Pirdehi | پیردهی

[ ؛ ]
(دیالوگ)
دیدی میگن حکمتش چی بود؟
من اصلاً نمی‌دونم حکمت بودنِ همچین دنیایی برای چیه، چه برسه به جزئی‌ترین فعل و انفعالات دنیا...
حتی هنوز نمی‌دونم چرا خدا گذاشت دوستت داشته باشم، وقتی قرار نبود داشته باشمت...
ولی یه چیزو خوب می‌دونم؛ اون حسِ دوست داشتن واقعی بود، حتی اگه بودنی در کار نبود.
من فهمیدم دوست داشتن چه شکلیه.

شاید اصلاً مرامِ دوست داشتن، به دست آوردن نباشه؛
شاید بخشی از معنای دوست داشتن اینه که بتونی چیزی رو عمیقاً بخوای، اما نداشتنش چیزی از ارزش اون خواستن کم نکنه.
اینکه گاهی دوست داشتن، نه به رسیدن، که به پذیرفتنِ نرسیدن ختم بشه؛
و با این حال، آدم از دوست داشتن پشیمون نشه.
شاید بعضی چیزها قرار نیست مال ما باشن،
اما قرارِ دوست داشتن این نیست که فقط چیزایی رو دوست داشته باشیم که می‌تونیم داشته باشیم و تلخی و شیرینیِ این دنیا همینه .