Instagram story viewer> @valenca.a.pe> Post

𝗩𝗮𝗹𝗲𝗻𝗰̧𝗮 𝗮 𝗣𝗲́ | 𝗣𝗿𝗼𝗷𝗲𝘁𝗼 𝗱𝗲 𝗘𝘅𝘁𝗲𝗻𝘀𝗮̃𝗼 | 𝗖𝗘𝗙𝗘𝗧/𝗥𝗝

@valenca.a.pe

a month ago

Posted On: September 21st 2026, 04:13 pm

Você pediu, e o Valença a pé no sábado finalmente chegou!

Essa edição especial foi pensada com carinho para quem sempre quis caminhar com a gente pela história da nossa cidade, mas não conseguia por conta dos nossos passeios tradicionais às sextas-feiras.

Valença a Pé é um projeto de extensão do CEFET/RJ de valorização do patrimônio, da memória e da cultura local, onde percorremos as ruas descobrindo causos, arquitetura e histórias que tornam nossa cidade tão especial.

📌 Informações importantes:

Quando: Sábado, 26/09/2026

Horário: 15h

Ponto de encontro: Praça Paulo de Frontin

Quanto custa? Nadica de nada! A atividade é 100% gratuita e aberta a toda a comunidade.

🎒 Dicas para aproveitar o passeio:

Vá com roupas leves e tênis/calçado bem confortável para caminhar.
Leve sua garrafinha de água para se manter hidratado durante o trajeto.

Crianças são super bem-vindas!
Só vale lembrar que, dependendo do pique dos pequenos, o percurso pode exigir um colinho ou pausa estratégica pelo caminho.

As vagas são limitadas para podermos caminhar com segurança e qualidade de escuta. Garanta a sua inscrição gratuita pelo Link na nossa bio!

Já marca aqui nos comentários quem vai caminhar com você e compartilha com os amigos para ajudar a espalhar a notícia! 🏛️💛

---

@cefetrjvalenca
#valençarj
#cefetrj

Në një ditë të zakonshme proteste ku vëmendja duhej të ishte te kërkesat e studentëve, vëmendjen mediatike e mori sërish një nga ato skenat që duken si të shkruara nga i njëjti regjisor. Figura e njohur e ekranit, Luiz Ejlli, vendosi të shfaqet në shesh duke i dhënë ngjarjes dozën e radhës të dramës televizive.

Ajo që u vu re menjëherë ishte përpikmëria me të cilën u përsërit skena e dy ditëve më parë. Ashtu si në rastin e mbuluar gjerësisht nga mediat, ku dikush hipi mbi strukturat përballë turmës dhe mori një fëmijë në krahë për të sjellë "armëpushimin" mes policisë dhe protestuesve, i njëjti protokoll u zbatua me rigorozitet edhe sot. Duket se mbajtja e fëmijës në krahë në vendin e duhur e në momentin e duhur po kthehet në manualin zyrtar të diplomacisë së sheshit.

Përtej pamjeve vizuale, ngjarja ngriti jo pak pyetje te ndjekësit e vëmendshëm të rrjeteve sociale. Se si një personazh që deri dje ishte simbol i mbështetjes publike për drejtuesit e qytetit, sot shfaqet në krahun tjetër të mikrofonit, kjo mbetet nga ato enigmat e vogla të botës së spektaklit. A kemi të bëjmë me një reflektim të çastit apo thjesht me një instinkt të stërvitur për të qenë gjithmonë aty ku janë kamerat e lajmeve? Kjo mbetet për t'u parë në kapitullin e radhës.

A spectacular convoy of 20+ Ferraris turned the streets of Vadodara into a roaring parade on October 13–14, 2026 as part of India's exclusive Universo Ferrari tour. The supercar parade kicked off its journey from Mumbai before heading to Vadodara. The luxury fleet created massive buzz across social media as the screaming V8 and V12 engines echoed against the majestic backdrop of Vadodara's iconic Lukshmi Vilas Palace.

yeah I got lung problems but I meal prepped

Only #kareenakapoor fans comment down 😍💫

#bs2

Sometimes, the hardest part of being unwell isn’t just what happens to your body. It’s what happens to the world around you.

The conversations that fade. The friendships that become distant. The people who don’t know what to say, so they say nothing at all.

I wanted to write about this, not to blame anyone, but because I believe we need to talk about it.

I am privileged to have the space to process my emotions, reflect on my experience and put some of it into words. But I often think about people facing a life-changing diagnosis in circumstances far harsher than mine. People in oncology and haematology wards who may not even have a proper bed, let alone the comfort, privacy or infection precautions they need.

If navigating the emotional weight of this journey is difficult for me, with the privileges and support I have, I cannot help but wonder how much harder it must be for them.

I would never wish this journey on anyone. But having to experience it myself has taught me how much it matters to feel seen, remembered and included.

Sometimes, it really is the smallest things. A message asking how I am. An unexpected phone call. An invitation for a cup of tea. A conversation about absolutely nothing.

Keep making plans. Keep including them. And remember the people caring for them, too. Partners, parents, siblings and caregivers need their people, too.

I started sharing my journey because I wanted the world to know that I am more than my diagnosis. Perhaps part of that journey is also using my voice to help others understand what illness can mean beyond the physical symptoms.

If sharing my experience helps even one person feel less alone, or helps someone learn how to show up for a friend, then perhaps something meaningful can come from all of this.

We are people before we become patients. We are people while we are patients. And we will always be more than our diagnosis. 🫂

𝗩𝗮𝗹𝗲𝗻𝗰̧𝗮 𝗮 𝗣𝗲́ | 𝗣𝗿𝗼𝗷𝗲𝘁𝗼 𝗱𝗲 𝗘𝘅𝘁𝗲𝗻𝘀𝗮̃𝗼 | 𝗖𝗘𝗙𝗘𝗧/𝗥𝗝

@valenca.a.pe

More posts