Instagram story viewer> @_liczy_sie_tylko_rower_> Posts

Ela | Rowerem po UK

@_liczy_sie_tylko_rower_

69

followers

125

following

🚴‍♀️ Od dziecięcego marzenia do nowej drogi
💜 Rower, relacja i nowy początek
💍 U boku rowerzysty @adalbertdh
📍 Rowerowe randki i trasy po UK

POSTS STORIES REELS

Zanim otworzę kolejną kartkę… 🚲

Myślałam, że dobrze znam swoją rowerową historię,ale już niedługo rozpocznie się jej zupełnie nowy rozdział.
Nie chcę jeszcze zdradzać wszystkiego. Powiem tylko, że pewne marzenie właśnie zatacza pełne koło…

Jak myślicie, co znajdzie się na następnej kartce?

#RoweremPisane #KartkaZPamiętnika #NowyRozdział #RoweroweMarzenie #NaszaHistoriaKołemSięToczy by @_liczy_sie_tylko_rower_

Witajcie „U boku rowerzysty” 💜🚲

Kiedy byłam małą dziewczynką, pisałam różne historie. Chowałam je jednak do szuflady, ponieważ brakowało mi odwagi, żeby pokazać je komukolwiek.
Mijały lata…Dorosłam i wyjechałam do Wielkiej Brytanii — od dawna marzyłam o tym, żeby spróbować życia poza Polską.
To właśnie tutaj poznałam miłość mojego życia i nawet nie zauważyłam, kiedy moja własna historia zaczęła coraz mocniej kręcić się wokół dwóch kółek.
Rower daje mi wolność, spokój i zwyczajne szczęście. Jeszcze piękniej jest wtedy, gdy obok jedzie człowiek, którego kocham.
Czasami jedno z nas przyspiesza, czasami zostaje z tyłu, ale zawsze czekamy na siebie i razem docieramy do celu. Wspólnie odkrywamy nowe miejsca, zatrzymujemy się na kawę, gubimy drogę, śmiejemy się i tworzymy wspomnienia, których nie dałoby się wcześniej zaplanować.

Właśnie dlatego powstał ten profil.

Dziś otwieram swoją szufladę i zaczynam opowiadać — o miłości, wspólnej pasji, rowerowych randkach, życiu w UK i wszystkich zakrętach, które spotykamy po drodze.
To ja opowiadam tę historię, ale większość jej najpiękniejszych rozdziałów przeżywam u boku mojego rowerzysty. @adalbertdh 💜🚲

A Wy macie pasję, którą dzielicie z ukochaną osobą?

#KartkiZPamiętnika #RowerowaMiłość #podróże ŻycieWUK PolacyW by @_liczy_sie_tylko_rower_

Kartka dziesiąta — Rower, który zatoczył pełne koło 🚲💜

Nadszedł dzień, na który czekałam z dziecięcą niecierpliwością — dzień odbioru mojego roweru. Dla kogoś to tylko dwa kółka. Dla mnie to historia, która właśnie zatoczyła pełne koło.
W Birmingham w 2019 roku mój Mąż wprowadził mnie w rowerowy świat. To on pokazał mi drogę, którą dziś mogę jechać u Jego boku.

Kochany Mężu, dziękuję Ci za cierpliwość, wsparcie i zaszczepienie we mnie tej pasji. To dzięki Tobie rozpoczynam własną historię na dwóch kółkach.
Ten rower ma jednak jeszcze głębsze znaczenie. Kiedyś Tata kupił mi rower. Dziś, choć nie ma Go już obok, kolejny mogłam kupić dzięki temu, co po sobie pozostawił.

Nigdy nie mieliśmy okazji pojeździć razem i bardzo tego żałuję. Chcę jednak wierzyć, że od teraz będzie ze mną na każdej drodze.
Ten rower nie jest jedynie spełnieniem marzenia. Jest pamiątką, wdzięcznością i częścią mojej drogi przez żałobę. Każdy obrót koła będzie niósł pamięć o Nim dalej.

Pamięć pozostaje na zawsze.

Ku pamięci Tadeusza Gwoździkowskiego.
Dziękuję Ci za ten piękny rower. 💜

Nasza historia kołem się toczy. 🚲

#RoweremPisane #UBokuRowerzysty #RowerKuPamięci #PamięćPozostaje #NowyRozdział by @_liczy_sie_tylko_rower_

Zaraz po pracy, zamiast usiąść na sofie, wskoczyliśmy na rower. Sofa mogła poczekać. Tego, co spotkaliśmy na jesiennym Trans Pennine Trail, nie zobaczylibyśmy z salonu. 🚲🍂🐴

#TransPennineTrail #AutumnBikeRide #RoweremPisane #RowerowaPrzygoda #CyclingUK by @_liczy_sie_tylko_rower_

by @_liczy_sie_tylko_rower_

Kartka dwudziesta — Bike park jesienią 🍂🚲

Czy można nazwać to randką, jeśli połowę drogi spędziliśmy, sprawdzając w lusterku, czy rowery nadal są z nami?
Zanim rozpoczęła się nasza jesienna przygoda, trzeba było przetestować nowe mocowanie. Mąż dokładnie zabezpieczył rowery, ale podczas jazdy i tak co chwilę zerkaliśmy nerwowo do tyłu.

— Są jeszcze?
— Są!

Na szczęście dotarły razem z nami, a stres szybko zastąpiła radość z czasu tylko we dwoje. Bez dzieci i codziennych obowiązków — tylko my, nasze rowery i jesienny bike park.
Kiedy inni powoli kończą sezon i odstawiają rowery, my odkrywamy znane ścieżki na nowo. A nasze rowery? Są zbyt piękne i kolorowe, żeby miały się kurzyć! 🤭
Jesienią nawet znajome trasy wyglądają inaczej. Liście szeleszczą pod kołami, Wojtek wybiera najlepszą linię przejazdu, a ja zachwycam się kolorami i każdym drobnym szczegółem — czyli wszystko jak zawsze. 🍂
Po drodze spotkaliśmy wiewiórki, które najwyraźniej są przyzwyczajone do obecności ludzi w parku. Jedna z nich przemknęła tak blisko naszych kół, jakby to ona wyznaczała nam trasę. Na szczęście doskonale wiedziała, dokąd uciekać.
Było trochę szybszej jazdy, trochę podjazdów i ta lekkość, która pojawia się, kiedy przez chwilę możemy być nie tylko rodzicami, lecz po prostu sobą — razem.

A Wy jeździcie przez cały rok czy Wasze rowery już odpoczywają?

#RoweremPisane #RowerowaRandka #JesiennyBikePark #ParaNaRowerach #CyclingUK by @_liczy_sie_tylko_rower_

Kartka dziewiętnasta — Rowerowa randka inaczej… 🚲🎬💜

Tym razem nie wsiedliśmy na rowery. Usiedliśmy obok siebie w ciemnej sali kinowej, a mimo to wyruszyliśmy w jedną z najbardziej niezwykłych rowerowych podróży.

„The Cycle of Love” to coś więcej niż film o miłości i rowerze. To prawdziwa historia, która pokazuje, jak wiele człowiek potrafi zrobić, kiedy naprawdę kocha i pozwala prowadzić się własnemu sercu.
Od pierwszych chwil oglądałam ją z ogromną ciekawością. Z każdą kolejną sceną coraz bardziej chciałam wiedzieć, dokąd zaprowadzi ta droga. Film trzyma w napięciu niemal do samego końca, chociaż nie potrzebuje do tego wielkich efektów,bo wystarczą prawdziwe emocje, odwaga i uczucie silniejsze od odległości.
To opowieść dla zakochanych, ale również dla tych, którzy po cichu czekają, aż podobna miłość pojawi się w ich życiu. Dla młodszych i starszych, bo przecież serce nie pyta o wiek. Ono po prostu rozpoznaje coś prawdziwego.
Siedząc obok Męża, pomyślałam o naszej własnej drodze. Może nie prowadziła przez pół świata, ale również składa się z wyborów, cierpliwości, wspólnych chwil i ciągłego odnajdywania siebie.
Im bliżej było końca, tym więcej emocji czuło się na sali. Ostatnie sceny sprawiły, że wzruszenie udzieliło się niemal wszystkim. W kinie zrobiło się wyjątkowo cicho, tu i ówdzie ktoś ukradkiem ocierał łzy, a ja miałam wrażenie, że przez chwilę wszyscy przeżywamy tę historię razem.
Wyszłam z kina poruszona i wdzięczna, że mogłam obejrzeć ten film właśnie u boku osoby, z którą sama doświadczam czegoś prawdziwego i namacalnego.
Niektóre filmy kończą się wraz z napisami. Inne jeszcze długo jadą z nami dalej.

#TheCycleOfLove #KartkaZPamiętnika #RowerowaRandka #polacywuk #CyclingUK by @_liczy_sie_tylko_rower_

Kartka osiemnasta — Skoro wszystko kręci się wokół roweru 🚲💜

Nie każda miłość zaczyna się od roweru, ale nasza bez niego nie potrafi się już toczyć.
Rower od dawna przewija się przez naszą historię. Pojawił się nawet na zaproszeniu ślubnym, na którym umieściliśmy nasze wspólne zdjęcie na dwóch kółkach. Dziś patrzę na nie jak na małą zapowiedź drogi, którą mieliśmy razem przejechać.
Nie zawsze poruszamy się w tym samym tempie. Mąż lubi prędkość, wyniki i wiatr szumiący w uszach. Ja potrafię zatrzymać się dla promienia słońca, kaczek na wodzie albo widoku, który koniecznie muszę zachować w pamięci i na zdjęciach.
Czasami on czeka na mnie, czasami to ja próbuję dotrzymać mu kroku ,a właściwie koła.Najważniejsze jednak jest to, że nadal wybieramy drogę obok siebie.
Właściwie w tych zwyczajnych chwilach doświadczamy czegoś prawdziwego i namacalnego. Nasza miłość nie składa się wyłącznie z wielkich słów i wyjątkowych wydarzeń. Jest również we wspólnych trasach, rozmowach, śmiechu, cierpliwości i świadomości, że ktoś jedzie tuż obok.
W czwartek wybieramy się razem na film „The Cycle of Love” i naprawdę nie mogę doczekać się tego seansu! Chcę dzięki niemu przyjrzeć się jeszcze uważniej miłości zwyczajnej, prawdziwej i zbudowanej z małych momentów.
Najpiękniejsze jest to, że nie znamy takiego uczucia wyłącznie z filmowego ekranu. Sami doświadczamy go w naszej relacji — może nie zawsze idealnie i nie zawsze w jednakowym tempie, ale naprawdę i razem.
Chyba nie ma w życiu nic piękniejszego niż kolekcjonowanie małych chwil z osobą, którą się kocha.
Miłość nie polega na tym, żeby zawsze jechać w tym samym tempie. Najważniejsze, żeby wciąż wybierać wspólny kierunek.

A jaki motyw nieustannie powraca w Waszej wspólnej historii?

#TheCycleOfLove #KartkaZPamiętnika #MiłośćNaDwóchKółkach #CyclingUK #yorkshirebikers by @_liczy_sie_tylko_rower_

Kartka siedemnasta — Kiedy ciekawość wygrywa ze strachem

W zeszłym roku, będąc na grzybach, znalazłam tor przeszkód. Mąż był akurat w pracy, a ja wysyłałam mu zdjęcia . W tym roku sama postanowiłam sprawdzić, czy potrafię na nim poskakać. 🙈
Kiedyś mój Mąż pewnie od razu wypróbowałby każdą górkę, bo był rowerzystą od leśnych ścieżek — takim ubłoconym człowiekiem z lasu. Dziś bardziej ciągnie go do prędkości, w tym kolorowym, opiętym ubranku, które podobno ma jakieś funkcje aerodynamiczne. Prędzej ścigałby się z kolorowym trzmielem niż skakał po leśnych hopkach!
A we mnie, przez te wszystkie jego rowerowe filmy, zaczęła budzić się ciekawość…

„Spróbuj… Co Ci szkodzi? Przecież żyje się tylko raz.”

Jestem pomysłowa i spontaniczna. Czasami wystarczy jedna nieznana ścieżka, żeby w mojej głowie narodził się plan małej przygody. Dziecięca radość przecież nie ma daty ważności.
Zatrzymałam się, spojrzałam na pagórki i zakręty… Serce mówiło: „Jedź!”, a rozsądek próbował jeszcze coś negocjować.

Ale rower mam przecież odpowiedni! 🤭

Najpierw jechałam ostrożnie. Później pojawiły się odwaga, szybsze bicie serca i uśmiech, którego nie potrafiłam już powstrzymać. Przez chwilę nie miałam 36 lat. Byłam po prostu sobą — ciekawą świata, spontaniczną i szczęśliwą.
Do domu wróciłam, jak gdyby nigdy nic. Odstawiłam rower, zdjęłam kask i… posadziłam bratki. Jakby chwilę wcześniej wcale nie było leśnych hopek i mojej małej, sekretnej przygody.
Smutno patrzeć, jak mój ukochany ogródek powoli zasypia, a dni stają się coraz chłodniejsze. Na szczęście, kiedy kończy się sezon w ogrodzie, na rowerze nadal mogę trochę poszaleć.
W drodze powrotnej ścigałam się jeszcze z kolorowym trzmielem. Próbowałam dotrzymać mu tempa, ale szybko pomyślałam, że to jednak bardziej rywal dla mojego Męża.

Wróciłam z lekkością, radością i przekonaniem, że wciąż potrafię samą siebie zaskoczyć.

A co Wam dodaje energii, kiedy kończy się Wasza ulubiona pora roku?

#KartkaZPamiętnika #RowerowaPrzygoda #ŻyjeSięRaz #MTBLife #CyclingUK by @_liczy_sie_tylko_rower_

Kartka szesnasta - Czasem trzeba zgubić drogę, żeby znowu odnaleźć siebie.
Pamiętam opowieść pewnego chłopca. Mówił o pani fotograf, która patrzyła na pewnego mężczyznę z podziwem — jakby widziała w nim coś, czego inni nie potrafili dostrzec.

A potem pewnego dnia po prostu wyszła. Bez wielkich słów, bez wyjaśnień i bez obietnicy, że wróci. I już nie wróciła.

Z całej tej historii najmocniej zapamiętałam oczy mężczyzny, który został. Była w nich cisza pełna pytań, na które nikt nie zamierzał odpowiedzieć.
Może właśnie tak rozpadają się niektóre historie. Bez krzyku i trzaskania drzwiami. Ktoś odchodzi, a ktoś inny zostaje pośród wspomnień, niedopowiedzianych słów i pustki.
Kiedy coś milknie, a wszystko zaczyna się sypać, zostaje już tylko rower…
Wsiadam bez planu. Nie sprawdzam trasy ani kilometrów. Po prostu jadę — przed siebie, jak najdalej od myśli, które od rana nie dają mi spokoju.
Każdy obrót korby uspokaja oddech. Wiatr osusza oczy.Droga niczego nie wypomina, nie zadaje trudnych pytań i nie oczekuje wyjaśnień. Pozwala milczeć.
Czasami człowiek nie potrzebuje odpowiedzi. Potrzebuje przestrzeni, żeby znów usłyszeć siebie. Na rowerze samotność smakuje inaczej. Nie jest pustką — staje się ciszą, w której można poukładać rozsypane myśli.
Nie wiem jeszcze, dokąd prowadzi ta droga. Wiem tylko, że dopóki mam siłę naciskać na pedały, potrafię jechać dalej.

Bo kiedy wszystko inne zawodzi…
liczy się tylko rower. 🚲

#samotnośćnarowerze #liczysiętylkorower #rowerowemyśli #życienarowerze #roweremprzedsiebie by @_liczy_sie_tylko_rower_

Kartka piętnasta — Kto powiedział, że droga do szkoły musi być nudna? Nam wystarczyły dwa rowery, mały wyścig i spotkanie z konikami.

Nie każda rowerowa przygoda musi prowadzić przez las, zielone pola czy nieznane ścieżki. Czasami zaczyna się tuż przed domem i prowadzi zwyczajnie… do szkoły.
Plecaki gotowe, kaski zapięte — ruszamy! Poranny chłód szybko przestał nam przeszkadzać, a wspólna jazda od razu poprawiła nam humor.
Oczywiście po drodze spotkałyśmy koniki. Musiałyśmy na chwilę zwolnić, przywitać się i popatrzeć, jak spokojnie spędzają poranek. Takie małe spotkania sprawiają, że zwykła droga staje się ciekawsza.
Najbardziej lubię w tych przejażdżkach to, że mamy wtedy czas tylko dla siebie. Możemy porozmawiać, pośmiać się albo urządzić mały wyścig — kto pierwszy dotrze do następnego drzewa! Oczywiście tylko na spokojnej i bezpiecznej ścieżce. 😆🚲
Po lekcjach znów wsiadłyśmy na rowery. Córka opowiadała mi o swoim dniu, a ja cieszyłam się, że zamiast od razu wracać do codziennych obowiązków, możemy jeszcze przez chwilę pobyć razem.
To nie była długa wyprawa ani wyjątkowa trasa, ale właśnie takie zwyczajne chwile często zostają w pamięci najdłużej.
Czas spędzony razem nie zawsze wymaga wielkich planów. Czasami wystarczą dwa rowery, kilka rozmów, mały wyścig i koniki spotkane po drodze. 🚲🐴

#KartkaZPamiętnika #UBokuRowerzysty #RoweremDoSzkoły #BikeToSchool #CyclingFamily by @_liczy_sie_tylko_rower_

Kartka czternasta — Myślisz, że znasz Rabbit Ings Country Park? Założę się, że tej ścieżki jeszcze nie widziałeś!

Mieszkam w Royston i chyba najbardziej lubię w tym mieście to, że wystarczy pokonać kilka ulic, aby znaleźć się wśród zielonych pól, drzew i spokojnych ścieżek.
Rabbit Ings Country Park znałam dotąd głównie ze spacerów. Tym razem postanowiłam zobaczyć go z zupełnie innej perspektywy — z rowerowego siodełka.
Odskakujące spod kół kamienie, wiatr na twarzy i promienie słońca przebijające się między drzewami sprawiły, że dobrze znane miejsce nagle stało się początkiem nowej przygody. Po drodze spotkałam kaczki, spokojnie pasące się konie i przyrodę, która przypominała mi, że czasem naprawdę warto zwolnić i rozejrzeć się dookoła.
Dzisiejsza zieleń skrywa jednak ważną część historii tego regionu. Niedaleko parku znajdował się Monckton Coke Works — zakład koksowniczy działający od 1884 do 2014 roku. Przez około 130 lat był związany z przemysłowym życiem Royston, a pod koniec działalności pozostawał ostatnią niezależną koksownią w Wielkiej Brytanii. Produkowany tutaj wysokiej jakości koks trafiał między innymi do Republiki Południowej Afryki, gdzie wykorzystywano go przy produkcji stali. O zamknięciu zakładu przesądziła rosnąca konkurencja tańszego koksu sprowadzanego z Chin i innych krajów Dalekiego Wschodu.
Dzisiaj okolica wygląda zupełnie inaczej. Zieleń, ścieżki i spotkania z naturą przeplatają się tutaj ze śladami przemysłowej przeszłości. Lubię odkrywać takie miejsca na rowerze — nawet jeśli mieszkam obok nich od dawna.
Okazuje się, że nie zawsze trzeba jechać daleko, aby przeżyć coś nowego. Czasami wystarczy spojrzeć na dobrze znaną okolicę z innej perspektywy.

A Wy próbowaliście kiedyś odkryć swoje miasto na rowerze?

#UBokuRowerzysty #Royston #cyclinguk #SouthYorkshire #infustrialheritage by @_liczy_sie_tylko_rower_