Reza Shiravand

1405/6/27 صعود به قله دماوند . هر چه هستی ، هستی ، بپذیرش آرزو نکن چیز دیگری باشی
این معنای نا جاه طلبی است ... نا جاه طلبی پایه ی تمام دگرگونی های معنوی است ، زیرا همین که خودت را پذیرفتی ، چیز های زیادی شروع به رخ دادن می کنند . اما اولین نکته : اگر تماما خودت را بپذیری ، اولین چیزی که برایت اتفاق می افتد یک زندگی بی تنش است آنگاه تنشی وجود ندارد . تو نمی خواهی چیز دیگری باشی ؛ جایی برای رفتن وجود ندارد
آنگاه می توانی در اینک اینجا باشی مقایسه ای وجود ندارد تو خودت بی همتایی دیگر به موقعیت دیگران فکر نمی کنی
آنگاه آینده ای نیست ... جاه طلبی برای رشد به آینده نیاز دارد ، به فضا نیاز دارد . نمی تواند در اینک اینجا رشد کند در اینک اینجا فضایی وجود ندارد این لحظه بسیار کوچک و اتمی است جاه طلبی به آینده نیاز دارد و جاه طلبي بزرگتر به آینده ای بزرگتر نیاز دارد
اگر جاه طلبی تو چنان بزرگ است که نمی تواند در این زندگی برآورده شود ، آنگاه زندگی پس از مرگ را می آفرینی بهشت را می آفرینی ، موکشا را می آفرینی، مفهوم تولد دو باره را می آفرینی .
نمی گویم که تولد دو باره ای وجود ندارد . می گویم که تولد دو باره را به خاطر واقعیت داشتن اش باور نمیکنی ، بلکه چون جاه طلبی هایت چنان بزرگ اند که در یک زندگی برآورده نمی شوند ، باورش می کنی . باور تو به تولد دو باره و تناسخ ، به خاطر واقعیت داشتنش نیست ؛ به خاطر جاه طلبی و آرزو است . شاید تناسخ واقعیت داشته باشد ، اما برای تو فقط یک افسانه است . برای تو فقط موضوعی در آینده است ، فقط برای حرکت در فضایی بزرگتر است به یاد بسپار :
تو نمی توانی در لحظه ی حال جاه طلب باشی . غیر ممکن است . فضایی وجود ندارد . لحظه ی حال چنان کوچک و اتمی است که نمی توانی درون آن حرکت کنی می توانی در درونش باشی اما نمی توانی آرزویی داشته باشی .
فقط برای بودن فضا هست نه برای آرزو کردن برای آرزو کردن به آینده و زمان نیاز داری
در واقع زمان به خاطر آرزو وجود دارد برای درختان زمان وجود ندارد
زمان به خاطر خواسته ی انسان وجود دارد
اگر بشریت روی این زمین نبود ، زمان هم نبود ؛ گذشته و آینده هم نبود آرزوی تو آینده را می آفریند
خاطره ی تو گذشته را می آفریند
هر دو بخشی از ذهن تو هستن ...