nana

اما يك چیز را یاد گرفته‌ام:
همین که هنوز اینجایی، همین که هنوز این متن را می‌خوانی، همین که هنوز آن نور كوچك را رها نکرده‌ای، یعنی قوی‌ترین آدمی هستی که می‌شناسم.
نه به خاطر اینکه نمی‌شکنی؛ به خاطر اینکه می‌شکنی، و باز هم می‌مانی.
می‌شکنی، و باز هم بلند می‌شوی. می‌شکنی، و باز هم آن نور كوچك را، با همان دست‌های خسته، نگه می‌داری.