Hubert Zacharzewski

Þrídrangaviti to latarnia morska opisywana jako najbardziej odizolowana latarnia morska na świecie. Została zbudowana w 1939 roku, krótko przed wybuchem II wojny światowej. Zlokalizowana w archipelagu Wysp Vestmannaeyjar, należących do Islandii. W języku islandzkim określenie Þrídrangar oznacza „trzy filary skalne”, co odnosi się do trzech nazwanych skał w tym miejscu: Stóridrangur (po islandzku "duży chłopiec" na którym stoi latarnia Þrídrangaviti), Þúfudrangur i Klofadrangur. Latarnia na "Dużym chłopcu" leży w odległości 17,4 km od wybrzeża Islandii. Światło latarni można zobaczyć z odległości dziewięciu mil morskich (ok. 17 km). Lampa znajduje się 34 m nad poziomem morza. Sam budynek – parterowy z tarasem i lampą na dachu – ma 7,4 m wysokości.

Dziś do latarni ludzie docierają helikopterem (na szczycie zbudowano nawet małe lądowisko, aby ułatwić transfer), ale w 1938 roku, kiedy rozpoczęto budowę, helikoptery jeszcze nie zostały odkryte, dlatego też dzielni budowniczowie musieli wspinać się na 37-metrowej wysokości skałę, gdzie gołymi rękami położyli fundamenty pod latarnię. W rzeczy samej, architekt latarni, Árni Þórarinssona, zatrudnił profesjonalnych alpinistów do pomocy. Robotnicy nawet będąc już na szczycie musieli nieustannie mieć się na baczności - silne wiatry i deszcze mogły łatwo zmieść robotników ze szczytu i z łatwością zesłać w dół, w lodowate odmęty Północnego Atlantyku. Co więcej, ich narzędzia wspinaczkowe nie pozwalały im wbić się w skałę blisko szczytu, a ponieważ nie było tam jeszcze żadnych uchwytów, stworzyli ludzką piramidę (jeden wspinacz na kolanach, drugi na nim, a trzeci wspinający się po plecach i ramionach drugiego), aby do niego dotrzeć.

Można ją zobaczyć w teledysku zespołu Kaleo, który nagrał tam utwór "Break My Baby".