Instagram story viewer> @sara_ebrahimi_f> Posts
Sara(@sara_ebrahimi_f)'s profile avatar HD Profile

Sara

@sara_ebrahimi_f

893
followers
894
following
💢Master of architecture
💢Azad university lecturer
💢Artistic entrepreneur
Founder of: @sarumi.home
POSTS STORIES REELS
. . . . . @taraneh_alidoosti by @sara_ebrahimi_f
. . . بندی از یک شعر #سارا_ابراهیمی_فردوئی by @sara_ebrahimi_f
⁨ ⁨ . . . . می‌خواهم خودم را به دنیا بیاورم… ——————————————————- #سارا_ابراهیمی_فردوئی⁩⁩ by @sara_ebrahimi_f
⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ . . . «عکس هیچ ربطی به متن نداره» اگر حوصله دارید،بخوونید… امروز با دوستم برای خرید متریال کاری رفتیم سمت بازار و درخونگاه. عجله داشتیم و پر از استرس و بدو‌ ‌بدو بودیم؛ باید زود برمی‌گشتم خونه تا هانا پشت در نمونه و جواب‌گوی یه لشکر مشتری باشم که فکر می‌کنن من فقط و فقط تو زندگیم ،با اونا سر‌و‌کار دارم ... خسته و سرسام‌گرفته از قیمت‌های کذایی متریال، اسنپ گرفتیم که برگردیم. ماشین، تاکسی زرد بود. راننده رو از دور که دیدمش، یه عالمه ریش و انگشترش اولین چیزی بود که توجهم رو جلب کرد. ناخودآگاه سریع تو ذهنم چپوندمش تو دسته‌بندی موردنظر ذهنی‌ام. ترمز زد و گفت: «دختراااا، بپرید بالا!» من و مریم به هم نگاه کردیم. ولی چاره‌ای نداشتیم. با سرعت نور رانندگی می‌کرد،خلاف می‌رفت و از جاهای ممنوعه می‌گذشت، ولی به همه می‌خندید و دست تکون می‌داد و عذرخواهی می‌کرد. یه جور عجیبی صمیمی بود. گفت: «دختراااا، خریدتون خوب بود؟» گفتیم آره و شروع کرد با کلام گیرا و صدای قشنگش به حرف زدن. نه از این حرف‌های متداول سیاسی و غرغر راننده‌تاکسی‌ها؛ از تجربه‌های زیسته‌ی خودش، از لحظات بامزه و قشنگ زندگیش. گفت: «بچه دارید؟» گفتیم آره، جفتمون دختر داریم. گفت: «وایییی، پس شما هم مثل من تو بهشتید!» می‌گفت که خیلی خوشبخته و ۴ تا دختر داره. بعد زنش زنگ زد. گفت: «سلام بانووووو، دخترا رسیدن؟ غذا رو بذار رو گاز که اومدم.» و کلی خنده و شوخی و قربون‌صدقه ،بینشون رد و بدل شد… تا دم خونه برامون حرف زد. ما هم از شنیدن تجربیات زیسته‌اش کیف کردیم و لبخند از لبامون نیفتاد. وقتی رسیدیم، گفت: «دختراااا، شاید تا ابد دیگه همو نبینیم، ولی چهل‌وپنج دقیقه رو کنار هم خوشحال بودیم.» کلید که انداختم به در هنوز لبخند روی لبام بود. ما تو ایران اوقات زیادی رو درست وسط کثافت دست و پا می‌زنیم ولی من چقدر این کثافت رو دوست دارم و این لحظات رو با دنیا عوض نمی‌کنم…⁩ #تهران_من #ایران_را_دوست_دارم⁩ by @sara_ebrahimi_f
. . . برشی از یک شعر تازه سارا ابراهیمی by @sara_ebrahimi_f
⁨ ⁨ . . . هر بار شعری تازه می‌نویسم جزر و‌ مد به جان اتاقم می‌افتد و ماه تا گلو در تخت خوابم فرو می‌رود دفترم را به گوشم می‌چسبانم موج‌موج صدای تنهایی صبح شن‌ها را می‌تکانم از تنم و استخوان‌های شب‌مانده را لا‌به‌لای سطرها پنهان می‌کنم شاید نوشتن مودبانه‌ترین شکلِ دفن کردن باشد برای دریایی که پناهندگانش را بلعیده و دیگر نمی‌داند آنچه به ساحل آورده بقایای یک‌ کشتی‌ست یا سرنشینانش این روزها هرچه دهان باز می‌کنم آب شور برمی‌گردانم نیمه‌شب نهنگی نیمه‌جان از گلویم به کف اتاق می‌افتد ساعت‌ها تن به تن در هم می‌تنیم تا فردا تنها یکی از ما دو‌نفر را روی کاغذ پیدا کنند… سارا ابراهیمی ——————————⁩⁩ by @sara_ebrahimi_f
. . . قرارمان حوالی پیراهنت بود نرسیده به دکمه‌ها میان چهار‌خانه‌های جیب چپت قرار بود آنقدر خیابان‌ها را دور بزنیم که شهر سرگیجه بگیرد و کوچه‌ها یکی‌یکی به دریا برسند همان دریایی که شن‌هایش از کفش‌هایت دل نکندند و تا پشتِ درِ خانه دنبالمان آمدند … بخشی از یک شعر سارا ابراهیمی —————————- این عکس رو پارسال حوالی میدون تجریش ازین زوج دوست‌داشتنی گرفتم،امیدوارم همچنان این لبخند قشنگ روی لباشون باشه… by @sara_ebrahimi_f
⁨ . . . رگ‌های آبی دستانت را امتداد می‌دهم تا خزر… از ریشه‌ی رزی که از سرانگشتانت روییده و پیچیده بر استخوان آهیانه‌ات ریشه‌ها را می‌نشانم در سینه‌ام تا هر بار دهان باز می‌کنم یادت در سرم جوانه بزند آرام آرام قد بکشد سایه‌اش پیش از سایه قلم بیفتد بر سر شعرهایم ——————————————————————————————— بخشی از یک شعر سارا ابراهیمی 🌱🩸برای خون پاک مهسا #مهساامینی #زن_زندگی_ازادی⁩ by @sara_ebrahimi_f
⁨ . . . بدون شرح ۷ مرداد ۱۴۰۴ تفلیس #عکاسی_خیابانی Photo by: ‪@sara_ebrahimi_f‬ by @sara_ebrahimi_f
⁨ . . . این لحظه رو در روزای جنگ ثبت کردم تو‌ چشماش حس آشنای غریبی بود… #عکاسی #عکاسی_خیابانی⁩ by @sara_ebrahimi_f
⁨ ⁨ . . . . چشم‌گذاشته بودی بر آسمان تا رنگین کمان را پیدا کنی . _یک! دو! سه!... بیاااام؟؟ . که بمب‌ افکن‌ها یک به یک ابرها را دریدند . بمب‌ها قایم‌باشک بلد نبودند جر زدند و شما سوختید . جنگنده‌ها جای معلم مشق‌هایتان را خط زدند جنگنده‌ها شما را خط زدند . ‌می‌ترسم از اولین رگبار که تکه‌های تن‌تان را قلم‌دوش می‌کند از مدرسه تا لب شط . چگونه پاک شود مزه پاستیل‌های غرق شده در خون از دهان شهر‌؟ . به دستان کوچکت فکر می‌کنم و طرز قرار گرفتن مداد لای انگشتانت وقتی می‌نوشتی: «به نام خداوند بخشنده مهربان» . تخم‌مرغ‌های هفت‌سین امسال هنوز منتظرند منتظرِ لحظه‌ی تحویلِ دستانت . _یک! دو! سه! . چه اندوهی را مزه کردند، سگ‌های امداد وقتی به جای بازی با شما استخوان‌هایتان را یکی یکی از زیر آوار به دندان کشیدند؟ . من مادرم و نمی‌دانم اشکی که مادر برای فرزند می‌ریزد دردناک‌تر است یا اشکی که مادر برای مادر؟ . من مادرم و اشک می‌ریزم برای مادرت که هر روز لباس‌های عیدت را می‌شوید صف می‌کند بر بند چشم‌ به راهِ نسیم می‌نشیند تا ببیند کِی می‌آید و لباس‌هایت را می‌پوشد خاکسترت سارا ابراهیمی #دبستان_شجره_طیبه_میناب #نه_به_جنگ⁩⁩ by @sara_ebrahimi_f
باید خودم رو‌ جمع و جور کنم و از تخت جدا بشم… چشمان دخترم به من دوخته شده باید پرده‌ها رو کنار بزنم، همانطور که عکس جاویدنامان رو در اخبار مرور می‌کنم و بغضم پایین‌نمی‌ره،گلدونا رو آب بدم،برای پرنده‌ها دونه بریزم و به فکر نان تازه برای صبحانه باشم و تظاهر کنم همه چیز عادیه… باید ریشه سفید موهام رو رنگ کنم انگار نه انگار که این ۴۰ روز ۴۰ سال گذشته.. رخت های چرک رو بندازم لباسشویی و تصور کنم همه کثافات جهان به همین راحتی پاک میشن… باید برای سوال‌های دخترم جواب‌های منطقی پیدا کنم… مثلا اینکه:«چرا تصمیم گرفتید ایران بمونیم؟؟» باید به روم نیارم که زیرنویس اخبار نوشته: «فقط در حملات دیشب به ایران ۷ کودک کشته شد…» واژه کودک دقیقاً به زیر چند سال میگن؟ اینکه روان من هم تکه‌تکه شده، جزو آمار مجروحان جنگی به حساب میاد ؟ اصلا قبل‌ترها چرا غر می‌زدم؟! خاطرم نیست… مگه‌ صحنه بعد از انفجار و تکان خوردن موهای بلند طلایی زنی بالای درخت‌ نارنج ،که شوهرش فرمانده فلان جا بوده رو دیده بودم؟؟ مگه اشک در چشمان سگ‌های هلال احمر را دیده بودم‌ وقتی در حال جستجوی تکّه های جنازه پسرک کلاس هفتمی ،فقط چند ساعت بعد از تحویل سال بودند… روز مبادا که دائم در سرم تصورش می‌کردم،این شکلی بود؟ روزهای بعد از مبادا دقیقاً چه اسمی دارن؟ قبلا که واژه‌های ریزپرنده و‌نقطه زنی و پدافند، جایی در سرم نداشت،چقدر زندگی راحت‌تر بود… قبلا که دقیقا نمی‌دونستم میناب کجای نقشه ست،آرام تر بودم… قبلا که تاریخ ۱۸ و ۱۹ دی فقط روزهایی نزدیک به تولد دخترم بود،زندگی راحت‌تر بود… کاش می‌شد مثل روزهای ۱۴۰۱ کاری کنم که وانمود کنم منفعل نیستم… مثلا موهام رو از ته بزنم،شاید آرامتر می شدم… یاد دختر بچه غزه‌ای افتادم که خبرنگار فردای یکی از حملات ،ازش پرسید: دیشب چه اتفاقی افتاد؟ گفت:«من خواب بودم،یه صدای خیلی بلند ترسناک شنیدم،بعد یه دفعه‌ای خودمو تو آینه دیدم که زشت شدم» کاش میتونستم بهش بگم: عزیز کوچولوی من من هم زشت شدم، ما همه زشت شدیم… جنگ همه کس و همه جا را زشت می‌کند… ۲۰ فروردین ۱۴۰۵ by @sara_ebrahimi_f

Download All

Save the photos and videos currently loaded on this page.

0Photos
0Videos
Ready to download 0 / 0

Keep this tab open until your download is ready.
back to up