هگل آمریکا را اقلیم آینده می دانست .می گویند آمریکا مدرن زاده شده و بجای تاریخ، فلسفه دارد . پدران آمریکا رویای جمهوری دمکراتیکی را در سر می پروراندن که فوکویاما در تعبیری اغراق آمیز ، دمکراسی لیبرال را بهترین شکل حکمرانی در تاریخ می دانست.معروف است که ترامپ ثروتمندترین رئیس جمهور آمریکا ست از این جهت شاید برای او قدرت سیاسی ظاهرن بهرمندی اقتصادی از سیاست را ندارد . او را رقیبانش تهدیدی برای دمکراسی آمریکا می دانستند . پر بیراه نبود که موسسان و خالقان قانون اساسی آمریکا در فکر نوشتن قانونی بودند که در نتیجه آن فرد از نهاد قوی تر نشود ، انگار بیم و نگرانی هایشان بی جهت نبود . اما او ماموریت اش را در کتاب« آمریکای زمینگیر » بازگرداندن آمریکا به دوران عظمت خویش می دانست .ترامپ دراین کتاب می نویسد: «آمریکا دوباره باید پیروز شود...هیچ کس بازنده را دوست ندارد...ما در جایگاه بزرگ ترین ابرقدرت زمین ایستاده ایم و همه از قبل ما می خورند . ما مقاومت نمی کنیم ، تهدید به پا پس کشیدن نمی کنیم و از همه مهم تر ، پاپس نمی کشیم و پشت سر هم امتیاز می دهیم ، این پیروزی نیست من این گونه تجارتم را اداره کنم ، خودم را اخراج می کنم .»
او به صراحت در مورد سیاستمدار های بی عمل که آمریکا را ضعیف کرده اند می گوید : «در نهایت دریافتم آمریکا بیش ازاین ، به سیاستمدار های حراف نیاز ندارد بلکه به تاجرانی تیزهوش نیاز دارد که مدیریت بدانند. »
ترامپ ظاهرن در این کتاب تمام معایب ضعف وسستی رهبری آمریکا را ذکر می کند و آن را بعنوان یک هشدار برای هژمونی آمریکا می داند .اینکه چرا آمریکا در تمام زمینه ها نقش اولش را به قول فرید زکریا در حال از دست دادن است . ترامپ الگوی کلاسیک منفعت ، و تجاری سازی سیاست را با کمترین هزینه لحاظ می کند . و این موردی ست که او را در حد ناجی و هجوم به ونزوئلا را پیش درآمد حمله به ایران و تغییر رژیم ارزیابی می کنند . معمولن سیاست تکه های پنهان دارد که کمتر به آن می پردازند . تجاری سازی سیاست بخش مهم تداوم هژمونی آمریکا بعنوان پلیس جهانی ست . باید ببینیم که این هژمونی خودمحور چگونه به الگوی کلاسیک استعمار پایبند است و قانون را تابع قدرت می کند . یک زمانی تئودور روزولت می گفت :« باید به نرمی سخن بگوییم ، ولی چوب بزرگی نیز در دست داشته باشیم . »
سراسر گفته های ترامپ در این کتاب شکل صادقانه یک اعتراف ضد بیسمارکی ست ...( ادامه در کامنت 👇👇👇)
۱۳ دی ماه ۱۴۰۴
10 months agoalidovali
آدم چه میدونه شایدم این سری، اونایی که رویای شیرینِ استمرار آخوند رو دارن دچار اشتباه محاسباتی شده باشن 🤷🏻♂️
10 months agokhosro_banaii
کامنت اول ... او به صراحت می گوید :« بهترین راه برای آن که مجبور به استفاده از قدرت نظامی خود نشویم ، این است که آن قدرت را آشکار کنیم . وقتی مردم بدانند در صورت لزوم از زور استفاده خواهیم کرد و دراین راه کاملن جدی هستیم ، با ما به گونه ای متفاوت رفتار خواهند کرد ؛ یعنی ما مورد احترام قرار خواهیم گرفت .» و این همان قاعده ارباب و بنده در گستره جهانی ست ، اگر ارباب نتواند ثابت کند ارباب است بنده موی دماغ اش می شود .به قول آنتونیو نگری ما فضای بیرون از اقلیم امپراطوری نداریم تجاری سازی سیاست برای ترامپ محاسبه سود و زیان آمریکا در تمام قلمرو امپراطوری است و برعکس این سیاست است که اقتصاد را کنترل می کند و برعکس پیش بینی ها حاکمیت سیاسی خودمختار تر جلوه می کند .اگر قرن بیستم قرن آمریکایی بود قرن بیستم سعی می کند قرن آمریکایی بماند اما انگار ترامپ در حال دستکاری این رویا با شکلی از اقتدار گرایی ست که ریشه محافظه کارانه تری دارد .و آنقدر که وسوسه مرزهای خود را دارد معذب مرزهای ملت های دیگر نیست . تناقضی که آن را با ترجیح برتری منافع آمریکا حل می کند مثلن ترامپ می گوید عربستان سعودی وقتی روزی نیم تا یک میلیارد دلار درآمد دارد و بدون حمایت آمریکا امنیتی ندارد باید هزینه اش را پرداخت کند . ترامپ در صدد احیای قرن آمریکایی ست. اما می خواهد این عظمت را پیش از شروع یک جنگ ، تمام شده تلقی کند . ترامپ اعتقادی به حمله به عراق نداشت ،چون عراق را تهدیدی برای منافع آمریکا نمی دانست ،برای همین در تجاری سازی سیاست ، او همچنان بی محاسبه عمل نمی کند . برای آنانکه رویای شیرین تصرف ونزوئلا را مقدمه حمله به ایران می دانند؛ دچار این خطای محاسباتی می شوند که نه شناختی از آمریکای ترامپ دارند و نه از ایرانی که حکومت اش قائم به شخص نیست . اما ترامپ می داند چگونه هر حرکتی را در هر جا بدل به یک الگو نکند و شکست دشمن اش را از راه نقاط ضعف اش بشناسد . برای او سیاست بدون منفعت اقتصادی یک حماقت است . برای همین برای او سیاست اسم شب اقتصاد است .
More posts
