Posted On: August 7th 2026, 03:26 pm
Το σκέτη θα δήλωνε μια προοπτική
και στο γλυκιά μπορεί και να έμενε τουλάχιστον μια γεύση.
Μέτρια.
Μάλλον γι αυτό κοιτάνε τόσο συχνά τον πάτο μου θα ψάχνουνε το μέλλον.
Έλεγα κι εγώ, τόσα κατακάθια και καμιά εξήγηση;
Κι εσύ που έλεγες πως ποιητής δεν είναι επάγγελμα.
Αν δεν σε κλασει μάστορας δεν γίνεσαι τεχνήτης λένε, κατανοητό.
Αλλά το να τους έχεις όλους στο κλασιμο είναι ευρέθιστο έντερο,
όχι απόδειξη καλλιτεχνικής υπεροχής,
εγώ έτσι νομίζω.
Εκτός εάν αυτό είναι που λέμε τομή στην τέχνη τι να πω.
Πάντως εάν είχα ένα δίευρο κάθε φορά που μου έρχεται να τους απαντήσω με δικά σου λόγια,
Θα είχα όλα τα μύρια που καυλώνουν ότι θα βγάλουν
Βρωμάει ο τόπος καλλιτεχνική υπεροχή όταν έρχεται από γεμάτο στόμαχι, είναι φυσικό επακόλουθο.
Μουσεία, θέατρα , καφέ μπαρ μια βρώμα όλα, τυχαίο δεν θα ναι.
Ξαπλώνω κι εγώ στο κρύο σου μάρμαρο , κι αφού καθένας τους παίρνει έτσι κι αλλιώς ότι κατάλαβε , ας έρθουν να με τεμαχίσουν,
όσο ακόμη αναρωτιούνται τι σημαίνει το όνομα.
Μαύρη θα τους πω σαν τον καφέ.
Μέλισσα μπας και βγει και λίγη γλύκα.
Μέτρια δυστυχώς.
Μη επαγγελματίας ευτυχώς.
Κι αφού κανείς τους δεν θα καταλάβει δεν θα πάρουν τίποτα.
Εγώ για ακόμη μια φορά, ολόκληρη θα μείνω.
(Τη μέρα που μου έδωσες την πρώτη μου κιθάρα μου είχες πει "εξασκήσου μέχρι να γίνεις ένας καλός τεχνητής, και μετά μην την ξαναπιάσεις ποτέ. Βγάλε τα λουριά, σπάσε τις χορδές, ξάπλωσε ανάσκελα στο πάτωμα κι αν είσαι τυχερή θα περάσει η ζωή από πάνω σου να σε κάνει καλλιτέχνη". Έξι χρόνια τώρα ξαπλώνω σε κρύα Airbnb , παγωμένα δωμάτια, σκηνές, ηχεία, στούντιο και μόνιτορ. Σε ένα από τα παράλληλα σύμπαντα από εκείνα που μου έταζες όταν χάσαμε τη γιαγιά , την άλλη βδομάδα γίνεσαι 64. Κι εγώ μπορεί ποτέ να μην γίνω καλλιτέχνης για τα κριτήρια κανενός, αλλά κάθε μέρα γίνομαι εσύ. Κι αυτό είναι αρκετό να φωτίσει δέκα σύμπαντα και βάλε)