کلینیک جامع روانشناسی حامیم

گاهی فاصله‌ی نوجوان از شما، از همون لحظه‌ای شروع می‌شه که فکر می‌کنید دارید کمکش می‌کنید…

وقتی از ناراحتی‌ش می‌گه و سریع راه‌حل می‌دیم؛ وقتی اشتباه می‌کنه و به‌جای شنیدن حرفش، سرزنشش می‌کنیم؛ وقتی سکوت می‌کنه و با سؤال‌های پشت‌سرهم بهش فشار میاریم که حرف بزنه.

ما می‌خوایم مراقبش باشیم، اما ممکنه اون احساس کنه زیر نظره. می‌خوایم راهنمایی‌ش کنیم، اما ممکنه احساس کنه بهش اعتماد نداریم.

و کم‌کم یاد می‌گیره به‌جای اینکه از اتفاقات زندگی‌ش برامون بگه، فقط چیزهایی رو تعریف کنه که می‌دونه با واکنش سختی از طرف ما روبه‌رو نمی‌شه.

نوجوان برای نزدیک موندن به والدینش، به فضایی نیاز داره که توش بتونه حتی از اشتباهاتش حرف بزنه؛ بدون ترس از تحقیر، بازخواست یا شنیدنِ «من که بهت گفته بودم!»

گاهی برای شنیدن حرف‌های بیشتر از نوجوانمون، باید کاری کنیم که گفتنِ حقیقت براش ترسناک نباشه. 🤍

💬 به نظرتون کدوم رفتار والدین، با وجود نیت خوبشون، می‌تونه نوجوان رو به سکوت وادار کنه؟

#روانشناسی_نوجوان #اشتباهات_والدین #نوجوان #کلینیک_روانشناسی_حامیم#سلامت_روان