Posted On: October 13th 2026, 08:09 pm
بعضی صداها را نمیتوان فقط شنید؛ باید با جان لمسشان کرد… 🍃
و تنبور، آنگاه که در دستانِ استاد علیاکبر مرادی جان میگیرد، دیگر تنها نوای یک ساز نیست؛ صدای ریشههاست، روایتِ قرنها راز و نیاز است و پژواکِ روحِ سرزمینی که موسیقیاش را با جان خویش زیسته است.
استاد علیاکبر مرادی، نامی فراتر از یک نوازنده؛ قامتی استوار از فرهنگ، اصالت و هنرِ ماندگار. مردی که در هر زخمهاش، تاریخ سخن میگوید و در هر نغمهاش، جانِ تنبور به تپش درمیآید.
هنرِ بزرگان، تنها در آنچه مینوازند خلاصه نمیشود؛ بزرگیِ آنان در میراثیست که به یادگار میگذارند و در نوری که بر راه نسلهای پس از خود میتابانند.
استاد، صدای تنبور با نام شما پیوندی از جنسِ عشق و اصالت دارد؛ پیوندی که نه غبار زمان آن را میزداید و نه گذر روزگار از شکوهش میکاهد.
به احترامِ دستانی که به چوب و سیم، روح بخشیدند؛ به احترامِ هنری که ریشه در جان دارد؛ و به احترامِ نامی که در حافظهٔ فرهنگ تنبور، ماندگار خواهد ماند…
در برابر هنر و مقام والای شما، تنها میتوان سرِ تعظیم فرود آورد. 🎶🍃
استاد علیاکبر مرادی؛ شکوهِ تنبور، روایتِ اصالت و صدایی از ژرفای جان.