Instagram hikaye görüntüleyici> @adilsahinadil> Gönderiler

Adil Şahin

@adilsahinadil

17

gönderi

14.1K

takipçi

627

takip

İletişim: @emreahlatlitm
S.Ü. Devlet Konservatuvarı
@baumtiyatro

GÖNDERILER HIKAYELER REELS ETIKETLENEN

Hepsini İndir

🏌‍♂️ Teşekkürler ⤵️💫Styling: @melisuzunogluFotoğraf: @ademince.coSaç: @hairbyataberkgulMakyaj: @_emrahkokozMenajerlik: @emreahlatlitm by @adilsahinadil

427

8

10 ay önce

“Kat:9 Daire:34" 12 Haziran Kült Sahne20 Haziran- Moda SahnesiBiletler:biletinial.com’da, link bio’da🌳“Biz kat kat apartmanlardan birinin bir penceresinden yansıyan ışıktık sadece. Bizim gibi aileler isimsiz… Bizim gibi aileleri tanımlamaya kimse gerek bile duymaz. Aynı metrekarenin içinde yukarı doğru dizilmiş, biraz demir biraz çimentoyla ayrılmış, birbirinden habersiz insanlar… Gece vakti gelir, ışıklar söner, televizyon kapanır. Şimdi uyku vakti… Ama…Bir gün bir evin ışığı yanık kalır.O ailenin başına bir şey gelir.Kimse önemsemez.Herkes ‘ben değilim’ in sevincinde. Hâlbuki bir gün her ailenin başına bir şey gelir…” Yazan-Yöneten: Adil Şahin Yardımcı Yönetmenler: Eda Nur Ertem, Yaren Çavdur, Berk KonaçoğluOyuncular: Beyza Ergezer Şahin, Adil Şahin, Bengü Atar (Anne-Ses), Berk Konaçoğlu (Baba-Ses) Dekor Tasarım: Gizem Kadirler - Adil Şahin Işık Tasarım: Murat Çetinkaya Kostüm Tasarım: Gizem KadirlerMüzik: Osman Naci Akıncı Işık - Ses Kumanda: Berk Konaçoğlu Terzi: Tuğba Dağ Afiş Tasarım: Zeliha Asel Yağmur Fotoğraf & Teaser: Furkan Koca, Zeliha Asel Yağmur Yapım: Baum Tiyatro#tiyatro #sanat #oyunculuk #antalyaetkinlik #performanssahne #tiyatrolar by @adilsahinadil

397

9

bir yıl önce

🕳️ by @adilsahinadil

383

12

3 yıl önce

Kat:9 Daire:34 Haziran’da Ankara ve İstanbul’da!Sezonun Son Oyunlarını kaçırmayın. 🌳 Biletler @biletinial da. 🌳 “Biz kat kat apartmanlardan birinin bir penceresinden yansıyan ışıktık sadece. Bizim gibi aileler isimsiz… Bizim gibi aileleri tanımlamaya kimse gerek bile duymaz. Aynı metrekarenin içinde yukarı doğru dizilmiş, biraz demir biraz çimentoyla ayrılmış, birbirinden habersiz insanlar…Gece vakti gelir, ışıklar söner, televizyon kapanır. Şimdi uyku vakti…Ama…Bir gün bir evin ışığı yanık kalır.O ailenin başına bir şey gelir.Kimse önemsemez.Herkes ‘ben değilim’ in sevincinde.Hâlbuki bir gün her ailenin başına bir şey gelir…” Yazan-Yöneten: Adil Şahin.Yardımcı Yönetmenler: Eda Nur Ertem, Yaren Çavdur, Berk KonaçoğluOyuncular: Beyza Ergezer Şahin, Adil Şahin, Bengü Atar (Ses), Berk Konaçoğlu (Ses)Dekor Tasarım: Gizem Kadirler/ Adil ŞahinIşık Tasarım: Murat ÇetinkayaKostüm Tasarım: Gizem KadirlerMüzik: Osman Naci Akıncı Fotoğraf: Nehar Balin UzunAfiş Tasarım: Zeliha Asel YağmurFotoğraf & Teaser: Furkan Koca, Zeliha Asel YağmurYapım: Baum Tiyatro by @adilsahinadil

91

1

23 gün önce

"Görür müyüm acaba?" dediğim yaşlara hazırlıksız yakalandım. Koşu pistinde inatla döngüsel bir yürüyüş yaparken bana yön gösteren, el yapan, gel diyen arkadaşlarıma teşekkür ediyorum. 🌳 by @adilsahinadil

10k

35

2 ay önce

🧗‍♂️ Çetoluk.@tasacakbudenizdizi by @adilsahinadil

873

11

5 ay önce

Kat:9 Daire:34 🏠 20 Aralık Cumartesi saat 20.30’da Koma Sahne’de @komasahnesi 🌱Biletler, tiyatrolar.com’da @tiyatrolar. 🌱“Bence özellikle erken geldin, apartmanın önünde bekledin, biri girince tuttun kapıyı içeri dalın.”Yazan&Yöneten: Adil Şahin @adilsahinadil Yardımcı Yönetmenler: Yaren Çavdur, Eda Nur Ertem, Berk Konaçoğlu @yarencavdur @edaertem4 @berkkonacoglu Oynayanlar: Beyza Ergezer Şahin, Adil Şahin, Bengü Atar, Berk Konaçoğlu @beyzaergezersahin @adilsahinadil @benguatar_ @berkkonacoglu by @adilsahinadil

94

0

6 ay önce

İki yeni şehir; biri İstanbul biri Trabzon. Bir yeni ben. Bu da Çetin. Hoş geldim. Başlıyorum 😉@tasacakbudenizdizi @ogm.pictures by @adilsahinadil

908

14

7 ay önce

Emeği geçen herkese teşekkür ediyorum ✨Photoraphy :@emreyunusoglu_ Retouch:@yurtbayenesStyling:@hackanyildirimMake up & Hair:@meltemzambakMake up & Hair Assistant:@misrazambakStüdyo:@tilkiyapim Supervisor:@sedaaltunerManagement:@emreahlatlitm by @adilsahinadil

391

13

4 yıl önce

Tam 13 sene önce bugünlerde ilk kez sahneye çıktım. Başta bana tiyatronun ne yaptığını anlamadım. Utangaçlık, çekingenlik, konuşmaktan imtina etmek benim çocukluk ve ilk gençliğim sırasında has özelliklerim arasındaydı. 'Efendilik' konusunda şampiyondum, övgüler alıyordum. Utangaçlık ve sessizlik seviyemi bilmeyenler için inanması zor ama bilen bilir; benim oyuncu olmam çok tuhaf ve şaşırtıcı. İşte yıllar önce sahneye çıktığımda bir şey oldu; dertli olduğu bariz olduğu halde derdini dökemeyen, bir şey diyecek ama diyemiyor denen ben; sahneye çıktığımda başka birinin başka bir derdini anlatırken, başka bir karaktere can verirken, sanki kendi derdimi anlatıyormuş gibi hissettim. Hem de yüzlerce kişiye, bağıra çağıra, herkesin beni dinlediğine eminken, kaçacak hiçbir yerim yokken. Yıllarca başkası olmayı bekliyormuşum meğer. Derdimin çaresi başkasına dertlenmek, başkasının derdini anlatmakmış. Bütün başka'lar beni bekliyormuş ya da aslında bütün başkalar benmişim meğer..Bırakmadım sonra. Bırakamadım. Başka bir meslek, başka bir dünya bana kucak açmış beklerken, tam ona doğru yürüyüp sarılacakken; onu kolları havada bırakıp yönümü değiştirdim. Ne olacağını bilmediğim, başıma ne geleceğini bilmediğim, her seferinde değişen, her seferinde kucak açıp beklemeyi reddeden yere gittim. Ben kucak açıp beklerken bir türlü bana kucak açmayan, ben ona sarıldığım halde onun beni ittiği yere gittim. Tiyatro'yu seçtim. Oyunculuk yapmak istedim. Kimin ben olacağımı bilmediğim, benim kim olacağımı bilmediğim yere gittim. Başka'ların arasında kaybolmaya.. by @adilsahinadil

208

11

4 yıl önce

"Diyor ki felsefecinin biri; insanın en büyük sırrı kendisidir. Bu yüzden kendinden kaçıp, başkalarının sorunlarını çözer." Çocukluğumdan beri insanların gözlerine yuva yaptım. Onların alfabeleriyle cümle kurdum. Yani kendimden çok başkalarını tanıyorum. İnsana bakıp, hemcins olduğum için kendimi de anlarım sanıyorum ama olmuyor. Sanıyordum desem daha doğru gerçi, bir süredir bıraktım o işi. Ya ben insan değilim o yüzden anlamıyorum ya da kime baksam 'ben'im ondan anlamıyorum. Ben bana sırım yani. Sırrın kendisiyim ya da. Kulaklara fısıldanan, söylenmemesi gereken, açıklanırsa büyüsü bozulacak olanlardan biriyim. Çok defa çırpındım büyüm bozulsun diye. Fakat bugün anlıyorum ki insan en çok kendine sır. İnsan, derdin kederin ta kendisi. Ama yine bir sır vereyim, dertli olmak bir sorun değil çare. Derde çare aramak bir yanılgı. Yıllardır bu sır ve dertlerle uğraşırken, meslek seçimimle ilgili ne doğru bir karar verdiğim düşüncesi de belirginleşmişti. Yıllar boyu onca çabadan sonra, Raskolnikov beni bana biraz olsun fısıldamıştı. O da kendinde boğulup sadece başkalarının sırrını çözmekten muzdaripti ve tek buluşmada anladık birbirimizi, bırakmadık, ben ona Raskolnikov'u anlattım o bana beni. Raskolnikov'la dostluğumuz baki ve ebedi. Fakat sonra beni sahneden ayırdılar. Sonra tekrar sorgulattılar, "acaba oyunculuk ...", "acaba tiyatro ...", "acaba yazar mı ols...", "yoksa ben sadece bir düşünür müyüm, geçmiş zamanda olsa belki filozof olurdum ama şimdi hiçbir şey miyim", "hiç olmak", "neyse". Sorgulamalar iç monologlara, sonra iç hesaplaşmalara dönüştü, dönüşür, sanatçı yalnız kaldığında fikri ne yöne gider bilinmez, onu bıraktığın yerde bulamazsın, bıraktığım yerde değilim. Belki daha iyisi, belki daha fazlası, belki en azı. Ama hesabını soracağım; kendime not olsun.27 Mart kutlu olsun, oyunum var; Kunduracı Doktor. by @adilsahinadil

235

5

5 yıl önce

🏇💐 by @adilsahinadil

207

3

5 yıl önce