മഷി

🔹പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം ആ തറവാടിൻ്റെ പടിപ്പുര തുറക്കുമ്പോൾ ആകാശം വല്ലാതെ ഇരുണ്ടിരുന്നു. സിദ്ധാർത്ഥൻ്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന താക്കോൽക്കൂട്ടം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റും കാട്ടുചെടികൾ പടർന്നു പന്തലിച്ച മുറ്റം. അവിടെ ഒരറ്റത്ത് പായൽ പിടിച്ച കരിങ്കല്ലുകൾക്കിടയിൽ ആ പഴയ 'സർപ്പക്കാവ്' ഇപ്പോഴും ശ്വാസമടക്കി ഇരിപ്പുണ്ട്.
മുത്തശ്ശി മരിക്കുന്നതിന് മുൻപ് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവൻ്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങി: "അവിടേക്ക് പോകരുത് മോനേ... ആ തറവാടിൻ്റെ തെക്കേയറ്റത്ത് കാത്തുനിൽക്കുന്നത് വെറും ഓർമ്മകളല്ല, തീരാത്ത ശാപങ്ങളാണ്."
പക്ഷേ, സിദ്ധാർത്ഥന് വരാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. തൻ്റെ ഉറക്കം കെടുത്തിയ ആ നീലക്കണ്ണുള്ള പെൺകുട്ടിയുടെ രൂപം അവനെ ഇവിടേക്ക് എത്തിച്ചതാണ്. വീടിനുള്ളിൽ കയറിയപ്പോൾ മരച്ചില്ലകളിലെ കരിയിലകൾക്കിടയിലൂടെ കാറ്റ് മൂളി. അകത്തളത്തിൽ ഒരു പഴയ നിലവിളക്കിൻ്റെ ചുവട്ടിൽ ഉണങ്ങിയ പൂക്കൾ കിടക്കുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് പുറത്തെ കാവിൽ നിന്ന് ഒരു പാട്ടിൻ്റെ ഈണം കേട്ടത്. മനോഹരമായ, എന്നാൽ പേടിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു പെൺശബ്ദം. അവൻ പതിയെ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. ഇരുട്ടിൽ തിളങ്ങുന്ന രണ്ട് കണ്ണുകൾ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. അത് മനുഷ്യന്റേതായിരുന്നില്ല.
ആ നിമിഷം, തറവാടിൻ്റെ ഭൂഗർഭ അറയിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ആ പഴയ താളിയോലകൾ സ്വയം ഇളകാൻ തുടങ്ങി. രക്തത്തിൻ്റെ മണമുള്ള കാറ്റ് വീടിനുള്ളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി. ഭയാനകമായ മന്ത്രവാദത്തിൻ്റെ കളിത്തട്ടിലേക്ക് അവൻ കാലെടുത്തു വെക്കുകയായിരുന്നു.

To be continued...
.
.
✍🏻 @______mashi_________