18 days ago
6259
200
Posted On: May 18th 2026, 08:31 am
Nankörlük yiyeceksin… Bunu bil.
Kalbini açtığın,
sofrana oturttuğun,
kardeşim dediğin,
gözünün yaşını silsin diye sarıldığın bazı insanlar bir gün yanında olmayacak.
Üstelik seni en çok yaralayanlar, en kıymet verdiklerin olacak.
İnsan yabancıdan değil, bağrına bastığından yara alır.
Bir gün duyacaksın..
Hakkında konuşulmuş. Söylemediğin sözleri söylemişsin gibi anlatılmışsın.
Seni tanıyanlar bile kötü biri gibi görmeye başlamış. Ve o an sadece kalbin kırılmayacak; miden bulanacak, nefesin daralacak… Kalbin kanayacak.. Gözyaşlarına boğulacaksın..
“Nasıl?” diyeceksin… “Nasıl bu kadar değişebilir insanlar?”
Sonra anlayacaksın…
Aslında değişmediler. Belki de ilk kez gerçek yüzlerini gördün.
Bazı insanlar yüzünü sana döner, kalbini dünyaya döner. Bazıları seni sever gibi görünür ama nefsine dokunduğun anda gölgeleri bile arkalarında kalmaz.
Ama sakın “Neden ben?” diye sorma.
Çünkü Rabbim buyurur:
“Olur ki hoşlanmadığınız bir şey sizin için hayırlıdır” (Bakara 2:216)
Sen göremezsin ama rahmet en büyük kırılışların arkasında dolaşır..
Şükret..
vicdanın olduğu için. geceleri başını yastığa koyduğunda ruhundan kaçmadığın için. merhametin olduğu için. sevgin kirlenmediği için. Ve en çok da güzel bir ruha sahip olduğun için…
Asıl insanı bitiren hakkında konuşulanlar değildir; kendi kalbini kaybetmesidir.
Bir de şunu unutma:
Sessizlik her zaman güçsüzlük değildir. Bazen susmak; hesabı Allah’a bırakacak kadar güçlü olmaktır.
Ve bazı insanlar vardır; Yüzüne gülümserler, arkandan hikayeni değiştirirler. Masaya dost otururlar, kalkarken kalbine diken bırakırlar.
Rahat ol,dikenin kaderi gülü kirletmek değildir.
Şimdi dur ve düşün…
Onlar gibi olmak mı isterdin? Yoksa haksızlığa uğrayan, kırılan ama yine de kalbini karartmayan mı?
Küllerinden yeniden doğ ey can…
Hayat bir yolculuk…Kimi insanlar yara gibi gelir, kimi insanlar dua gibi kalır. Ve vakti gelince Allah gülleri dikenlerden ayırır…
Devamı yorumda…👇
Kalbini açtığın,
sofrana oturttuğun,
kardeşim dediğin,
gözünün yaşını silsin diye sarıldığın bazı insanlar bir gün yanında olmayacak.
Üstelik seni en çok yaralayanlar, en kıymet verdiklerin olacak.
İnsan yabancıdan değil, bağrına bastığından yara alır.
Bir gün duyacaksın..
Hakkında konuşulmuş. Söylemediğin sözleri söylemişsin gibi anlatılmışsın.
Seni tanıyanlar bile kötü biri gibi görmeye başlamış. Ve o an sadece kalbin kırılmayacak; miden bulanacak, nefesin daralacak… Kalbin kanayacak.. Gözyaşlarına boğulacaksın..
“Nasıl?” diyeceksin… “Nasıl bu kadar değişebilir insanlar?”
Sonra anlayacaksın…
Aslında değişmediler. Belki de ilk kez gerçek yüzlerini gördün.
Bazı insanlar yüzünü sana döner, kalbini dünyaya döner. Bazıları seni sever gibi görünür ama nefsine dokunduğun anda gölgeleri bile arkalarında kalmaz.
Ama sakın “Neden ben?” diye sorma.
Çünkü Rabbim buyurur:
“Olur ki hoşlanmadığınız bir şey sizin için hayırlıdır” (Bakara 2:216)
Sen göremezsin ama rahmet en büyük kırılışların arkasında dolaşır..
Şükret..
vicdanın olduğu için. geceleri başını yastığa koyduğunda ruhundan kaçmadığın için. merhametin olduğu için. sevgin kirlenmediği için. Ve en çok da güzel bir ruha sahip olduğun için…
Asıl insanı bitiren hakkında konuşulanlar değildir; kendi kalbini kaybetmesidir.
Bir de şunu unutma:
Sessizlik her zaman güçsüzlük değildir. Bazen susmak; hesabı Allah’a bırakacak kadar güçlü olmaktır.
Ve bazı insanlar vardır; Yüzüne gülümserler, arkandan hikayeni değiştirirler. Masaya dost otururlar, kalkarken kalbine diken bırakırlar.
Rahat ol,dikenin kaderi gülü kirletmek değildir.
Şimdi dur ve düşün…
Onlar gibi olmak mı isterdin? Yoksa haksızlığa uğrayan, kırılan ama yine de kalbini karartmayan mı?
Küllerinden yeniden doğ ey can…
Hayat bir yolculuk…Kimi insanlar yara gibi gelir, kimi insanlar dua gibi kalır. Ve vakti gelince Allah gülleri dikenlerden ayırır…
Devamı yorumda…👇
Comments (200)
Load More
More posts
