Oliver Whysaqi Wysocki

Za mną wernisaż „dwoistość natury” w WL4, dzięki za przybycie to niesamowite zebrać tak dużą liczbę osób i jestem w szoku, niektórych z Was nie widziałem dobrych parę lat 🫠

Anyway jak ktoś lubi czytać tu jest opis wystawy, a sama wystawa trwa do 12 sierpnia!!!

Moje malarstwo nie jest próbą budowania jednego rozpoznawalnego motywu ani rozwijania zamkniętego języka formalnego. Każdy obraz powstaje z potrzeby opowiedzenia o konkretnym doświadczeniu, emocji lub problemie. Często staje się osobistym manifestem, ale jednocześnie odnoszącym się do zjawisk obecnych we współczesnym świecie.

Punktem wyjścia dla mojej twórczości jest malarstwo przedstawieniowe oraz historia sztuki. Reinterpretuję klasyczne dzieła, nadając im nowe, współczesne znaczenia. Znane kompozycje stają się nośnikiem opowieści o doświadczeniach, które dotyczą dzisiejszego świata i mojego życia.

Prezentowany cykl wyrasta z doświadczenia uzależnienia od substancji psychoaktywnych. To temat, który często pozostaje niewidzialny dla osób stojących z boku, choć może dotknąć każdego. Sam znalazłem się w miejscu, w którym każdego dnia traciłem szacunek do siebie i własnego życia. Granice moralne, które wtedy przekraczałem, dziś wydają mi się niewyobrażalne. Jako nastolatek nie przypuszczałem, że moje życie zacznie przypominać sceny z filmów takich jak Trainspotting czy Requiem dla snu. Dziś wiem, że nie są one fikcją, lecz obrazem rzeczywistości, której doświadcza wielu ludzi.

Obrazy powstały już po wyjściu z uzależnienia. Nie są próbą rozliczenia przeszłości, lecz świadectwem i przestrogą. Interesuje mnie to, co pozostaje niewidoczne czyli mechanizmy uzależnienia, utrata tożsamości, samotność oraz konsekwencje decyzji, których często nie dostrzega się z zewnątrz.

Na wystawie prezentuję trzy obrazy przeddyplomowe rozpoczynające ten cykl. Traktuję je jako początek dłuższej opowieści, w której klasyczne malarstwo staje się językiem do mówienia o współczesnych problemach, pamięci i doświadczeniu.