Instagram story viewer> @mazettewigs> Post

Chana Mizrahi

@mazettewigs

15 days ago

42

10

Posted On: October 4th 2026, 11:45 pm

Because it is that serious. 😜 #nyfw

Comments (10)

itsaadityashah

13 days ago

itsaadityashah

😂❤️❤️

heymstonya

14 days ago

heymstonya

🙌🙌🙌🙌

hrri_08

14 days ago

hrri_08

🤍🤍🤍🌟🌟

kalyani_parikh

14 days ago

kalyani_parikh

Way to go gal 😘😘

ananya8725

14 days ago

ananya8725

Here you go girlllll

liv.media.co

15 days ago

liv.media.co

Hahaha I love this!! Best day ever!!

More posts

Mithun dada 🔥 alle athre parijayam illanu thonunu 🙌 #jailer #mithunchakraborty

Animating your Minecraft Ideas pt. 18

DUA LIPA in Drop1🎬✨

𝓛𝓸𝓪𝓭𝓲𝓷𝓰… ⏳✨

Who has the scariest defense in college football?

در سال ۲۰۱۵، بتانی جونز و کاتلین گریفیث از دانشگاه ملی استرالیا، در یک مرور نظام‌مند، نتایج ۳۱ پژوهش علمی درباره رابطه جنسی‌سازی بدن، خودشیءانگاری و افسردگی را بررسی کردند. نتایج نشان داد که در اکثر پژوهش‌ها، زنانی که بیشتر ارزش خود را بر اساس جذابیت جسمانی و نگاه جنسی دیگران ارزیابی می‌کردند، نشانه‌های افسردگی بیشتری داشتند. همچنین در هر دو پژوهش طولی، افزایش خودشیءانگاری در طول زمان با افزایش افسردگی همراه بود. پژوهشگران نتیجه گرفتند که خودشیءانگاری می‌تواند یکی از عوامل مهم مرتبط با افسردگی زنان و دختران نوجوان باشد.

Jones, B. A., & Griffiths, K. M. (2015). Self-objectification and depression: An integrative systematic review. Journal of Affective Disorders, 171, 22–32.

در سال ۲۰۱۸، لورن شیفر و کوین تامپسون در یک فراتحلیل گسترده، نتایج ۵۳ پژوهش علمی با مجموع ۱۵٬۲۱۷ شرکت‌کننده را بررسی کردند. نتایج نشان داد که میان خودشیءانگاری جنسی و نشانه‌های اختلالات خوردن، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. ضریب همبستگی کلی ۰٫۳۹ و در نمونه‌های زنان حدود ۰٫۴۱ بود. به عبارت دیگر، زنانی که بیشتر بدن خود را از منظر جذابیت برای دیگران ارزیابی می‌کردند، بیشتر با مشکلاتی مانند محدودسازی ناسالم غذا و اختلال در رفتارهای تغذیه‌ای مواجه بودند.

Schaefer, L. M., & Thompson, J. K. (2018). Self-objectification and disordered eating: A meta-analysis. International Journal of Eating Disorders, 51(6), 483–502.

در سال ۱۹۹۸، باربارا فردریکسون و همکارانش در دو آزمایش با مجموع ۱۵۴ شرکت‌کننده، تأثیر توجه افراطی به جذابیت بدن را بر عملکرد روان‌شناختی بررسی کردند. در این آزمایش‌ها، شرکت‌کنندگان لباس شنا یا لباس معمولی می‌پوشیدند. نتایج نشان داد که پوشیدن لباس شنا در زنان موجب افزایش شرم بدنی و محدودسازی خوردن می‌شد. همچنین در آزمایش دوم، عملکرد زنان در آزمون ریاضی کاهش یافت؛ اثری که در مردان مشاهده نشد. پژوهشگران استدلال کردند که اشتغال ذهنی به ظاهر بدن می‌تواند بخشی از منابع توجه و ظرفیت شناختی زنان را مصرف کند.

Fredrickson, B. L., Roberts, T. A., Noll, S. M., Quinn, D. M., & Twenge, J. M. (1998). That swimsuit becomes you: Sex differences in self-objectification, restrained eating, and math performance. Journal of Personality and Social Psychology, 75(1), 269–284.