Serra

İslam mimarisinde kökleri İran ve Selçuklu mimarlık geleneğine uzanan dört eyvanlı medrese planı, merkezî bir avlunun dört yönüne yerleştirilen, bir cephesi avluya açık tonozlu mekânlardan oluşur. Özellikle Büyük Selçuklular döneminde medrese mimarisinde yaygınlaşan bu plan şeması, sonraki yüzyıllarda farklı coğrafyalarda gelişimini sürdürmüştür.

Kahire’deki Sultan Hasan Medresesi (1356–1362) ise bu köklü geleneğin Memlük mimarisindeki en anıtsal örneklerinden biridir. Yapının merkezî avlusunu çevreleyen dört görkemli eyvan, köşelerde yer alan ve dört Sünni fıkıh mezhebine (Hanefî, Şafiî, Malikî ve Hanbelî) ayrılmış medreselerle bütünleşir. Böylece Sultan Hasan Külliyesi, ibadet ve eğitimi aynı mimari bütünlük içerisinde buluşturan eşsiz bir yapı olarak karşımıza çıkar.

Kahire’yi ziyaret edenlerin mutlaka görmesi gereken yapılardan biri olan Sultan Hasan Medresesi, yalnızca Memlük mimarisinin ihtişamını değil, İslam mimarlık tarihinin yüzyıllar boyunca şekillenen köklü bir geleneğini de keşfetme imkânı sunuyor.