dotknął, uruchomił poukrywane bolączki z dzieciństwa i straciłam chęć do jakiegokolwiek powrotu do tej lektury? kto wie.

koniec końców queer jakoś przemknął mi przez głowę bez echa, a potem to już oddałam się w ręce poetki i jej "dziwnych dziewczyn", które bardzo polecam zainteresowanym.

buzi :* by @izadelux

ok, październik tak zapitala, że trudno nadążyć, więc wrzucam wrzesień - kto zabroni by @izadelux

🧘🏻‍♀️🧘🏻‍♀️🧘🏻‍♀️ by @izadelux

no i tak to leci. mam ostatnio dużo myśli nt teorii dead internetu i ochotę na wylogowanie się tak po prostu, zapętlam najnowszy cover beach house od tygodnia, przepraszam za to że mam jakieś zdanie. by @izadelux

Dziwny był to miesiąc czytelniczo, no ale leci podsumowanie.   Na początek Poniedziałkowe dzieci, przez które cudownie sobie przepłynęłam, jakoś też bez głębszych przemyśleń (może przez tę lekkość i naiwność języka), ale za to bardzo inspirująco. Z chęcią przeczytam inne książki Patti, bo ten rodzaj narracji, który sprawia, że tęsknisz za czymś, czego nigdy nie doświadczysz, bardzo mi odpowiada :)  Bohatera naszych czasów czytałam na klub książki w mojej bibliotece. Przyznam, że wcześniej jakoś nie miałam okazji sięgnąć po tę lekturę i myślę, że dobrze, że przeczytałam ją właśnie teraz. O książce zostało już napisane tyle, że nawet nie chce mi się przytaczać kolejnych faktów, więc napiszę tylko, że podczas czytania cały czas myślałam o tym, jak zaskakująco współczesna jest to książka. Momentami miałam wrażenie, że Lermontow napisał gotowy szkic pod współczesną powieść o kimś, kto czerpie przyjemność z obserwowania, jak inni ludzie wikłają się w emocje, które sam wcześniej w nich wywołał. Daje 100 zł, że Pieczorin mógłby dziś być idealnym przykładem do zobrazowania jakiegoś współczesnego socjopaty, który jest piekielnie świadomy siebie i innych i perfidnie wykorzystuje to do zabicia nudy.

Kolejna była książka Ornament, bardzo pomysłowa, wręcz powiedziałabym skrótowo napisana. Pomysł na narkotyk, który działa wyłącznie na kobiety, jakoś tak zaprowadził mnie do pytań o to, kto właściwie ma prawo decydować o tym, co dzieje się z naszym ciałem i jak łatwo człowiek może stać się częścią czyjegoś eksperymentu. Najbardziej podobało mi się chyba to, że za tym pozornie prostym „pomysłem” zaczynają się pojawiać kolejne warstwy, interesy, pieniądze, relacje między bohaterami i próba przejęcia kontroli nad czymś, czego do końca nie da się kontrolować.
cd w komentarzu by @izadelux

dary lata w oczekiwaniu na dary jesieni, hihi
ściskam was na ten nowy sezon i czekam na wasze podsumowania z zapartym tchem :* by @izadelux

znacie to uczucie odnalezienia miejsca, które jakoś dziiiiwnie was przyciąga? ja mam tak z atenami. odkąd pierwszy raz odwiedziłam to miasto, mam jakąś dziurę w sercu i bez ustanku obmyślam plan jak i kiedy wrócić -__-

📸 yashica + kodak color plus by @izadelux

co ja wam będę gadać by @izadelux

Lipcowe lektury w połowie sierpnia, heh. Mam czasem wrażenie, że czas w drugiej połowie roku w dziwny sposób przyśpiesza i trudno złapać i przytrzymać na dłużej choć jeden dzień (albo i tydzień :)) Też tak macie?   W lipcu czytałam Mleczarza, Propagandystę, który przechytrzył Hitlera i zbiór opowiadań Arabeski.   Zacznę może od Propagandysty, bo jego lektura wprowadziła mnie w OBSESJĘ. Duży wpływ na stan mojej głowy miał fakt, że niestety w tym samym czasie obserwowałam w mediach (wszelkich) OGROMNY wpływ propagandy r***ich i ogromnej nagonki na Ukrainców. Od książki nie mogłam się oderwać, wewnątrz prowadziłam zawzięte dyskusje z wymyślonymi wrogami i tworzyłam plany kontr-propagandowe. Na szczęście książkę omawialiśmy na klubie książki i to pozwoliło mi spuścić trochę pary heh. Pomimo mojej mini psychozy, którą ta niepozorna książka mi przyniosła, bardzo ją polecam. Niesie ona w sobie ciekawą historię człowieka, ale również rozmyślania dotyczące tego co tu i teraz dzieje się na świecie i w Polsce w kontekście narzędzia kontroli, jaką jest propaganda.

Mleczarz przypadł na drugą połowę lipca i muszę przyznać, że weszłam w tę książkę, jak rozgrzana maszyna napędzana adrenaliną z poprzedniej lektury. Musiałam jednak dość szybko wyhamować, bo proza Burns jest dość ciężka, specyficzna, ale też fascynująca w swojej strukturze. Tłumaczenie Agi Zano - moim zdaniem mistrzowskie - sprawiło, że zaczęłam się zastanawiać ile godzin tłumaczka spędziła nad tekstem i jego wyjątkowej warstwie słowotwórczej. Sama historia opisana w książce oprócz bardzo mglistej i groźnej atmosfery przyniosła mi też przemyślenie dotyczące polskiej edukacji i przeświadczenia, że my Polacy, to lubimy się nad sobą poużalać historycznie, a tymczasem niedaleko nas, w najnowszej historii, ludzie wycierpieli tyle samo, a może i więcej (swoją drogą, kto sprawdza wielkość uciśnienia?). Książka zachęciła mnie też, do dalszego wgłębienia się w Irlandię.
cd w kom. by @izadelux

tak poszłam tak ubrana na bazar i przez to nie mogłam się targować i w ogóle niepoważna jestem by @izadelux