نیکو|مربی فیتنس و تناسب اندام

من فکر کنم باید یاد بگیرم یه کم «ناسازگارتر» باشم.

نه از اون مدل آدم‌هایی که به بقیه آسیب می‌زنن یا بی‌دلیل اذیتشون می‌کنن؛
از اون مدل که دیگه برای راحتی بقیه، خودش رو ناراحت نمی‌کنه.

اینکه همیشه نخندم وقتی واقعاً چیزی خنده‌دار نیست.
اینکه وقتی تقصیری ندارم، الکی معذرت‌خواهی نکنم.
اینکه وقتی ته دلم می‌خوام بگم «نه»، فقط برای اینکه کسی ناراحت نشه «بله» نگم.
و خودم رو کوچیک نکنم که بقیه احساس بهتری داشته باشن.

خیلی از ما از یه جایی یاد گرفتیم که دوست‌داشتنی بودن یعنی همیشه مهربون باشی، در دسترس باشی، ببخشی، کنار بیای و خودت رو با همه سازگار کنی.

ولی واقعیت اینه که گاهی هزینه‌ی اینکه همه ازت راضی باشن، اینه که خودت از خودت راضی نباشی.

خودخواه بودن هم همیشه اون چیز بدی نیست که به ما یاد دادن.
یعنی وقتی خسته‌ای، واقعاً استراحت کنی.
یعنی «نه» بگی و برای نه گفتنت هزار تا توضیح اضافه ندی.
یعنی بپذیری که قرار نیست همه دوستت داشته باشن.

من هنوزم مهربون بودن رو انتخاب می‌کنم،
ولی نه وقتی مهربونی با بقیه، داره تبدیل می‌شه به خیانت کردن به خودم.

شاید بزرگ شدن یعنی یاد بگیریم بعضی وقت‌ها بقیه رو ناامید کنیم،
که مجبور نباشیم تمام عمر خودمون رو ناامید کنیم.

ما به دنیا نیومدیم که فقط برای بقیه، آدم‌های «دلپذیر و راحتی» باشیم.

#رشد_فردی #عزت_نفس #خودشناسی #مرزبندی #خوددوستی