Instagram story viewer> @kusvandemus> Posts
Mus(@kusvandemus)'s profile avatar HD Profile

Mus

@kusvandemus

1.2K
followers
1750
following
Mus
Gemberneutraal en allergisch voor gender
POSTS STORIES REELS
VIER Mijn boek ‘VIER’ ligt klaar om in andermans handen een verschil te mogen maken! VIER laat je zien wat er speelt wanneer een slachtoffer van seksueel geweld aan het vechten is voor heling. Het is indringend, kwetsbaar maar ook eeuwig krachtig. Gemaakt voor slachtoffers maar ook voor omstanders die met dit onderwerp niet goed uit de voeten kunnen, die nu ongegeneerd een kijkje kunnen nemen op basis van portretten, aantekeningen van behandelaren en proza + poëzie. Ik zou zeggen: kopen die handel!! 💛(dit mag gedeeld worden!) (Meer info in de foto’s) by @kusvandemus
Lieve jij, In oktober begon ik met nieuwe dingen, en werden oude (slechte) gewoontes weer even een bekende jas om aan te trekken. Ik moest dan ook, meer dan eens, sorry zeggen. Oprecht en gemeend. In oktober was ik een aantal keer niet de leukste versie van mezelf, soms herkende ik de persoon in de spiegel niet zo goed, maar ook vanuit hier probeer ik te groeien. Zachtjes en met liefde, want een ander heeft niks aan een smeekbede op blote knieën. Woorden zijn belangrijk, maar acties zijn dat eveneens. Daarnaast is het nu vooral vechten tegen de bierkaai van kritische gedachten en onzekere twijfels, die vanuit onbekend terrein voor het eerst in tijden vrij spel heeft gekregen. Er is nog geen conclusie te trekken. Ook ik weet niet wat de volgende dag mij brengen gaat, maar ik kijk terug en zie wel het kleine kind voor wie ik zo mijn best doe, maar wiens archiefkastje vol waarschuwingen en herinneringen af en toe de boventoon voert. Lieve jij, Ik wens je zachte gedachten, vruchtbare grond om te groeien, de kunst om ‘sorry’ te zeggen én de herinnering dat je liefde bent ❤️ want mens, wat ben je mooi. by @kusvandemus
Een verjaardag om nooit te vergeten, inclusief middagdutje op de bank, slagroomtaart en platonische liefdes. 10 jaar geleden, wilde ik koste wat kost niet de 18 aantikken. Het bracht enge dingen met zich mee en de gedachte aan de toekomst beangstigde me. Nu ben ik 28 en ben ik nog nooit zo gelukkig geweest. Gelukkig in de absolute chaos die nog steeds heerst, gelukkig in het niet weten en gelukkig met mezelf. Niet perfect, zeker niet zonder diepe dalen, maar: ik heb zin in het leven. (: by @kusvandemus
Zo goed als opgegroeid tussen deze duinen, op de rug van paarden die Magnus heten en graag in billen bijten. De perfecte dag gedeeld met mijn vader op zijn 75e verjaardag. Een perfecte dag om nooit meer te vergeten 🩶 by @kusvandemus
Lieve jij Ik las, in de laatste week van juni, 4 boeken uit, waarvan het gros 5 sterren kreeg, en enkel de laatste toch moest onderdoen met 4 sterren. Nu lees ik Adriaan van Dis, en ben ik verliefd op de proza en de intimiteit. Dit boek is een toetje. Verder was het kunst, kunst en nog meer kunst. Mijn laatste bardienst en reünistschap van de mooiste en oudste vereniging van Leeuwarden en goor tongen omdat ook op 27 we soms even 19 moeten doen. Daarnaast waren er beestjes (en mijn vader (leukste beestje)), poezen en een reisje naar Duitsland waar ik je pas over vertel eind juli…of misschien wel middenin. Dat bepaal ik later wel even! Mijn bril brak dit keer wél voor het echie en ik kocht (EINDELIJK) nieuwe bh’s. OH en inpakken is mega stressvol. En mijn koffer ging niet dicht….dus mijn schaapjes spencer ligt nog thuis 😪 zwaar leven. Maar ik wilde ook 3 tuinbroeken mee…. Ik heb iets heel moois neergezet, en alles loopt weer helemaal anders dan gedacht en…het is eigenlijk wel goed zo 🩷 Meedeinen op de golven, lieve mensen, en rollen door de duinen. by @kusvandemus
Lieve jij Mei was een maand van mezelf echt HOT SHIT vinden maar ook me voelen als een stomend hoopje afval. We deden de dingen weer rijkelijk én in overvloed op alle fronten. Ik streef naar Duitsland, daar mag ik bijna 4 weken lang zijn en hoop ik weer te kunnen meimeren en wandelen, in plaats van (tegen muren) rennen. Maar het was ook zo zo zo mooi, en ik heb naast alle ongein ook vaak in de spiegel kunnen kijken en gedacht: sowwww die ziet er gelukkig uit! Ik vouwde kraanvogels om wat van dat kleine geluk te verspreiden, en mocht als beloning met geweldige mensen parken in Arnhem. Ik mocht kunsten en museeën, kreeg er boel frisse kleding binnen en mocht wat oud spul wegdoen, EN ik begon toch echt een nieuw hoofdstuk als trotse reünist van mijn studentenvereniging. EN EN EN -> na mijn leven lang al in therapieën gezeten te hebben, en de afgelopen 10 jaar dezelfde therapeut te hebben verveeld, ben ik officieel ontslagen: ik heb alle tools die ik nodig heb. De toekomst is niet minder moeilijk dan hij was, ik ga waarschijnlijk ook niet minder fouten maken, maar ik heb er wel zin in. 10 jaar geleden wilde ik dood. Nu ben ik, zelfs wanneer het weer eens flink tegenzit, blij met elke ochtend die mij gegeven is. by @kusvandemus
Lieve jij, Ik was terug op de mooiste plek op aarde na 11 jaar en vond het nog steeds te mooiste plek op aarde. Ik kan je niet goed uitleggen hoe geweldig, immens, groots, geweldig, mooi, fantastisch, kwetsbaar, ontwapenend, geweldig en ontroerend het was, maar het was dus geweldig. Ik gun iedereen zo’n week, ik gun mezelf nog meer van dit soort weken. Er is iets magisch aan dichter tot jezelf groeien en een plek vinden waar die ‘jij’ heel puur mag bestaan en dat je mag ontdekken dat aan het einde van de dag je in alle uniekheid geliefd bent en er toe doet. Dat is namelijk echt zo. Moet je alleen even ontdekken en vasthouden. ✨ (ik denk aan iedereen die, net als ik, hier hard voor vecht omdat dit dus helemaal niet makkelijk is. Vergeet niet dat je geliefd bent, vergeet niet dat je liefde bent.) Kus by @kusvandemus
Lieve jij, In maart ging ik op date met mijn vader, Anne, mama en Wim, en mezelf. Er waren kleine kleine huisjes en kleine kleine mensjes (shoutout naar Jochem van Gelder) en we liepen met 3 stappen de gehele Erasmusbrug. Er was een congres met bier en tokkies en ik ging in mijn hoofd even terug naar een moment van rollebollen op stapelbedden. Ik stapte over van bank en tandarts en onderging een inwendige echo (auw) en al zijn mijn baarmoeder en eierstokken blijkbaar prachtig, doen ze wel achterlijk veel pijn; schoonheid zit blijkbaar echt vanbinnen. Ook moet wie mooi wil zijn klaarblijkelijk pijn lijden -> ik vind het maar NIKS. Ook haat ik Beethoven. Ik mag plasma gaan doneren, en durf niet, maar ga toch. Sommige dingen zijn belangrijker dan angst, als het het toelaat. We bedachten en struikelden op de term ‘wandeldansen’, een actie die niet bestaat, maar wel een weekje later werd uitgevoerd tijdens het paren van vele vele ooievaars. Ik liet ein-de-lijk echt echt een pony knippen en daarnaast mocht ik gedichten voordragen en het podium delen met Jankobus Seunnenga, van wie ik echt groot fan ben. De lente komt, laten we samen de buitenlucht inhaleren en elkaar herinneren dat we leven, bestaan <3 Liefs by @kusvandemus
Lieve jij, De tijd gaat sneller dan gedacht en ik ruik weer lente in de lucht (al baal ik dat de klok weer verzet moet worden). In februari waren mensen jarig die niet langer ouder worden, ik dacht vaak en veel aan ze en mis ze geregeld. Ergens hoop ik nooit volledig om die pijn heen te groeien, ergens hoop ik dat ik voor altijd naar adem moet happen als ik denk aan die onvoorwaardelijke liefde die nu ergens ronddwarrelt. Maar ergens wil ik ook weer verder. Van mezelf houden is momenteel erg lastig. Ik kom gelukkig ver met handelen naar een liefde die ik voor mij, mijn geest en mijn lijf momenteel niet voel. Ik probeer zacht te zijn in deze hard wereld; het is immers nooit voldoende. Altijd te luid, of niet assertief genoeg, te lui of te veel, te druk of te onverschillig. Je kunt het voor maar weinig mensen écht goed doen, dus laten we dan maar van onszelf proberen te houden okay? En als het niet lukt, wil ik best proberen genoeg van jou te houden voor ons allebei. Ga bloemen snuiven en wandeldansen, leukerd. Pluk de lente, één dag per keer. (Iets met karper diademen) Liefs by @kusvandemus
Lieve jij, Nieuwe beginnen zijn altijd lastig, zo ook het begin van een nieuw jaar bleek. Zoals mijn moeder het zo mooi zei: je doet het voor 90% zo goed, en die 10% is soms even chaos. Ik maakte namelijk een paar fouten waar ik niet trots op ben, waarvan de schaamte nog moet slijten en waardoor ik verdrietig was over mezelf. “Het gaat ZO goed, en dan verknal ik het weer, helemaal zelf”. De definitie van eigen glazen ingooien. Maar goed, ook dat gaat slijten, ook daar neem ik weer lessen uit mee. Ik hoop dat ik dit keer weet te luisteren. Ik maakte trouwens geen ‘dit was mijn jaar’ post, maar misschien komt die nog wel, daar ben ik nog niet over uit. Verder was het een maand van kattenliefde, ziekenhuis, romantische sneeuw, ongelukjes en kunstig doen. Even een paar stappen terug, even op de rem. Het hoeft allemaal niet sensationeel, als het maar echt is. Die rust moet ik nog in mezelf leren vinden, maar ik zoek hem steeds meer op. Nu nog vasthouden. Liefs 🌸 by @kusvandemus
Lieve jij November wilde ik eerst met enkel een middelvinger afsluiten, maar toen ik er even voor ging zitten, besefte ik me dat het vooral de laatste week allemaal wat veel werd. Ik keek naar de grappige en mooie dingen van de maand, en kwam erachter dat het toch best een succesvol gebeuren was. Ik hoor steeds vaker dat ik volwassen aan het worden ben en het voelt, voor iemand die niet bang is hun kinderlijkheid te verliezen, als een zegen. Ik ben trots, misschien wel voor het eerst in 27 jaar, maar zeker voor het eerst sinds de puberteit. Het is soms zo simpel, maar maakt een wereld van verschil. Ik trad op, en hoorde weer eens dat mannen, jonge meiden vooral zien als iets om te verlangen. Terwijl hun gedichten juist gingen over niet gehoord worden… Ik trok mijn Bumble account tussen de spinnenwebben vandaan, en leerde dat ik veel beter ben in mensen tegen het lijf lopen, dan in dezelfde gesprekken voeren tot er iets van interesse ontstaat. Oh ik organiseerde ook een heel gala en dat was een enorm succes. Mijn jurk scheurde alleen wel ineens open (konden we fixen) en mijn Efteling paraplu is kwijt. Eva werd 30 en ik mocht dat vieren met de mensen die zij lief heeft. Al reden we op de heenweg een ree aan met de trein, besefte ik me die avond ook dat ik misschien gewoon goed ben zoals ik ben, óók met mijn trekken en mijn gedoe. Ik was rusteloos en verfde mijn haar paars. En als klap op de vuurpijl heb ik kegels omver gegooid met zware ballen. Het wordt nog wel eens wat met mij. by @kusvandemus
Lieve jij Oktober was een ramp van overplannen, mislukte kappersafspraken en een ‘speciaal geval’ mogen zijn. Het lichtpunt de mensen om me heen, het diepste dal mijn eigen hoofd. Ik mocht in veilige plekken even mijn hoofd rusten, maar had een maand waarin deze zoveel met zich meesleurde, dat ik mezelf niet meer zo leuk vond. Mijn gezicht (dat in september precies hetzelfde was) was lelijk en stom en lelijk, ik deed niet goed genoeg mijn best (maar kon niet meer mijn best doen dan ik al deed), en bovendien was ik in gezelschap een luide, irritante en overheersende bluffer die niemand leuk vond (maar het enige oordeel velde ikzelf). Ik wilde meer doen, maar was zo druk bezig dat er niets meer van mij overbleef om daadwerkelijk op te pakken. Ik las. Nam Indie naar de dierenarts (die overigens heel veel complimenten kreeg voor haar gezondheid) en kookte water voor kruiken. Ik kreeg foto’s binnen van toen ik mezelf wél leuk vond, maar voelde er niet zoveel meer bij. Ik haalde adem, huilde een paar keer heel hard, en rol uiteindelijk nu toch maar november in. Op dat dit de bodem is, en dat het nu tijd mag zijn om te klimmen. by @kusvandemus

Download All

Save the photos and videos currently loaded on this page.

0Photos
0Videos
Ready to download 0 / 0

Keep this tab open until your download is ready.
back to up