Shayan

خواستم از سختی ها و شب بیداری های دوسال گذشته و دوره دستیاری بنویسم یاد این مصرع حافظ افتادم که
لاف عشق و گله از یار؟! بسی لاف دروغ!...
از طرفی هرچی هم می‌نوشتم حق مطلب ادا نمیشد و جفا بود به اوقاتی که بسر شد...به گواه تصویر باز دیدم که عیان است و چه حاجت به بیان است.