علی‌رضا قاسمیان خمسه

.
نسخه‌ی کامل تازه‌ترین عاشقانه:
.
.
.
صبح: سیبِ گلویت
صبحانه: قاچ‌های صدایت

من تمام دیشب را
به رشته‌ی باریکی از خورشید
که کنارم خفته بود
خیره بودم

بیدار که شوی
به خواب خواهم رفت
ای تراشیده شده از خواب
ای پیراهنت آب
کویر بودم
آدم‌ها می‌آمدند به تماشایِ آسمانِ پرستاره‌ام
بساط تماشا که برچیده می‌شد
تنهایم می‌گذاشتند

تو آمدی با تنهایی‌ات
و من هر دویتان را تنگ در آغوش کشیدم
دوستت می‌دارم صبحِ سفر
دوستت می‌دارم لحظه‌ی پدیدار شدنِ هیبتِ خانه
دوستت می‌دارم تاخیرِ آمدنِ مناظر
هنگامِ سر چرخاندنِ در مستی

پیش از تو زندگی
لکه‌هایی بود بر پوست
که اضطرابِ محو نشدنشان بی‌وقفه
تکثیرشان می‌کرد
پیش از تو زندگی
حیاطِ خالیِ دبستان بود
در گلوی چرک‌کرده‌ی کوچه
نگاه کن!
تو آمده‌ای
و صدای بازی کودکان پیچیده است
ای تراشیده شده از صدای بازیِ کودکان!
پیر بودم
به اندازه‌ی دریا
ابرم کردی
مرا به جوانی بُردی
باریدم بر کودکی‌ات

دریا برابرم می‌خروشد
و من به عظمتِ لیوانِ آبی فکر می‌کنم
که پیش از بوسیدنت نوشیدم

نکند به بوسه‌هایم بشکنی
که تو شاخه‌ای رُزِ سرخ
در مسیرِ ترددِ مرگی
بیسکویتِ خیسی تو
آغشته به چایِ تلخِ صبحگاه

از تو بعید نیست
پرنده شده باشی
کیلومترها آمده باشی
تا صدایت خاموش کند
آن صدا را که می‌خواست صبح
در گوشم بگوید:
بیداریِ دوباره برای چه؟

دریارنگْ پیراهنت
جنگل‌رنگْ عریانی‌ات
گیلانِ منی

بوی پَلا
میانِ پلاسیدگیِ ظهرهایی
درختچه‌ای
انتهایِ زمهریرِ بن‌بست
که ناگهان تو را
با گل‌هایی بسیار رو به رو می‌‌کند
ما به حیاط پناه می‌‌بریم
و تو خود
سرپناهِ حیاطی
به ضرباهنگِ موهایت
سفید
سیاه
دیروز
امروز
تو سرپناهِ حیاطی
تو سرپناهِ حیاتی
«​​مَضَی‌الزَّمانُ و قَلبی
یَقولُ اِنَکَ آتی...»
.
.
.
.
.
.
.
*مصرع داخل گیومه از سعدی‌ست.
.
#علیرضا_قاسمیان_خمسه
پ.ن: اتفاق خوبیه اگر بخش محبوبتون از این شعر رو در کامنت‌ها برام بنویسید همراهان عزیزم.