Instagram story viewer> @behnazatoufi> Posts
Behnaz Atoufi(@behnazatoufi)'s profile avatar HD Profile

Behnaz Atoufi

@behnazatoufi

2K
followers
507
following
چو تخته پاره بر موج
رها، رها ، رها من
🎹📚 🎭 🎤 cinema ،poem
POSTS STORIES REELS
🍁🍁🍁 چگونه عطش را بپوشانم با تنی عریان؟ چگونه با اندامی سرد بر تخت نیمی مرگ نیمی نم رد تنت را ببوسم؟ پنهان شده‌ای در تاریکی در رگ‌هایم و رطوبت راهی به پوست پیدا نمی‌کند شاید جنگلی زیر پوستم به خواب رفته که وقتی لمسم می‌کنی شیره از روزنه‌هایم بیرون می‌زند کافی‌ست دستانت بر گلبرگ‌هایم بچرخند کافی‌ست پنهان کنم در جیب‌هایم انگشتان آغشته به رطوبت را تا تنم ترک برندارد چون صمغی از تنم بیرون می‌زنم جاری می‌شوم از دور دست‌ها تماشاگر زنی که در ملافه‌ای خیس فرو می‌رود بهناز عطوفی #شعر#ترک#جنگل#پوست by @behnazatoufi
*** من قامت بلند تو را در قصیده‌ای با نقشِ قلبِ سنگِ تو، تصویر می‌کنم ... در شبان غم تنهايی خويش عابد چشم سخنگوی توام من در اين تاريكی من در اين تيره‌شبِ جان‌فرسا زائر ظلمت گيسوی توام ... شكن گيسوی تو موج دريای خيال كاش با زورق انديشه شبی از شط گيسوی مواج تو من بوسه‌زن بر سر هر موج گذر می‌كردم كاش بر اين شط مواج سياه همۀ عمر سفر می‌كردم ... وای، باران باران شيشۀ پنجره را باران شست از دل من اما چه کسی نقش تو را خواهد شست؟ آسمان سربی رنگ من درون قفسِ سردِ اتاقم دلتنگ می‌پرد مرغِ نگاهم تا دور وای، باران باران پرِ مرغان نگاهم را شست خواب رویای فراموشی‌هاست خواب را دریابم که در آن دولتِ خاموشی‌هاست با تو در خواب مرا لذت ناب هم‌آغوشی‌هاست من شكوفايى گل‌هاى اميدم را در روياها مى‌بينم و ندايى كه به من مى‌گويد «گر چه شب تاريک است دل قوى‌دار، سحر نزديک است» دل من در دل شب خواب پروانه‌شدن مى‌بيند مهر در صبح‌دمان داس به دست خرمن خواب مرا مى‌چيند آسمان‌ها آبى پرِ مرغان صداقت آبى‌ست ديده در آينۀ صبح تو را مى‌بيند از گريبان تو صبح صادق مى‌گشايد پر و بال تو گل سرخ منى تو گل ياسمنى تو چنان شبنم پاکِ سحرى نه از آن پاک‌ترى تو بهارى نه بهاران از توست از تو مى‌گيرد وام هر بهار اين همه زيبايى را ... در سحرگاه سر از بالش خوابت بردار كاروان‌هاى فرومانده خواب از چشمت بيرون كن باز كن پنجره را تو اگر باز كنى پنجره را من نشان خواهم داد به تو زيبايى را بگذر از زيور و آراستگى من تو را با خود تا خانۀ خود خواهم برد كه در آن شوکت پيراستگى چه صفايى دارد آرى از سادگی‌اش چون تراويدن مهتاب به شب مهر از آن مى‌بارد باز كن پنجره را من تو را خواهم برد به عروسى عروسک‌هاى کودک خواهر خویش [من] كه در آن مجلس جشن صحبتى نيست ز دارايى داماد و عروس صحبت از سادگى و كودكى است چهره‌اى نيست عبوس کودک خواهر من در شب جشن عروسى عروسک‌هايش مى‌رقصد کودک خواهر من امپراتورى پر وسعت خود را هر روز شوكتى مى‌بخشد کودک خواهر من نام تو را مى‌داند نام تو را مى‌خواند گل قاصد آيا با تو اين قصۀ خوش خواهد گفت؟ باز كن پنجره را من تو را خواهم برد به سَرِ رود خروشان حيات آب اين رود به سرچشمه نمى‌گردد باز بهتر آن است كه غفلت نكنيم از آغاز باز كن پنجره را صبح دميد ... حمید مصدق( قسمتی از شعر) #شعر#حمید_مصدق#باران#پروانه by @behnazatoufi
🍁🍁🍁 نمی‌خواهم چهره‌اش را به دستمالی فروپوشند تا به مرگی که در اوست خو کند. برو، ایگناسیو ! به هیابانگِ شورانگیز، حسرت مخور ! بخسب ! پرواز کن ! بیارام ! ـ دریا نیز می‌میرد. نه گاو نرت باز می‌شناسد نه انجیربُن نه اسبان نه مورچه‌گان خانه‌ات. نه کودک بازت می‌شناسد نه شب چراکه برای ابد مُرده‌ای. نه صُلبِ سنگ، بازت می‌شناسد نه اطلسِ سیاهی که در آن تجزیه می‌شوی. حتا خاطره‌ی خاموشِ تو نیز دیگر بازت نمی‌شناسد چراکه برای ابد مُرده‌ای. چراکه تو دیگر مُرده‌ای همچون تمامی مرده‌گان زمین. همچون همه آن مرده‌گان که فراموش می‌شوند زیر پشته‌یی از آتشزنه‌های خاموش. هیچ‌کس بازت نمی‌شناسد، نه. اما من تو را می‌سرایم برای بعدها می‌سرایم چهره‌ی تو را لطف تو را کمالِ پخته‌گیِ معرفتت را اشتهای تو را به مرگ و طعمِ دهان مرگ را و اندوهی را که در ژرفای شادخوییِ تو بود. زادنش به دیر خواهد انجامید ـ خود اگر زاده تواند شد ـ آندلسی مردی چنین صافی، چنین سرشار از حوادث. نجابتت را خواهم سرود با کلماتی که می‌مویند و نسیمی اندوهگن را که به زیتون‌زاران می‌گذرد به خاطر می‌آورم. لورکا( برشی از شعری بلند) شعری که بسیار دوستش دارم. #شعر#لورکا#ایگناسیو#مرگ#دریا🌊 by @behnazatoufi
🍂🍂🍂 نفس می‌کشم با جای خالیِ دهانم و عاقبت خودم‌ را درونِ خودم بالا می‌آورم بهناز عطوفی( برشی از شعر) #شعر#نفس#شعرسپید#دهان #خالی by @behnazatoufi
▨ درین سرای بی کسی، کسی به در نمی‌زند به دشتِ پُرملال ما پرنده پَر نمی‌زند یکی ز شب گرفتگان چراغ بر نمی‌کُند کسی به کوچه سارِ شب درِ سحر نمی‌زند نشسته‌ام در انتظارِ این غبارِ بی‌سوار دریغ کز شبی چنین سپیده سر نمی‌زند گذرگهی است پُر ستم که اندر او به غیر غم یکی صلای آشنا به رهگذر نمی‌زند دل خراب من دگر خراب‌تر نمی‌شود که خنجر غمت از این خراب‌تر نمی‌زند چه چشم پاسخ است از این دریچه‌های بسته‌ات؟ برو که هیچ کس ندا به گوش کر نمی‌زند نه سایه دارم و نه بر، بیفکنندم و سزاست اگر نه بر درخت تر کسی تبر نمی‌زند هوشنگ ابتهاج #شع #غزل#هوشنگ_ابتهاج#سایه #تبر by @behnazatoufi
🍂🍂🍂 امشب صدای کبوترانم را نقاشی کردم در دیوارهای تو به تو سایۀ تو را شناختم من آواز خواندم من با دو تارِ پیری آواز خواندم و خط‌های آبی‌رنگِ صدای زنی که دوستش دارم آوازِ خستۀ مرا رنگی کرد من و تو آواز خواندیم تا نَفَسِ مهتاب خاکستری شد در نقاشی‌هایم صدای تو را دیدم تمامِ شب، مهتاب در مربعِ خنده‌های تو کودکیم را نقاشی می‌کرد کاش باران ببارد کاش باران ببارد بوی کاهگل آواز پرنده را پررنگ‌تر می‌کند محمد‌ابراهیم جعفری #شعر#پرواز #نقاشی#باران#شعرمعاصر by @behnazatoufi
🍂🍂🍂 کلمات استخوانی در گلویت سکوت استخوانی در تنهایی‌‌ام پر کشیده‌اند صداها با اولین سکوت که در گلویت نشست تنها آوایی که می‌شنوم صدای پرنده‌ای‌ست که نامم را با خود خواهد برد نامم سال‌هاست بر چهره‌ام ته‌نشین می‌شود و سکوتت لایه‌لایه سنگین‌ترم می‌کند وقتی سکوتت را می‌شکنی صدایم که می‌‌زنی پرنده‌ای تک‌بال بر زبانت بال می‌گشاید و من هر بار تکه تکه سبک می‌شوم اما به من بگو سنگ سنگینی‌اش را چگونه به یاد می‌آورد پس از خرد شدن؟ بهناز عطوفی( شعری تازه) #شعر#شعرسپید #سنگ#سنگینی#نام by @behnazatoufi
🍂🍂🍂 قیچی باغبانی قطع می‌کند تابستان را از شاخه و خرمالوها نارنجیِ تند را بر تن می‌کشند صبح زمستان است و حرف در دهانم بیدار نمی‌شود نشسته‌ام قطره‌های اشک را نخ می‌کنم این سکوت را باید آویخت بر گردن پرنده‌ی ساعت‌دیواری تا زمان از منقارش بیرون نریزد وقتی قرارمان در کولاک مانده است عزیزم چرا پوستِ کنده‌شده‌ام را بر پیشانی‌ات نمی‌کشی مه صبحگاهی تنها تردید را در سر رقیق می‌کند تا در رنگ-سایه‌ات خاموش شوم من دیر دانستم هرچه میل‌بافتنی بزرگ‌تر باشد عبور زمستان از کلاه ساده‌تر می‌شود خوب می‌دانم دیگر پایم پیچ خورد دیگر زمین به سمتی کج شده که اقیانوس‌ها به چشمانم ریخته‌اند اما من تنهایی‌ام را به آب می‌اندازم تنهایی سنگی‌ست که انسان را با خود به زیر می‌کشد و رنج روی روح‌مان خزه می‌بندد عادله رفایی @adelehrafaee #شعر#شعر_زمان_ما#عادله_رفایی#خرمالو#نارنجی by @behnazatoufi
🍂🍂🍂 شعر: حسین منزوی اجرا: بهناز عطوفی (ابیاتی رو انتخاب کردم از شعر) #شعر#غزل#منزوی_حسین #پرواز#ماجرا by @behnazatoufi
🍂🍂🍂 نامم سال‌هاست بر چهره‌ام ته‌نشین می‌شود بهناز عطوفی( برشی از شعری تازه) #شعر#شعرسپید #نام#چهره#هویت by @behnazatoufi
🍂🍂🍂 از من کلافه می‌شود از سکوتم ، از نگاهم ، از تنهایی‌ام از حدود رعایت نشده‌ی چشم‌هایش کنار همین اتفاق‌های معمولی بغضم را قورت می‌دهم نگاهم را به آسمان پرتاب می‌کنم چرخ‌ زنان نصیب پرنده‌ای زخمی می‌شود که بال‌هایش درد می‌کند حال و هوایش درد می‌کند زمانِ از دست رفته‌اش درد می‌کند کنارم که بایستی پس مانده‌ی عطر خودت را حس می‌کنی و درد می‌کشی پیراهنم  را پس بگیر، نگاهم را پس بگیر، نفسم را پس بگیر، تکانم بده ... چشم‌هایم را باز نگه دار نفس بکش از گوشه‌ی لبم خون مرده را پاک کن... خاک دلش نمی خواهد آلوده شود لیلا احمدی @leilaahmadi93 #شعرسپید #شعر#زمان#عطر#پرنده by @behnazatoufi
🍂🍂🍂 سالهاست ترک برداشتنِ پوستم را به تعویق می‌اندازم اما لبخند را دوست دارم ترک‌هایی که آرام پوستم را کنار می‌زنند می‌بینی؟ از لبخندِ انارها خون می‌چکد می‌ترسم و این هراسِ دانه دانه شدن است پیش از چیده شدن تو از بیمِ اناری معلق بر شاخه در پاییزی معلق چه می‌دانی؟! طوری در دست‌هایت پنهانم کن که پاییز از کنارمان عبور کند شعر و اجرا: بهناز عطوفی #شعر#پاییز#ترک#لبخند#شعر_سپید by @behnazatoufi

Download All

Save the photos and videos currently loaded on this page.

0Photos
0Videos
Ready to download 0 / 0

Keep this tab open until your download is ready.
back to up