Hatice Kondul

Canım kadın, Sevgili Didem,
Gecenin içinden sana yazıyorum. Herkesin sustuğu o tuhaf saatte, şiirlerinin yankısı dolanıyor zihnimde. “Ah’lar Ağacı”nın dallarından birkaç kelime düşüyor masama. Senin dizelerinde “hüzün” sadece bir duygu değil, bir yaşam biçimi. Acıyı çiçekle bezemeyi nereden öğrendin?🤍🌻
Sana anlatmak istediğim çok şey var aslında. Herkesin yarası başka yerde kanar, sen sanki herkesin yarasını aynı cümlede toplayabiliyorsun. Senin gibi “şiire inanmak” ne șahane bir avuntuymuş, yıllar geçtikçe anlıyor insan.
Bazen düşünüyorum, Sen bugün yaşasaydın (ah keşke) İçinden geçenleri, gördüklerini, sezgilerini bize nasıl anlatırdın? Yine “kırmızı” olur muydu hayat? Yoksa başka bir renge mi boyardın bu zifiri karanlığı?
İşte sana böyle bir mektup, hem özlem hem teşekkür. Şiirlerini okurken hep kocaman bir pencere açılır içimde; bazen dışarıya, bazen kendime…
Sevgi ve özlemle 💜
Bir okurun
.
.
#DidemMadak 💜🤍💟🌸🌼🌻🪻💐