Instagram story viewer> @clementasihene> Post

Bishop Clement Asihene

@clementasihene

22 days ago

Co Creator:

vbci_oasis

ngc_victory

3

2

Posted On: July 4th 2026, 05:16 pm

Tagged Users:

@ngc_victory

@vbci_oasis

Basileia Conference 2026! Join us today for day 2 from 6pm🔥🔥

Comments (2)

n.osei__

21 days ago

n.osei__

🔥🔥

missnaa7

21 days ago

missnaa7

Amen

More posts

[📸]
IVE WORLD TOUR
<SHOW WHAT I AM>
in MONTREAL 🖤

Every cheer from DIVEs
made our night even brighter ✨

#IVE #아이브
#SHOW_WHAT_I_AM

aespa 에스파 ‘KISS N TELL’ MV

https://youtu.be/inxzQt78lOk

#aespa #에스파 #エスパ
#KISSNTELL #aespaKISSNTELL

Drowned love letter 17

@yasminekateb

#Collaboration

Here at #GalaxyUnpacked, the new lineup had me spoilt for choice. But the one that truly matched my style? The #GalaxyZFold8Ultra.

The more I explored it, the more it just made sense. A bigger display, seamless multitasking, effortless productivity, and an experience you really have to try for yourself.

Needless to say, I know which one I’m taking home.

#TeamGalaxy #Samsung @samsungindia

کانر میچالک، پسربچه ۸ ساله‌ای بود که با نوعی سرطان تهاجمی مغز مبارزه می‌کرد. با وجود جراحی‌ها، شیمی‌درمانی و روزهای سخت بیمارستان، عشقش به کشتی‌کج و WWE هرگز کم‌رنگ نشد. او تنها یک آرزو داشت؛ اینکه روزی با قهرمان محبوبش، تریپل اچ، مبارزه کند.

بنیاد «میک اِ ویش» (Make-A-Wish) این آرزو را با کمک WWE به واقعیت تبدیل کرد. کانر به مرکز تمرینی WWE دعوت شد و علاوه بر دیدار با ستاره‌هایی مانند جان سینا، دنیل برایان و رندی اورتن، روی رینگ هم مقابل تریپل اچ قرار گرفت. در آن مسابقه نمادین، تریپل اچ خودش را شکست‌خورده نشان داد و در پایان، دست کانر را به‌عنوان برنده بالا برد؛ لحظه‌ای که به یکی از احساسی‌ترین صحنه‌های تاریخ WWE تبدیل شد.

اما این خوشحالی تنها یک ماه دوام داشت. کانر در ۲۵ آوریل ۲۰۱۴ بر اثر پیشرفت بیماری درگذشت. داستان شجاعت او آن‌قدر تأثیرگذار بود که WWE برای زنده نگه داشتن یادش، جایزه سالانه «جایزه شجاعت کانر» را پایه‌گذاری کرد؛ جایزه‌ای که هر سال به افرادی با روحیه‌ای الهام‌بخش و مبارزه‌ای شجاعانه با سختی‌های زندگی اهدا می‌شود.

(فقط دست پشت کمر گذاشتن و اون بغل کردن آخرش) داوی، پسربچه‌ای سه‌ساله از ایالت گوییاس برزیل، برای تولدش چیزی متفاوت می‌خواست؛ نه اسباب‌بازی‌های گران‌قیمت، نه یک جشن بزرگ… فقط یک صبحانه ساده در کنار کسانی که از نظر او قهرمان بودند.

او ماه‌ها با ذوق منتظر عبور ماشین زباله می‌ماند و رفتگرانی را که هر روز محله را تمیز می‌کردند تحسین می‌کرد. برای همین از خانواده‌اش خواست جشن تولدش را با آن‌ها تقسیم کند.

مادرش، رافائلا میراندا، یک میز کوچک در پیاده‌رو آماده کرد؛ پر از آبمیوه، قهوه، میوه، شیرینی و کیکی که طرح ماشین زباله داشت.

وقتی ماشین حمل زباله رسید، کارگران با صحنه‌ای روبه‌رو شدند که انتظارش را نداشتند؛ کودکی کوچک که به جای گرفتن هدیه، می‌خواست از آن‌ها تشکر کند.

همین حرکت ساده، لبخند و حس ارزشمندی بزرگی به کسانی داد که هر روز بی‌صدا برای پاکیزگی شهر تلاش می‌کنند.

داستان داوی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد و یادآوری کرد که مهربانی و قدردانی، سن و سال نمی‌شناسد؛ گاهی یک قلب کوچک می‌تواند بزرگ‌ترین درس انسانیت را به ما بدهد.