Posted On: October 17th 2026, 07:04 pm
سرزمین تاریکی ؛
پر از
درختان سرو بلندی ایست ،
که در هم خمیده اند .
سکوت صدای وحشت ناکی دارد .
زمین ،
قرن هاست ،
ریشه های سردی را
در خود دفن کرده است .
و تمام درختان
از بی بادی می لرزند .
اندوه ؛
به قامت جهان
چادر انداخته ،
که نگاه ها
بهم نمی رسند .
تاریخ ؛
در سیاهی ها فراموش شده .
فرهنگ ؛
معنای خود را از دست داده .
و اصالت
از حافظه پاک شده .
اینجا زمین ،
دیگر زمین نیست
متروکه ایست
بی باران ،
اینجا برف ،
بر شانه های هیچ کس می نشینند
که هیچ کس به یاد نمی آورد
اینجا خانه ها
در انتظار ساکنانی مانده اند
که هنوز به دنیا نیامده اند ،
گاهی از زیر خاک
صدای آرام قرن هایی
که کی می خواهند
خود را از زیر زمین بیرون کشند به گوش می رسد ،
اینجا
حتی ویرانی هم شکل مشخصی ندارد،
نه چیزی فرو می ریزد
نه منفجر می شود
تنها
جهان
ذره ذره
از معنای خودش خالی می شود ،
سرزمین تاریکی
نفرین
آن کسی ایست
که در این خاک چنان ترسیده
که ترسش به طبیعت تبدیل شده …
#دستخط#دلنوشته_تلخ#خط_خطی_ذهن#سرزمین_تاریکی#leili_mahmodi