Jacek Bończyk Priv

janina49szcze

Panie Jacku, piękną i głęboką myśl czytam na zdjęciu. Ma ona duży ciężar emocjonalny, bo , jak się domyślam, dotyczy Pana. Trzeba zamknąć to, co było i zrobić miejsce na nowe. Można wtedy kochać , tworzyć, patrzeć na życie z radością w sercu. Znam Pana z efektów pracy( pięknych zdjęć), reakcji na moje, czasem zbyt rozbudowane, komentarze. Jest Pan autorem scenariusza spektaklu 7. Agnieszka i Marcin za każdym razem mówią szczerze-- nasz wspaniały , kochany Jacek, bez niego nie byłoby7. Jest w nich tyle szczerej wdzięczności, tak dziś rzadko spotykanej. Przed oczami mam obraz z premiery w czasie podziękowań. Wymieniając nazwisko Bończyk, podbiegli do Pana, przytulając mocno, słowa były tu zbędne...łzy cisnęły się do oczu. Panie Jacku, życzę zdrowia, empatycznych ludzi wokół siebie, pięknych zdjęć, które są dziełami sztuki.🍀