Instagram story viewer> @orange.__.boy> Post
پسر نارنجی🫶🏻(orange.__.boy)'s profile avatar

پسر نارنجی🫶🏻

@orange.__.boy

4 months ago
Download
46
Posted On: July 3rd 2026, 11:56 am
نیاز دارم ای نگاهارو شدیدا......🖤 #explore #اکسپلور #عشق #غم #موتور
Comments (46)
atefeh_sadat_mirrezaie 4 months ago

atefeh_sadat_mirrezaie

شاید دیگه این چشا رو ندیدم:)

hildunl 4 months ago

hildunl

غم.🖤

eilya__0090 4 months ago

eilya__0090

🔥😍

h4di_0121 4 months ago

h4di_0121

چقد این ترک خفنههههه💊

mobina_15900 4 months ago

mobina_15900

من فکر میکردم چون قدیمیه من فقط تنها گوش میدم ناجی🥲💔

amir_altshift 4 months ago

amir_altshift

ناجی به قصد کشت میخونه

i_am_zohree 4 months ago

i_am_zohree

💔

roghayee_16 4 months ago

roghayee_16

:)

saraa.kurdd 4 months ago

saraa.kurdd

چشمات براقه چقد شدی شبیه من...🙂💔

aboli.jafari1389 4 months ago

aboli.jafari1389

ریمیکس شو بفرست

grief_7editor 4 months ago

grief_7editor

منم اینو ادیت زدم میشه سر بزنین نظر بدین؟

amir091049 4 months ago

amir091049

اینجا کسی نیست بغلم کنه 😢

Load More

More posts

A year later still asking @kimkardashian
We sent a disposable camera to the @coloradoavalanche #HockeyHalloween party, and here's what we got back! 📸🎃⁣ ⁣ (📸: @britttanywedgewood)
Fit check #diademuertos
heaven sent
. نسخه‌ی کامل تازه‌ترین عاشقانه: . . . صبح: سیبِ گلویت صبحانه: قاچ‌های صدایت من تمام دیشب را به رشته‌ی باریکی از خورشید که کنارم خفته بود خیره بودم بیدار که شوی به خواب خواهم رفت ای تراشیده شده از خواب ای پیراهنت آب کویر بودم آدم‌ها می‌آمدند به تماشایِ آسمانِ پرستاره‌ام بساط تماشا که برچیده می‌شد تنهایم می‌گذاشتند تو آمدی با تنهایی‌ات و من هر دویتان را تنگ در آغوش کشیدم دوستت می‌دارم صبحِ سفر دوستت می‌دارم لحظه‌ی پدیدار شدنِ هیبتِ خانه دوستت می‌دارم تاخیرِ آمدنِ مناظر هنگامِ سر چرخاندنِ در مستی پیش از تو زندگی لکه‌هایی بود بر پوست که اضطرابِ محو نشدنشان بی‌وقفه تکثیرشان می‌کرد پیش از تو زندگی حیاطِ خالیِ دبستان بود در گلوی چرک‌کرده‌ی کوچه نگاه کن! تو آمده‌ای و صدای بازی کودکان پیچیده است ای تراشیده شده از صدای بازیِ کودکان! پیر بودم به اندازه‌ی دریا ابرم کردی مرا به جوانی بُردی باریدم بر کودکی‌ات دریا برابرم می‌خروشد و من به عظمتِ لیوانِ آبی فکر می‌کنم که پیش از بوسیدنت نوشیدم نکند به بوسه‌هایم بشکنی که تو شاخه‌ای رُزِ سرخ در مسیرِ ترددِ مرگی بیسکویتِ خیسی تو آغشته به چایِ تلخِ صبحگاه از تو بعید نیست پرنده شده باشی کیلومترها آمده باشی تا صدایت خاموش کند آن صدا را که می‌خواست صبح در گوشم بگوید: بیداریِ دوباره برای چه؟ دریارنگْ پیراهنت جنگل‌رنگْ عریانی‌ات گیلانِ منی بوی پَلا میانِ پلاسیدگیِ ظهرهایی درختچه‌ای انتهایِ زمهریرِ بن‌بست که ناگهان تو را با گل‌هایی بسیار رو به رو می‌‌کند ما به حیاط پناه می‌‌بریم و تو خود سرپناهِ حیاطی به ضرباهنگِ موهایت سفید سیاه دیروز امروز تو سرپناهِ حیاطی تو سرپناهِ حیاتی «​​مَضَی‌الزَّمانُ و قَلبی یَقولُ اِنَکَ آتی...» . . . . . . . *مصرع داخل گیومه از سعدی‌ست. . #علیرضا_قاسمیان_خمسه پ.ن: اتفاق خوبیه اگر بخش محبوبتون از این شعر رو در کامنت‌ها برام بنویسید همراهان عزیزم.
back to up