Dr.Majid. Bastami

ی سکانس از ادینه گذشته ی من ....این پست رو پیشکش میکنم به شمال ...به تپورها به اماردها ...به گیل به دیلم به مارلیک وجام زرینش.....وبوسه ی نقش بر جامش.....که فرانسویهای کثیف جام رو ربودند واون بوسه ی لبانه را بنام بوسه ی فرانسوی بنام خودشون به جهان شناساندن همچو دروغهای پلید استعماری.......زوربای یونانی خنده شادی ....وجهانی بی کینه وپر رامش وشادی ..ارزوی دیرینه ی بشریست ....وایران گهواره ی شهر وایینهایش...ونزدیک هفتاد یسنهای سالانه وشادیهای گوناگون به بهانه های کوچک وبزرگ ...وسپاس از طبیعت واخشیجهای چهارگانه ی ان ..اب باد خاک اتش....وپایکوبی وسپاس از تندستی وخدایگان ..وداداران ...وشادی نیایش بود وخوشنودی از خدایگانی که مارو به جهان اوردند .........وچیزی بنام غم برای نیاکان ما پلید بود وحتا گریستن بر مرگ ورخت سوگواری وسیاه پوشیدن پلیدی.......این پست هم گریزی شد به شادی وسپاسی از روزگار دژمی که حتا میتوان با این دلخوشیها تلخیها را فراموش ولگد مال کردن بدیها و ازیاد بردن انها حتا دمی گذرا.....پاینده باد شادی خنده برای بانویمان ایران قشنگ گیسو کمند ....وخفته در دام بلایا.......با سپاس از گروه شروین فدایی پسر خوب طبیعت گرد ..💛💜🧡🩵💙