Özge Bi

Bir rota, öylesine geçip gittiğimiz ya da Strava’da gördüğümüz o ince turuncu çizgiden ibaret değil. Onu hangi bedenle, nasıl deneyimlediğimiz ve hafızamıza nasıl kaydettiğimizle can bulur; her bedende başka bir hafıza, başka bir anlam kazanır.

Yüzeyi, eğimi, sesi, kokusu ve karşılaşmalarıyla her yol, üzerinde hareket eden her canlı için yeniden ve yeniden kurulur. Aynı nehirde iki kez yıkanılmadığı gibi, belki aynı rota da iki kez aynı şekilde koşulamaz. (Herakleitos'a da selam çakalım 🫡)

Karamel’le çıktığım yollarda bunu daha açık görüyorum. Benim duyularım ve kendi ritmimle algıladığım ortamlar, onun için kokuların, seslerin ve geçmiş izlerin oluşturduğu bambaşka bir haritaya dönüşüyor. Aynı yerde ilerliyor ama yolu farklı duyularla, farklı biçimlerde deneyimliyoruz.

Üstelik bu yalnızca türler arasında değil; seninle benim,, aynı rotada ter döktüğüm arkadaşlarım,, deneyimlerimiz arasında da geçerli. Birlikte hareket etmek, aynı şeyi algılamak değil de farklı algı dünyalarını ortak bir ritimde buluşturmak gibi ve bence kıymetli olan da biraz bu.

Koşu sonrasında yalnızca Strava ya da garmin verilerini paylaşmak yerine rotanın bizde bıraktığı hisleri de paylaşmak; yanımızdakine “Senin aklında ne kaldı?” diye sormak, onun dünyayı algılama biçimini ve aramızdaki bağı daha yakından tanımamıza alan açabilir.

Siz bir rotayı en çok neyle anlamlandırırsınız: görüntüsüyle mi, kokusuyla mı, sesiyle mi, yoksa zeminiyle mi? 🐾

#AynıRotaİkiBeden #KöpekleKoşu #Canicross #runnersofinstagram #mindfulrunning