Instagram story viewer> @lishobe> Posts

Lisanne Hobé

@lishobe

490

followers

1950

following

Transformation Coach
Healing Art
Free Soul on a Human Journey
✨👩🏻‍🎨 🌈🧘🏻‍♀️

POSTS STORIES REELS

Ｏｎｅｉｎｄｉｇａｕｇｕｓｔｕｓ
De achtste maand van het jaar. Als je het cijfer 8 een kwartslag draait dan wordt het een lemniscaat. Het symbool voor oneindigheid.

De lussen van de lemniscaat tonen een eeuwig durende beweging van het ene uiterste naar het andere. En zo is augustus.
Van verdriet naar blijdschap.
Van afscheid naar welkom.
Van dood naar leven.

Vandaag is het 26 augustus. Vandaag is Juul 5 jaar niet meer bij ons op aarde. Vandaag is ook de dag dat onze dochter Améa 8 dagen op aarde is.

Vandaag vraag ik me af hoe ik al deze grootse levenservaringen in me draag. Kan ik in één post schrijven over Juul én over de geboorte van mijn dochter? Doe ik iedereen dan wel recht aan?

Dan realiseer ik me dat het allemaal over liefde gaat. En aan liefde geen gebrek. 26 augustus is één moment op de oneindige lussen van de lemniscaat. Wanneer ik stilsta in dat moment stroomt het allemaal door me heen. Verdriet, geluk, gemis en moederliefde. Mijn voeten staan stevig en mijn hart is open. Groot genoeg om het allemaal tegelijk te dragen.

Vandaag herdenken we Juul met Améa in onze armen. We vertellen haar over oom Juul. Ik weet zeker dat, als zij nu zou kunnen praten, dat ze ons zou vertellen dat oom Juul haar 8 dagen geleden nog heeft uitgezwaaid voor haar laatste stukje van de reis naar aarde. Want net als de lemniscaat, is de ziel oneindig. En zo ook onze liefde.

#infinity #grief #love by @lishobe

ᴠɪꜱɪᴛᴀᴛɪᴇᴅʀᴏᴍᴇɴ ᴇɴ ɴɪᴇᴜᴡ ʟᴇᴠᴇɴ
𝚂𝚢𝚗𝚌𝚑𝚛𝚘𝚗𝚒𝚌𝚒𝚝𝚎𝚒𝚝 𝚘𝚙 𝚣’𝚗 𝚋𝚎𝚜𝚝

Het is vandaag exact één jaar geleden. Vorig jaar in Spanje. Enkele dagen na aankomst, verliet de laatste van de tweeling die ik droeg, ook mijn buik om terug te gaan naar de zielenwereld. Emotioneel en fysiek was ik leeg. Overspoeld door de golven van verdriet en woede, voelde het soms alsof mijn hoofd niet op tijd ging bovenkomen voor zuurstof. Ik gaf me eraan over en besloot dat alles er mocht zijn in dit proces.

Sneller dan verwacht kwam er ruimte. De wapperende vleugels van de wolk gele vlinders, die ‘toevallig’ resideerde naast onze caravan, bliezen een wind van vertrouwen mijn hart in. Warmte vulde de leegte. Lucht in mijn longen. Vertrouwen omarmde het verdriet. Voorzichtig openden mijn ogen zich weer voor een vruchtbare toekomst.

Voor mij brengen gele vlinders altijd een boodschap van Juul. Ik voelde me door hem gedragen. Vol vertrouwen dat hij mijn zielenkindjes goed zou opvangen daar. Vlinders worden ook gezien als een teken van wedergeboorte en transformatie. Die betekenis bleek relevanter dan ik me besefte vorig jaar..

Met mijn zielenkindjes in mijn hart, pakte ik in Nederland het ‘gewone’ leven weer op.
En toen gebeurde het. Een paar maanden later ontmoette ik haar.. Een gevoel dat ik nog nooit eerder had ervaren. Diep geroerd keek ik in de ogen van een klein meisje. Herkenning, verwondering en een allesoverstijgende liefde dansten met elkaar door mijn lichaam. Vastberaden en vol enthousiasme zei ze: ‘Ik ga daarheen mama!’ Mijn blik volgde haar uitgestrekte armpje en ik zag bloeiende natuur zover ik kon kijken. De mooiste landschappen die onze aarde rijk is. Ik wist meteen wat ze bedoelde. Met haar ogen op mijn netvlies en haar boodschap op het puntje van mijn tong opende ik mijn ogen. Ik veegde de tranen van geluk eruit, maakte Kim zachtjes wakker en zei: “Ik heb zojuist onze dochter ontmoet, ze is onderweg naar ons”.

De volgende poging was raak. Ik wist meteen dat zij het was. Ik voelde vertrouwen en die vastberadenheid die ik in haar stem had gehoo by @lishobe

𝘿𝙍𝙄𝙀 𝙅𝘼𝘼𝙍 𝙈𝙀𝙏 𝙃𝘼𝘼𝙍
Op 22-11-22 gaven we elkaar het ja-woord in het oude stadhuis in ons Delft. We deden het helemaal zoals wij wilden. Echt ónze dag. Eigenlijk zoals wij het leven doen. Op onze manier.

Wanneer ik woorden probeer te vinden om onze aardse reis te omschrijven weet ik niet waar te beginnen. Eén ding weet ik zeker, dit is niet het eerste ritje samen op deze planeet. Ik voel een zielsverbinding die buiten tijd en ruimte bestaat en vele jaren ouder is dan wij in dit leven kunnen tellen.

Terwijl ik zoek naar de juiste woorden in mijn hoofd, die eer moeten doen aan ons, loopt mijn hart over van liefde en dankbaarheid.
Met de vleugels die jouw liefde mij hebben gegeven, zweef ik in gedachten over de tijdlijn van ons zijn. Zoveel mooie herinneringen. Grootse hoogten. Euforische avonturen. Eén gezamenlijk pad dat zich vormt als een regenboog van licht door alle werelden en dimensies. Maar zonder regen geen regenboog. Ook op de donkere paadjes houden we elkaar vast. En in die diepte van de verdrietige momenten voel ik jouw warmte die me draagt.

Als ik terug ga naar mijn hart, komt alles samen. De liefde en overvloed willen gehoord worden. Als een stortvloed reist het omhoog naar mijn keel. Heel even denk ik dat ik een regenboog van geluk moet overgeven.

Lieve Kim, ik hou zoveel van je dat ik je soms wil fijn knijpen en helemaal opeten. Maar dat zou zonde zijn. Dus dat doe ik dan maar niet. Wist je trouwens dat de naam ‘Kim’ meerdere betekenissen heeft zoals krijger, leider en goud. Maar de mooiste vind ik wel ‘horizon’. Want zover als ik kan kijken met mijn hart, voorbij de horizon, ben je er altijd.

Hou jou 💚

#queerlove by @lishobe

𝙊𝘿𝙀 𝘼𝘼𝙉 𝙊𝙉𝙕𝙀 𝙊𝙐𝘿𝙀𝙍𝙎

Vandaag markeert weer zo’n dag. Dit keer niet omdat het jouw sterf- of geboortedag is Juul, maar omdat het een dag is waarop we onze ouders vieren. Ik denk terug aan alle jaren dat we dat samen deden. Of ja, dat ik iets regelde en jij aanhaakte in de slipstream. Doen we dit jaar weer een één-tweetje? Jij vanaf jouw wolk en ik vanaf hier. In de regenstorm die vanuit jouw wolk naar beneden komt.. Bedankt daarvoor trouwens, had je niet een zonnetje kunnen regelen voor vandaag?

Ben je ook zo trots op hen Juul? Hoe ze het vroeger deden, maar vooral ook hoe ze het nu doen.

Soms denk ik, wanneer er iemand zo jong sterft, dat al die ongeleefde levensjaren en levensvreugde hier achter blijven. Als een bijna onzichtbaar cadeau voor ons nabestaanden. Een magisch cadeau dat steeds zichtbaarder wordt naargelang we onze ogen schoonspoelen van verdriet met de tranen van jouw gemis. Want na regen komt zonneschijn. En in die warme zon straalt de levenslust van jouw ongeleefde jaren, die jij ons cadeau hebt gegeven.

Zie jij ook hoe ze het doen Juul? Goed hè? Ze genieten van het leven en van elkaar. Echt bewust en vol overgave. En zelfs als het regent dan schuilen ze niet. Ze houden elkaar stevig vast en blijven staan. Vol vertrouwen in de zon die zometeen, als de warmte van jouw liefde, weer tevoorschijn komt.

Wat een voorbeeld zijn ze hè Juul? Daar hebben we maar mazzel mee. Ik zal hen vandaag een extra knuffel geven. Ook namens jou. Stuur jij dan snel weer een zonnetje onze kant op?

💚✨ by @lishobe

26-8-2025 | Het was een dag van verbinding ✨ by @lishobe

ＶＩＥＲＪＡＡＲ
𝒮𝑒𝒾𝓏𝑜𝑒𝓃𝑒𝓃 𝓋𝒶𝓃 𝓇𝑜𝓊𝓌𝑒𝓃 𝑒𝓃 𝓁𝒾𝑒𝒻𝒹𝑒 𝒽𝑒𝓇𝒷𝑜𝓊𝓌𝑒𝓃

Vier jaar. Lang en kort tegelijk. Vandaag voelt anders dan voorgaande jaren. Ik voel me rauw, maar ik voel ook een stevigheid in mijzelf. Hoe gaat het met jou Juul? Hoe voel jij je?

Aan het getal 4 worden veel bijzondere betekenissen toegekend.

Juul stierf 4 jaar geleden rond 4 uur ‘s nachts. Getal 4 wordt ook wel een ‘nachtgetal’ of ‘uur van de ziel’ genoemd. Het moment in de nacht waarop de sluier tussen hier en daar het dunst is. Een poorttijd waarop veel zielen kunnen loslaten. Vandaag voel ik me dieper verankerd in mijn hartsverbinding met jou en durf ik je, vanuit het aardse, nog meer los te laten.

Het is ook een cyclisch en symbolisch cijfer.
- 4 seizoenen in het jaar
- 4 slaapfases
- 4 windrichtingen
- 4 elementen
Vanuit boeddhisme wordt het getal 4 in rouw gezien als een poort van transformatie. De voltooiing van een eerste grote cyclus. Een moment van integratie. Het verdriet verdiept zich in mijn wezen en de scherpe randjes verzachten. Alsof mijn ziel en lichaam langzaam een nieuw evenwicht vinden.

Wij vinden ook een nieuw evenwicht hè Juul? Nu we al 4 jaar oefenen in onze nieuwe relatie wordt het steeds gewoner. Jouw boodschappen voelen nog altijd als kleine wonders en tegelijkertijd is het ook ons nieuwe normaal. Ik voel me dankbaar dat ik ook daar stevigheid in voel.

We zijn opgegroeid in een ouderlijk gezin van 4. Als vier hoeken van een kubus. De kubus is de geometrische vorm die hoort bij het element aarde en staat symbool voor materie en fysieke aanwezigheid. De afgelopen jaren voelde jouw fysieke afwezigheid alsof er op brute wijze een hoek uit een kubus was weggeslagen. Dat doet iets met het fundament van de kubus. Met het evenwicht. En dat is helemaal oké en normaal. Er is tijd nodig om nieuwe balans te vinden en om die scherpe randjes van de afgebroken hoek te helen. Over de jaren heen hebben we jouw hoek herbouwd en gevuld met liefde en verbinding.
[deel 2 in comments]

#rouw #liefde #numerologie #helen #kunsttherapie #broerzus #levenendood #kubus #familie by @lishobe

ℤ𝕚𝕖𝕝𝕖𝕟𝕜𝕚𝕟𝕕𝕛𝕖𝕤 𝕖𝕟 𝕘𝕖𝕝𝕖 𝕧𝕝𝕚𝕟𝕕𝕖𝕣𝕤
𝐸𝑒𝓃 𝓃𝒾𝑒𝓊𝓌 𝒽𝑜𝑜𝒻𝒹𝓈𝓉𝓊𝓀 𝓋𝒶𝓃 𝓇𝑜𝓊𝓌 𝑒𝓃 𝓁𝒾𝑒𝒻𝒹𝑒

Inmiddels weet ik niet meer hoe vaak ik ben begonnen met het schrijven van dit bericht en toch weer ben gestopt. Mijn hart wil dit delen, maar mijn hoofd doet ook mee:
“Zit iemand hier nu echt op te wachten?”
“Het was toch maar 9 weken, stel ik me niet gewoon aan..?”
“Iedereen weet toch dat het eerste trimester fragiel is? Het is gewoon de natuur..”

Tussen de 10% en 20% van de zwangerschappen eindigt in een miskraam. Waarom horen we er dan zo weinig over? Alleen al het woord ‘miskraam’. Wat een naar woord.. Ergens online las ik dat iemand het woord ‘kraamgemis’ gebruikte, dat resoneert ✨. Een ‘gemis’, dat dekt pas echt de lading.

Vier jaar geleden zetten Kim en ik onze eerste stappen op het pad naar moederschap. We startte met de zoektocht naar een donor. Het was een reis van komen en gaan, van ups en downs. Het leek wel ‘het leven’ 😏.

Toen was daar een jaar geleden eindelijk de ontmoeting met Paul. De klik voelde voor iedereen fijn en een nieuw hoofdstuk was nu echt aangebroken. Na 10 maanden hadden we op Moederdag eindelijk een positieve test. De symboliek van het moment voelde als een warm thuiskomen na een lange reis. We made it.

Vanaf dag 1 voelde ik me moeder. Alsof er een onzichtbare poort was geopend in en om mij heen. Ik had toegang tot een andere dimensie. Meteen begon ik bijna dagelijks met brieven schrijven aan de ziel die ons had uitgekozen. ‘Lief zielenkind,..’ begon ik mijn briefjes. Niet beseffende dat het woord ‘zielenkind’ een andere lading zou krijgen.

Op dag 4 voelde ik ineens twee zielen om me heen. Een jongen en een meisje. Ik sprak het voorzichtig uit naar Kim en slechts seconden nadat ik het hardop had gezegd landde er 2 vogels in de tuin die me recht in m’n ziel aankeken. Was ik dan echt zwanger van een tweeling? [lees deel 2, 3 en 4 verder in comments] by @lishobe

ʙᴏᴏᴅꜱᴄʜᴀᴘᴘᴇɴ ᴠᴀɴ ᴊᴏᴜ
𝕁𝕦𝕦𝕝 𝟟 𝕒𝕡𝕣𝕚𝕝 𝟚𝟘𝟚𝟝
Vandaag 33 jaar geleden werd jij geboren op de aarde en werd ik ‘geboren’ als grote zus. Vandaag ben jij nog steeds 29 en ben ik voor het vierde jaar op 7 april een grote zus met een dode broer. Aards dood bedoel ik dan, want je bent meer dan ooit bij me deze dagen. Ik weet dat je er bent hoor Juul. Jij bent er alle dagen. Maar vandaag op jouw geboortedag, wanneer de sluier tussen hier en daar op z’n dunst is, ben je voor ons, hier in het aardse, net iets makkelijker je te zien, horen en voelen. En je boodschappen komen kraakhelder bij me binnen:
- Mijn kettinkje met jouw vingerafdruk die ineens afvalt na jaren, uit het niets.
- Het lieveheersbeestje dat op magische wijze door dichte ramen zijn weg naar mijn bureau vind.
- Vanochtend de zak met bloembollen in wit en rood die ik ga planten voor je verjaardag, die uit zichzelf van het aanrecht valt.
- En natuurlijk de gele vlinder in het tuincentrum gisteren die ervoor zorgde dat ik een schaal met plantjes cadeau kreeg bij de kassa.

“Wie jarig is trakteert”, hoor ik je zeggen in mijn hoofd terwijl je me een baldadige knipoog geeft. Echt op z’n Juul’s, net even op een manier dat het eigenlijk niet mag. Maar ja, ze zijn zelf vergeten die schaal onder de vlinder te scannen toch? Ik hoor je schaterlachen. En ik lach ook.

De bloemen in jouw schaal bloeien als mijn liefde voor jou. Vandaag moet ik denken aan toen we klein waren. Laatst kwam ik foto’s tegen van ons en op alle foto’s is mijn intense geluk en trots als grote zus onmiskenbaar. Jij bent MIJN broertje en mijn kleine vuistjes hebben je stevig vast op alle foto’s. Of je daar nu zin in had of niet 🤪.

Nu ik je niet meer kan vasthouden in het fysieke, houd ik geregeld mezelf vast en dan voelt het even alsof ik jouw armen om me heen heb. Ik voel jouw liefde Juul. [lees verder in comments] by @lishobe

2 year wedding anniversary met dit mooie meisje bij @chefsbarseinpost 🥰
.
.
#love #wifeys #grateful #celebrate #marriedtobestie #lesbianlove #denhaag #happy #bestfood by @lishobe

𝕀𝕜 𝕙𝕖𝕓 𝕛𝕖 𝕘𝕖𝕙𝕠𝕠𝕣𝕕 𝕁𝕦𝕦𝕝 - 𝟑 𝐣𝐚𝐚𝐫 𝐝𝐚𝐧𝐬𝐞𝐧 𝐦𝐞𝐭 𝐫𝐨𝐮𝐰

Vanochtend werd ik wakker en het was rustig en stil in mij. Hmm dacht ik, wat betekent dat dan op de ochtend van 26 augustus? Meteen dat hoofd aan. Zoals jij ook altijd een hoofd had dat ‘aan’ stond. Dankzij alles wat ik heb mogen leren en belichamen in dit leven, en niet in minste zin dankzij jouw dood, parkeer ik mijn hoofd en zak ik terug in mijn lijf. Wat lekker eigenlijk die rust en stilte. Thanks Juul.

Ik probeer me te herinneren wat ik heb gedroomd vannacht. Eigenlijk ben je er altijd in ‘de nacht van 26 augustus’, maar vannacht niet. Ik was op een feest en ik danste. Vrij en vol van leven en liefde. Maar wel zonder jou. Apart, dacht ik, dat je niet mee feestte vannacht in m’n droom. Dat was dan ook meteen de eerste keer éver dat je een feestje oversloeg!

Wat is dan jouw boodschap, Juul? Want ik weet dat je altijd een boodschap hebt.

Terug naar dat fijne, rustige gevoel in mijn lijf. Naar mijn hart want daar vind ik je altijd. Ik voel de behoefte om te dansen. Zoals in mijn droom. Zoals we vaker doen samen in mijn keuken. Ik stop mijn AirPods in m’n oren en zet mijn ‘Juul lijst’ aan. Met gesloten ogen begin ik te dansen.

Energie stroomt door mijn lijf. In de flow van mijn beweging komen alle emoties voorbij. E-motion: ‘energy in motion’. Ik voel blijdschap en verdriet tegelijk. Pijn en levenslust. Ik draag het allemaal in liefde. Heel veel liefde.

En via de golven van mijn emoties spoelt het antwoord aan in mijn bewustzijn. Ik weet wat je wilde zeggen met jouw ‘afwezigheid’ op het feest vannacht. Ook al ben jij niet fysiek aanwezig, het leven mag nog steeds voelen als een feest. Dat wil jij voor ons allemaal. Dat wij het leven vieren, ook op dagen als deze. Misschien wel extra op dagen als deze. Ik heb je gehoord Juul. En ik zal het tegen iedereen zeggen. Dat je wil dat we het leven vieren.

Ik zal dansen met het leven. Dansen met rouw. Dansen met jou.

❤️🤍
.
.
#juul #rouw #grief #leven #dansen #dansenmetrouw #grieftherapy #emotion #life #love #heart #foreverinmyheart by @lishobe

Femmie 37! It’s a holy situation ✨
.
#itsaholysituation #connies #37 #amsterdam #birthdayvibes #love #life by @lishobe

ＲＥÏＮＣＡＲＮＡＴＩＥＢＩＪＬＥＶＥＮ
𝙃𝙤𝙚 𝙞𝙠 𝙪𝙞𝙩 𝙟𝙤𝙪𝙬 𝙙𝙤𝙤𝙙 𝙝𝙚𝙧𝙧𝙚𝙚𝙨

Zondag 7 april 2024. Het is weer zo’n dag. Zo’n rare dag waarvan ik nooit van tevoren weet hoe die zal arriveren. Soms ben je ‘s nachts al bij me geweest en word ik wakker, omdat mijn kussen nat is van mijn tranen. Niet vandaag. De vogels buiten zingen de lente en ik voel me licht. Ik hoop dat jij je ook licht voelt, nu je jouw derde verjaardag zonder lichaam viert.

Terwijl ik dit schrijf, reflecteer ik weer opnieuw op de periode sinds jouw dood. Ik denk aan jouw leven. De jaren dat we dit leven hier op aarde samen hebben gedaan die 29 jaar. Ondanks dat ik je niet meer kan knuffelen, voel ik je nog wel. Ik sluit mijn ogen en zak in mijn lijf. Ik richt mijn aandacht op datgene wat ons nu werkelijk scheidt. Een lichaam.

Wat voel ik? Het bruist in mij. Hoe meer ik verstil met mijn ademhaling, hoe scherper ik het trillen van mijn cellen kan waarnemen. Een trilling van dankbaarheid en liefde. Het doet me denken aan tromgeroffel. Alsof ik op de drempel sta van iets moois en spannends. En als ik inzoom op het geroffel, realiseer ik me dat jij het bent die me aanmoedigt.

Vandaag vieren we weer jouw leven terwijl je niet ouder bent geworden. Ik wel. Ik ben wel ouder geworden. Maar ook rijker sinds jij er niet meer bent. Meer dan 2,5 jaar geleden sloeg jouw dood een enorm gat in mijn leven. In mijn hart. Ik zag het toen nog niet, maar dat diepe gapende gat, toen alleen nog gevuld met verdriet en pijn, zou ook meer ruimte creëren voor moois. In de afgelopen 2,5 jaar ben ik met volle aanwezigheid in de krater van jouw gemis gaan resideren. Ik heb alles gevoeld wat zich aandiende in relatie tot jouw overlijden. Emoties en sensaties in mijn lichaam waarvan ik niet wist dat ze bestonden.

Het mooie van rouw is dat het spectrum van onze emoties wordt opgerekt. Hoe dieper we durven gaan, hoe hoger we daarna ook kunnen rijzen. Door mijn hart volledig te openen voor de pijn van jouw gemis, is het gegroeid. En daar, waar het eerst pijn deed, groeien nu nieuwe bloemen. Wanneer het regent, laat ik het nog altijd stromen, want zonder regen geen bloemen.

[vervolg in comments] by @lishobe