Instagram story viewer> @karo.kosyna> Posts

Karo Kosyna /profiler wirtualności

@karo.kosyna

1.3K

followers

345

following

Dr antropologii wirtualności
Naukowo o tym, dlaczego kłamiemy w sieci
Badam i odsłaniam kulisy cyfrowych masek
Podcast „Między Ekranami”

POSTS STORIES REELS

Miałam napisać post o kontach, które zostają w social mediach po śmierci ich właścicieli, ale temat duchów nasunął mi inną myśl. Zaczęłam się zastanawiać, co właściwie jest duchem naszych czasów i ile tak naprawdę z tego ducha należy do nas, a ile do social mediów.

Zeitgeist, czyli duch epoki, zostawiał kiedyś ślady w literaturze, architekturze, modzie i sztuce. Dziś zapisuje się również w kadrach, których jeszcze wczoraj nikt nie robił, słowach nagle używanych przez wszystkich i potrzebach pojawiających się równocześnie w tysiącach pozornie niezależnych głów.

Social media nie są jednak niewinnym lustrem czasu. Algorytm stał się naszym głównym podpowiadaczem. Sugeruje, czego słuchać, co oglądać, jak się ubierać, gdzie podróżować, jak urządzić mieszkanie, a nawet w jaki sposób opowiadać o własnym smutku, sukcesie i porannej kawie.

Najpierw pokazuje nam podobne obrazy, później powtórzenie zamienia w normę, a normę w potrzebę. W pewnym momencie możemy już nie pamiętać, czy dane pragnienie rzeczywiście należało do nas, czy zostało cierpliwie podsunięte na karcie „odkryj”.

Każde życie może dziś otrzymać własnego lektora, odpowiednią ścieżkę dźwiękową i starannie dobraną estetykę. Nawet spontaniczność ma swój montaż, a odpoczynek powinien wyglądać tak, żeby nikt nie pomyślał, że odpoczywamy bez koncepcji.

Duch epoki tworzy się dziś pomiędzy użytkownikiem a algorytmem, pomiędzy ekranami. Każde zatrzymanie obrazu, polubienie i udostępnienie podpowiada systemowi, co powinno stać się bardziej widoczne, a więc także bardziej pożądane.

Pozostaje pytanie, czy social media rzeczywiście pokazują ducha naszych czasów, czy może od dawna piszą mu scenariusz, dobierają lektora i układają ścieżkę dźwiękową, a my jesteśmy w tym teatrze tylko marionetkami? by @karo.kosyna

Mówią o nim „różowy październik”, chociaż kolory jesieni niewiele mają wspólnego z różem. Nie wiem też, czy na oddziałach onkologicznych róż jest kolorem czegokolwiek. Wiem natomiast, że o raku warto mówić nie tylko w październiku.

Nie pierwszy rok przyglądam się działaniom Estée Lauder @esteelauderpoland i doceniam ich intensywność, ogrom przekazywanej wiedzy, ale przede wszystkim siłę głosu i sposób mówienia o profilaktyce.

Prof. K. Nowosielski @prof_nowosielski_ w trakcie wykładu „Wolę wiedzieć” powiedział, że w profilaktyce raka piersi liczy się cała droga: od decyzji o wykonaniu badania, przez diagnostykę, aż po leczenie i ciągłość opieki. Nie bójcie się!

Justyna @justynamajka dziękuję za Twój wkład i zaproszenie na wydarzenie. Różowa edycja Waszych produktów, które dobrze znam także poza limitowaną wersją, trochę umila rozmowę o sprawach, które do „różowych” nie należą.

Dziewczyny i chłopaki, rak nie czeka na swój miesiąc w kalendarzu ani na wolne miejsce pomiędzy pracą, podróżami i planami. Mówię to jako osoba, która diagnozę najbliższej sercu osoby dostała tydzień przed wyjazdem na wymarzony urlop. Badajcie się! by @karo.kosyna

Odbiorca spotyka dziś markę w wielu miejscach i formach. Wielowymiarowość pozwala połączyć je w jedną historię – od tekstu, obrazu i dźwięku po przestrzeń i interakcję. Każdy element może otwierać inną perspektywę tej samej opowieści.

Trend 02 z trendbooka bluexperience × Instytut Wirtualności dotyczy wielowymiarowości, czyli komunikacji, która rozwija się na wielu poziomach. W tej karuzeli pokazujemy najważniejsze wnioski z materiału – w skróconej, instagramowej formie.

Wielowymiarowość nie oznacza obecności marki wszędzie. Chodzi o jedną historię, która rozwija się w różnych kanałach, formatach i przestrzeniach.

Markę odbieramy przez różne warstwy komunikacji. Obraz, dźwięk, tekst, przestrzeń i interakcja mogą działać inaczej, ale razem budują jedno doświadczenie. Z perspektywy odbiorcy nie ma też osobnych światów „online” i „offline” – to kolejne punkty kontaktu z tą samą marką.

Badania nad uczeniem multimedialnym wskazują, że odpowiednio połączone słowa, obrazy i inne formy przekazu mogą wspierać rozumienie i zapamiętywanie informacji. Dlatego nie chodzi o dokładanie kolejnych bodźców, ale o takie ich łączenie, żeby wzajemnie się uzupełniały.
Źródło wskazane w Trendbooku: Mayer, 2009.

Post może rozpocząć historię. Wideo ją rozwinąć. Event pozwolić jej doświadczyć. A rozwiązanie cyfrowe przenieść ją dalej.

Każde medium ma własny język, tempo i możliwości. Dlatego tej samej historii nie trzeba kopiować 1:1. Forma może się zmieniać. Rdzeń historii marki powinien pozostać ten sam.

Im więcej formatów, kanałów i punktów styku, tym ważniejsza staje się spójność. Wielowymiarowość działa wtedy, gdy różne formy komunikacji prowadzą do tej samej historii i są zakorzenione w tym samym DNA marki.

Phygital łączy doświadczenia fizyczne i cyfrowe w jedną ścieżkę odbiorcy. Event może prowadzić do doświadczenia AR, przestrzeń do treści cyfrowej, a kontakt online – do fizycznego doświadczenia marki. Technologia staje się kolejnym etapem historii, a nie osobnym dodatkiem.

Strefa marki BLUM pokazuje, jak różne wymiary doświadczenia mogą pracować na jedną historię. Multimedialne animacje, dynamiczne treści, dźwięk i fizyczna przestrzeń zostały połączone tak, aby w by @karo.kosyna

Były już naciski zza oceanu, a Półwysep Iberyjski wysyłał noty ponaglające… I choć wiem, że lato nigdy się nie kończy, a jedynie zmienia miejsce, będę tęsknić za tą ilością wody, błękitu… i domem, gdzie kawa najlepiej smakuje „na słono”, czyli z widokiem na morze.

Zdecydowanie wybieram podróżowanie analogowe, bo mimo że wakacje to czas offu, który nie do końca idzie w parze z byciem offline, uciekam od „ekshibicjonizmu wakacyjnego”.

Jako doktor od internetu przepisałam sobie/nam dzienną dawkę witaminy SEA. Bez recepty, bez konsultacji z lekarzem i farmaceutą.

Dla mnie wrzesień i jesień są początkiem roku. Projektów. Pracy. Nowych opowieści.

Przez cały ten czas nie zwolniłam. Jedynie schowałam się pod parasolem i pracowałam w wielu obszarach i pięknych przestrzeniach, w naturze, pod drzewem, na wodzie, ale też na korytarzach dworców, lotnisk i szpitali.

Internet w tym czasie nie zwolnił ani na moment. Ale o tym będzie zaraz po tej małej harmonizacji kontentu.

Chociaż właściwie nigdzie nie zniknęłam, wracam. Byłam na poszukiwaniach gdzieś między (błękitami) ekranami… by @karo.kosyna

Od lat wiem, że najciekawsze historie nie znajdują się na publikowanych zdjęciach. Jako profilera bardziej fascynuje mnie to, czego tam nie ma. Szukam punktów odniesienia pomiędzy publikowanym zdjęciem a rzeczywistością i tym, co wydarzyło się poza kadrem.

Paradoks polega na tym, że internet zostawia po sobie ogromną ilość śladów, a jednocześnie tworzy złudzenie, że pokazuje całość. Tymczasem zawsze pozostaje jakaś niewidoczna warstwa, nawet gdy widzimy uśmiech, nie wiemy, co wydarzyło się tuż przed jego pojawieniem.

Mój plan na ten rok był równie uporządkowany jak niejeden harmonogram publikacji. Miesięczne podsumowania, regularne nagrywki itd…. Tymczasem życie, jak to życie, napisało własny scenariusz. Wiele rzeczy wydarzyło się poza ekranem i poza kadrami, których nie dało się zamknąć w karuzeli ani opowiedzieć w trzydziestosekundowej rolce.
Wrzucam dziś urywki ostatnich miesięcy, bo przecież życie toczy się nie tylko online. by @karo.kosyna

Biarritz our new 💙 with @karo.kosyna by @karo.kosyna

Przytulanie zamiast patrzenia w ekran? Czy to może być sposób, żeby telefon nie był zawsze w zasięgu ręki?

Brzmi jak pytanie retoryczne, ale odpowiedź istnieje i wcale nie wymaga detoksu cyfrowego ani dramatycznych postanowień. Wymaga (AŻ!) świadomej decyzji o tym, kiedy jesteśmy online i dlaczego.

Posłuchajcie Beaty Sobczak @strefa_cyfrowej_rodziny z jakim spokojem mówi, jak budować relację z ekranem, który nie przejmuje kontroli nad naszym życiem! Rozmawiamy także o nawykach, granicach i o tym, że bycie offline staje się dziś umiejętnością, którą trzeba ćwiczyć.

Zapraszam do podcastu Między Ekranami na Spotify i YouTube. by @karo.kosyna

Czym jest luksus? Czy nadal mówi szeptem?
Mam wrażenie, że do tej definicji luksusu mogę dodać nowe hasło: przeżycia, których nie wygenerowało AI. To, czego nie robimy pod presją algorytmów i oceniających oczu innych, staje się towarem coraz rzadszym.

Dla algorytmów wiele lat byłam cichym umykaczem. I nadal lubię buntować się przeciwko ich predykcyjnej mocy. W offline stawiam na poszukiwacza i na ludzką naturę doświadczenia i doświadczania.

W morzu kontentu generowanego przez AI, kadry uchwycone w rzeczywistości zaczynają być dobrem luksusowym, podobnie z używanym językiem! (Czy wszystko jest teraz „realne” i „pisane z uważnością”?!)

O płaceniu naszymi danymi za „darmowe korzystanie z aplikacji” zrobię osobny post i odcinek podcastu, a dziś po majówce wrzucam kilka wniosków!

• między ekranami • profilowanie wirtualne • luksus • offline by @karo.kosyna

Telefon już dawno stał się elementem nie tylko naszej codzienności, ale też tożsamości.

W rozmowie z Beatą Sobczak @strefa_cyfrowej_rodziny przyglądamy się temu, jak ekran wpływa na nasze codzienne funkcjonowanie. Rozmawiamy o granicach, które się zatarły, o kontroli, którą próbujemy odzyskać i o zmienianiu cyfrowych nawyków.

Dobrze wszystkim znane scrollowanie, rzadko jest przypadkowe. Często wynika ze zmęczenia, napięcia albo potrzeby odcięcia się na chwilę. Problem w tym, że mechanizmy, z których korzystamy, są zaprojektowane tak, żeby naszą uwagę zatrzymać jak najdłużej i wykorzystać do konkretnych celów.

A czy dla Ciebie higiena cyfrowa jest dziś wyzwaniem?
Czy umiesz odłożyć telefon poza sypialnią, w pracy, w samochodzie, przy stole i nie ulec pokusie sprawdzenia ekranu?

• higiena cyfrowa •między ekranami by @karo.kosyna

Internet to teatr procesów.
Każde konto to rola. Każdy profil to kostium dobrany do aktora. ale też do jego widowni. Każda interakcja to jakby scena, w której pokazujemy mniej lub bardziej kim jesteśmy i jak chcemy być postrzegani. Robimy to świadomie i nieświadomie, indywidualnie i zbiorowo. Robimy to wtedy, gdy publikujemy, i wtedy, gdy milczymy.

Antropologia wirtualności to dyscyplina, o którą pytacie mnie regularnie. Sama „wirtualność” bywa traktowana jak synonim nierealności. To pierwszy błąd.
Wirtualność nie jest przeciwieństwem rzeczywistości. Jest jej rozszerzeniem. Jest przestrzenią, w której procesy społeczne, tożsamościowe i kulturowe toczą się z taką samą bezwzględnością jak offline, tyle że z innym zestawem reguł i znacznie większą sceną.

Antropologia wirtualności pyta o mechanizmy rządzące tym teatrem doświadczeń. W mojej pracy badam, kto decyduje o tym, co jest widoczne, a co zostaje za kulisami. Jak budujemy tożsamość w środowisku, które nie zapomina, ale stale reinterpretuje i ocenia. Dlaczego kłamiemy w sieci i co te kłamstwa mówią o nas? W mojej pracy nie badam technologii, a skupiam się na człowieku, który technologię zamieszkuje.

Antropologia wirtualności to nie abstrakcja akademicka, tylko narzędzie do czytania rzeczywistości, w której wszyscy już jesteśmy. Proste odpowiedzi w tej dziedzinie są zazwyczaj nieprawdziwe, a działania, które ukrywamy mówią o nas wiecej, niż rzekome prawdy, które publikujemy.

Dołączcie do poznawania tego teatru razem ze mną, nie tylko w podcaście. Jeśli macie pytania - zapraszam do „tablicy”.

•antropologia • wirtualność by @karo.kosyna

Ekran czy stół? Gdzie dziś mieszka gościnność?

Święta mają być czasem odpoczynku, a jednak coraz częściej odpoczywamy z telefonem w dłoni. Między stołem a ekranem rozgrywa się coś więcej niż tylko wybór, gdzie skierować uwagę. To pytanie o to, gdzie dziś naprawdę mieszka gościnność. Czy w powiadomieniach, które nieustannie przyciągają naszą uwagę, czy w zapachu wspólnej kolacji?

W tym odcinku rozmawiam z Majkim @goscinny.majki o tym, jak zmienia się sposób bycia razem i nasze podejście do gastronomii, która walczy o naszą uwagę także online.

Jeśli jesteś właśnie w drodze, stoisz w świątecznym korku albo szykujesz świąteczne pyszności, to dobry moment, żeby posłuchać. Zapraszam!

Odcinek „Między stołem a ekranem. Gdzie dziś mieszka gościnność?” już dostępny na Spotify lub YouTube!

•gościnność • między ekranami • podcast by @karo.kosyna